
Standdaarbuiten geniet van sportieve uitdaging bij Polderchallenge
Door: Yvonne Vermeulen AlgemeenSTANDDAARBUITEN – Klimmen, klauteren, rennen en plonzen: tijdens de Polderchallenge stond Standdaarbuiten weer volledig op zijn kop. Jong en oud trotseerden modder en hindernissen, met een recordaantal deelnemers én een goed doel. De Polderchallenge is in negen jaar tijd uitgegroeid tot een fenomeen in Brabant en ver daarbuiten. Waar de organisatie in 2015 nog rekende op vijftig deelnemers, stonden er destijds al 350 aan de start. Inmiddels is het evenement steevast in recordtijd volgeboekt. Dit jaar schreven zich ruim 1.170 deelnemers in. “Waar een klein dorp groot in kan zijn”, klinkt het trots vanuit Standdaarbuiten.
Een klein bestuur, een groot evenement
Penningmeester Theo Vermunt vertelt hoe de organisatie in elkaar steekt: “Met ons bestuur van drie mensen: Hans Raaijmakers (voorzitter), Tina Vriends (secretaris) en ikzelf en vier extra leden zetten we de lijnen uit. Maar zonder de twintig bouwers die de hindernissen optuigen en de 150 vrijwilligers op de dag zelf, zouden we dit nooit voor elkaar krijgen.” Het terrein bruist. Tussen de deelnemers en bezoekers, samen goed voor zeker 2.500 mensen, hangt een opgewekte sfeer. Het stralende weer helpt daar flink bij. “We hebben eigenlijk altijd geluk,” glimlacht Vermunt. “Negen edities lang prachtig weer.”
Logistiek staaltje
Wie goed rondkijkt, ziet hoe strak de organisatie in elkaar steekt. Deelnemers leveren hun tassen in bij een aparte balie, krijgen een polsbandje en halen na afloop alles weer eenvoudig op. Startnummers en tijden staan overzichtelijk aangegeven. “Elk jaar leren we bij en maken we verbeterpunten,” zegt Vermunt. Zelfs toen de vaste douches bij de voetbalvereniging dit jaar niet beschikbaar waren, wist de organisatie snel een alternatief te regelen.
De Polderchallenge biedt uitdagingen voor jong en oud: de Ultimate Run (18 km), de Tough Run (12 km), de Fun Run (6 km), de Kids Run (2,5 km) en de Inimini Run (600 meter) voor de allerkleinsten. Voor wie zich wilde voorbereiden, organiseerde sportschool BOTS uit Prinsenbeek vooraf een gratis bootcamptraining.
Deelnemers in actie
Op het parcours klinken kreten van plezier, maar ook gezucht en gesteun. De jeugd laat zich niet kennen. “Samen met mijn vriendin lukt het wel,” zegt de jonge Chayenne, net uit de grote glijbaan geplonsd. Haar vriendin Milou giechelt instemmend, terwijl hun moeders druk foto’s maken. Een deelnemer uit Oudenbosch doet dit jaar voor het eerst mee. “Ik ben totaal ongetraind, maar dit is echt een belevenis: vies, koud en tegelijk hartstikke leuk. Die hindernis met de vlonders over het water was het mooist – al lag ik halverwege plat omdat de plank zo smal werd.” Ook Anika de Bruin en haar dochter Jasmijn trotseren het parcours. “Voor haar is het de eerste keer, en ze doet het geweldig. Over een breed touw boven een sloot klimmen vond ze spannend, maar ze hield vol,” vertelt Anika, die zelf voor de derde keer meedeed. Niet alles gaat vanzelf. Een meisje dat rillend uit de sloot kwam, werd direct in folie gewikkeld om onderkoeling te voorkomen. De EHBO-ploeg hield alles in de gaten.
Kleine helden
De Inimini’s stelen de show. Op hun sokken klimmen ze over stormbanen, kruipen door tunnels en nemen modderbaden alsof het een groot avontuur is. “Schoenen uit!” klinkt het bij de laatste hindernis. Met rode wangen en een glimlach finishen de allerkleinsten, trots dat ze het gehaald hebben.
Goed doel: Bart en Tijn
Naast sportieve prestaties draait de Polderchallenge ook om maatschappelijke betrokkenheid. Dit jaar gaat de opbrengst naar Stichting Bart en Tijn. Bart en Tijn, twee broertjes uit Roosendaal, kregen in 2017 de diagnose Niemann-Pick type C, een ernstige stofwisselingsziekte. Hun ouders startten een actie om aandacht te vragen en geld in te zamelen voor onderzoek. Inmiddels is dit uitgegroeid tot een stichting die landelijke bekendheid heeft. Meer informatie: www.bartentijn.nl.
Feestelijke afsluiting
Na de runs is het terrein nog lang gevuld met muziek, drankjes en vrolijke gesprekken. De vrijwilligers krijgen complimenten van alle kanten, deelnemers plakken nog wat modder van hun gezicht. “Chapeau voor iedereen die dit mogelijk maakt,” besluit een bezoeker. “Het is niet alleen een sportevenement, het is een dorpsfeest geworden.”



























