
Gedecoreerde Will (67) zet zich al jaren in voor de Meekrap en De Kreekrakkers
Door: Johan Wagenmakers AlgemeenOUD GASTEL - Vrijdag 24 april zijn in totaal acht personen uit onze gemeente verrast met een Koninklijke Onderscheiding. De afgelopen maanden hebben we de gedecoreerden in het zonnetje gezet. Als laatste in de serie aandacht voor Will van Sundert (67). Hij is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn verdiensten voor carnavalsvereniging De Meekrap en het Zeemanskoor De Kreekrakkers uit Stampersgat.
“Het is hartstikke leuk om een lintje te krijgen en ik besef me heel goed dat er veel mensen zijn die meer belangrijkere zaken gedaan hebben en die wellicht eerder in aanmerking komen. Maar de mensen die de moeite genomen hebben om dit voor je te doen, vinden toch dat je iets goeds gedaan hebt en dat is toch wel leutig”, merkt Will als eerste op.
Hij is geboren en getogen in Stampersgat, maar woont sinds een aantal jaren met zijn vrouw Gerry in Oud Gastel. Hij heeft twee kinderen, twee bonuskinderen en maar liefst zeven (bonus)kleindochters. Will heeft een electro-technische opleiding gehad en is al bijna 30 jaar werkzaam als accountmanager in kabeldraagsystemen. “Officieel ben ik met pensioen, maar tot november leid ik drie dagen per week mijn opvolger op.”
Feestcomité
“In mijn jonge jaren heb ik al veel vrijwilligerswerk gedaan, gewoon omdat ik het leuk vond. Toen de kinderen klein waren heb ik ervoor gezorgd dat er speeltoestellen op Stampersgat kwamen, zat ik in de medezeggenschapsraad van de school en was ik als EHBO’er bij evenementen aanwezig.”
Op latere leeftijd werd hij lid van carnavalsvereniging De Meekrap. “Ik ben in totaal 20 jaar actief geweest: 5 jaar lid van de Raad van Elluf, 8 jaar als Pliessie en 7 jaar stil lid.” Hij zat in de krantencommissie waar in die tijd nog veel werk aan was. Niet alleen moest de krant gevuld worden, maar er moest ook naarstig naar sponsoren gezocht worden. “En alles werd nog met de hand bladzijde voor bladzijde gekopieerd. Gelukkig werkte ik destijds bij de Staalunie, die ons goed gezind was.”
Hij lobbyde bij zijn werkgever met succes voor een plek om een loods te zetten voor de carnavalswagen en strikte deze als hoofdsponsor voor het 55-jarig jubileum feestweekend. “Ik was voorzitter van het feestcomité en moest juist in die week met de directie mee op zakenreis naar New York. Hij beloofde me dat ik vrijdagochtend terug zou zijn. En inderdaad om elf uur was ik terug en kon het feest beginnen”, lacht hij.
Aonmekaorpraoter
Vanaf de oprichting in augustus 2012 is Will bestuurslid van Zeemanskoor De Kreekrakkers. “Met een paar man hadden we al eens wat liedjes gezongen op de Weelfeesten. Op mijn vakantieadres werd ik gebeld dat ze een koor hadden opgericht en mij tot secretaris benoemd hadden, haha.” Later nam hij het voorzitterschap over en ruilde hij de secretariële zaken in voor het penningmeesterschap.
Tot op de dag van vandaag vervult hij deze dubbelfunctie met verve. Hij int contributie, vraagt subsidies aan, zit vergaderingen voor en organiseert mede de optredens. “Naast zingen ben ik ook de aonmekaorpraoter.” Het koor telt momenteel 35 leden en heeft zo’n 20 tot 25 optredens per jaar. “Een televisieoptreden bij André van Duin en Janny van der Heijden in ‘Denkend aan Vlaanderen’ en ons jaarlijks optreden in Zoutelande zijn de hoogtepunten.”
Pensioen
“Regelmatig spreken we met elkaar af om iets leuks te gaan doen wat voor de ander dan een verrassing is.” Zo ook de bewuste vrijdag. Alleen reed zijn vrouw hem linea recta naar Gastel Sfeer toe. “Daar aangekomen stonden er allemaal bekende auto’s en binnen zat het vol met familie, vrienden en bekenden. Het koor was er in tenue met een oranje sjaal om. Buiten was het ook allemaal oranje versierd.”
De verklaring was dat ze een verrassingsfeestje voor zijn naderende pensioen hadden geregeld. “Pas nadat er ineens iemand op mijn schouder tikte en het de burgemeester bleek te zijn, dacht ik aan een lintje. Daarvoor totaal niet. Ik had het nooit, nooit verwacht. Het is een hele eer. We hebben een fantastische dag gehad, maar het voelt nog steeds allemaal een beetje onwerkelijk.”




