Bevrijdingsvuur bereikt Zevenbergen

ZEVENBERGEN – Met zichtbaar plezier en vermoeidheid in de benen kwamen de Moerdijk Runners het Juliana plantsoen binnen. De groep had er al een nacht op zitten: daags ervoor vertrokken zij vanuit Wageningen om het Bevrijdingsvuur in estafette naar Zevenbergen te brengen. Een prestatie die ieder jaar opnieuw respect afdwingt – en dit keer met opvallend veel jonge lopers in de gelederen. Bij aankomst werd de groep traditiegetrouw ontvangen door de burgemeester, die het vuur ceremonieel ontstak bij het monument. Daarmee kreeg de herdenking en viering van de vrijheid in Zevenbergen een passend en symbolisch moment.

DOOR TOM RIETVELD 

Goede voorbereiding 
Volgens Bert Mathijssen, betrokken bij de organisatie, verliep de tocht vrijwel vlekkeloos.“Met zeven lopers, drie fietsers en een nieuwe chauffeur hebben we het goed voor elkaar gekregen,” vertelt hij. “We hadden de route vooraf al een keer verkend. Dat heeft ons echt geholpen.”
Toch ging het niet helemaal zonder verrassingen. Een weg die volgens planning open zou zijn, bleek nog afgesloten. “Maar doordat we dat traject kenden, konden we snel een omleiding nemen en zaten we zo weer op de goede route,” aldus Mathijs.

Nacht door op de weg
Voor chauffeur Willy Evers betekende de tocht een lange nacht. “Ik heb van gisteravond tot vanmorgen gereden,” zegt hij nuchter. Normaal gesproken is hij zelf ook loper, maar deze keer zorgde hij ervoor dat het team veilig en op schema bleef.
De samenwerking binnen de groep blijkt essentieel. “Het is echt een teaminspanning van A tot Z,” klinkt het. “Alles moet kloppen: de route, de wissels, de begeleiding.”

Blik op de Europa-run
De tocht vanuit Wageningen geldt voor veel lopers ook als een generale repetitie. Over enkele weken wacht namelijk alweer een nieuwe uitdaging: de Europa-run.“Dan lopen we met twee teams vanuit Parijs,” legt Mathijs uit. “In estafettevorm, telkens vijf uur lopen en vijf uur rusten. Deze tocht is een mooi moment om te zien hoe iedereen ervoor staat.”
Dat het fysiek zwaar is, blijkt wel uit een kleine anekdote. “Er was er eentje die last kreeg van het zitten op de fiets. Als je niet gewend bent en meteen meer dan honderd kilometer doet, dan voel je dat wel,” zegt hij met een glimlach.

Waardering van de burgemeester
De burgemeester sprak bij aankomst zijn waardering uit voor de lopers. Zelf was hij dit jaar niet in Wageningen aanwezig bij het ontsteken van het vuur. “Je moet keuzes maken,” gaf hij aan. “Maar ik hoop volgend jaar toch weer daar te kunnen zijn, om het moment van vertrek mee te maken.” Voor nu overheerst vooral bewondering. “Dit is een prachtige traditie die we in ere moeten houden.”