Ad Driesprong benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau: ‘Als Ad het werk ziet, dan hij kan geen ‘nee’ zeggen’

WILLEMSTAD - Op de ochtend vóór Koningsdag werd Ad Driesprong uit Willemstad compleet overvallen: burgemeester Moerkerke stond plotseling voor zijn deur met een bijzondere boodschap. In aanwezigheid van familie, vrienden en medevrijwilligers ontving hij de koninklijke onderscheiding: Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Een erkenning voor tientallen jaren belangeloze inzet binnen en buiten de Protestantse Gemeente in Willemstad. 

Ad Driesprong werd geborenaan de Kraaiendijk in de polder van Fijnaart in een gezin met 6 kinderen. Hij ging naar de School met de Bijbel aan de Stadsedijk. Daarna de landbouwschool in Oudemolen. Vervolgens ging hij werken in het fruit en volgde de cursus bedrijfsleider. Later ging hij de wegenbouw in, op de bulldozer bij de Lint, naar voorman, uitvoerder Inmiddels getrouwd met Jannie Verhoeven uit Klundert en 3 zonen en 1 dochter gekregen. 25 jaar gewerkt bij M&O Vervat, waar hij met prépensioen mocht. Er zijn inmiddels 9 kleinkinderen.

“De kinderen en medevrijwilligers hadden me goed verrast daags voor Koningsdag, toen opeens de burgemeester bij de voordeur stond. Ze hadden zich allemaal verzameld in de Koepelkerk en kwamen ineens allemaal binnen, ik werd echt overvallen met alle aandacht.”

Koepelkerk 

“In 1988 ben ik gestart als kerkvoogd en deed dat 12 jaar. In 2002 werd ik ouderling later weer kerkrentmeester van 2002-2010. Toen ik eruit ging, ging mijn vrouw erin, helaas werd ze ziek en is ze overleden aan longkanker. In 2012 ben ik weer in de Diaconie gekozen tot 2016. Ik tel nog steeds elke maand samen met Corrie Blokland de opbrengst van de collectes van de Koepelkerk. Daarnaast ben ik om toerbeurt gastheer met een grote groep vrijwilligers op zondagochtend. Ook ben ik gaan mee draaien in de groep als koster dat wil zeggen, deur openen, verwarming, verlichting en geluid aanzetten en voorbereidingen treffen voor de Eredienst,” vertelt Ad. “Ik verleen hand-en spandiensten op de begraafplaats. Ik heb ongeveer 30 jaar in de kerkenraad gezeten.” “Bij de zomerse buiten- kerkviering op Bastion Zeeland komt Ad met zijn kruiwagen of aanhanger om mee te helpen, hij wordt altijd voor alle hand en spandiensten gevraagd, maar hij ziet het werk ook en hij kan geen ‘nee’ zeggen,” lacht zijn vriendin Lijnie.

Buurtbus
“10 jaar lang reed ik op de buurtbus van Fijnaart via Heijningen naar Dinteloord en terug. Daarbij zorgde ik ook voor adverteerders op de buitenkant van de bus. We hadden een vrijwilligersteam van circa 20 mensen bij de buurtbusvereniging. Je bent niet alleen buschauffeur, maar ook echt een luisterend oor, het is een mooie sociale taak met verhalen van mensen die je op de duur goed leert kennen,” zegt Ad.

Vakantieweek via PKN
“Via Corrie Blokland werd ik gevraagd om mee te gaan naar het vakantiewerk in Hydepark te Doorn. Ze zochten nog vrijwilligers voor het zware werk. Dat wil zeggen geestelijk en lichamelijk gehandicapten helpen met douchen, badderen, en in- en uit bed tillen. Kousen aantrekken, spelletjes spelen, ritje met de bus of met de rolstoelfiets, van alles. Ik heb dit 6 jaar gedaan met een goed gevoel.”

De Gaard
“Verder ben ik beheerder van de Gaard. Op vrijwillige basis ben ik gestart en later gevraagd om in het huis naast de Gaard te gaan wonen.” De Gaard is het kerkelijk centrum voor koffie/thee/samenkomsten, begrafenissen, kerst en verenigingen. “Wekelijks izjn er veel bezoekers waarvoor ik beschikbaar moet zijn. Toiletten, keuken en zalen klaar zetten, schoonmaken, vloeren schrobben en de agenda met de reserveringen voor de Gaard en Koepelkerk bijhouden. Ik heb het vrijwilligerswerktalent van mijn moeder meegekregen; zij zei altijd: “Wie goed doet, goed ontmoet!”[n]