Afbeelding
Foto: Yvonne Vermeulen

Aan de Keukentafel bij Ton en Yolanda Stoop: ‘We maakten de eerste jaren gebruik van een tent’

Door: Yvonne Vermeulen Algemeen

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Ton en Yolanda Stoop, Jachthaven Paviljoen De Turfvaart in Etten-Leur. 

Dit jaar bestaat De Turfvaart 25 jaar. Wat begon met een kale bouwlocatie, een noodgebouw en een boot om op te wonen, groeide uit tot een veelzijdige onderneming met jachthaven, paviljoen, camperplaats en jarenlang zelfs een eigen rondvaartboot. Aan de keukentafel blikken Ton en Yolanda terug op een kwart eeuw ondernemerschap, met hoogtepunten, tegenslagen en vooral veel doorzettingsvermogen.

Jullie zitten hier nu 25 jaar. Hoe is het allemaal begonnen?

Ton: “Dat begon eigenlijk via via. Een kennis van mij uit Zevenbergen wist dat ik speelde met het idee om bij de marine te stoppen. Via hem hoorde ik dat de gemeente Etten-Leur op zoek was naar een exploitant voor een havenvoorziening op de Leur. Ik ben in gesprek gegaan, heb een presentatie gegeven op het gemeentehuis, en uiteindelijk besloot ik ervoor te gaan. Op 1 januari 2001 ben ik officieel gestopt bij de marine, op 20 april 2001 zijn we hier begonnen.”

Hoe zag het er hier toen uit?

Ton: “Heel anders dan nu. Er was hier eigenlijk helemaal niks. Letterlijk. De koeien liepen nog in de wei. De plas was er natuurlijk al, omdat het een voormalige zandwinplas was voor de aanleg van de wijk De Keen, maar verder was dit gewoon leeg terrein. Toen bleek dat er eigenlijk nog helemaal geen vergunningstraject was opgestart. Alles moest nog geregeld worden. Iemand uit Etten-Leur zei toen nog: ‘Jij zit hier niet in Etten, maar op de Leur. Jij gaat hier drie jaar niet bouwen. En hij kreeg nog gelijk ook.”

Wat hebben jullie het eerste jaar gedaan? 

Yolanda: “We hadden ons huis in Zevenbergen al verkocht, in de veronderstelling dat we hier snel zouden bouwen. Dat liep anders.”

Ton: “We kochten een tjalk en hebben die hier neergelegd. Het idee was om daar een jaar op te wonen. Uiteindelijk werd het drieënhalf jaar. Maar we zijn al wel gestart, sowieso met de haven. Maar we maakten de eerste jaren ook gebruik van een tent. In 2004 zijn we begonnen met bouwen. In januari 2005 ging het paviljoen officieel open.”

Was de haven meteen een succes?

Ton: “Veel sneller dan verwacht. Ik dacht eerlijk gezegd dat het wel drie jaar zou duren voordat alle 70 ligplaatsen vol zouden liggen. Dat duurde drie maanden. Daarnaast beheren we ook de passantenhaven in het centrum.”

Veel mensen kennen jullie vooral van het paviljoen.

Yolanda: “Dat klopt. In het begin draaide alles vooral om de haven, maar al snel kwamen er feestjes, partijen en evenementen bij. We namen eigenlijk alles aan.”

In 2015 sloeg het noodlot toe: brand.

Yolanda: “Dat vergeet je nooit meer, het was januari 2015. Op mijn verjaardag. Gelukkig waren we op vakantie, we zaten op Curaçao toen de alarmcentrale belde. Eerst was er een mogelijk inbraakalarm, daarna kwam het brandalarm binnen.”

Ton: “Toen wist je meteen dat het mis was.”

Hoe groot was de schade?

Yolanda: “Alles was verloren. Niet alleen door het vuur, maar vooral door het roet. Dat zat werkelijk overal. Tot in afgesloten dozen aan toe.”

Ton: “Het pand was total loss.”

Was stoppen toen een optie?

Ton: “Nee. We waren toen nog veel te jong om te zeggen: we stoppen ermee. Dus dan ga je opnieuw beginnen. Je hebt recht op herbouw, maar je moet opnieuw door allerlei vergunningstrajecten, dat was weer een hoop regelen.”

Hoe hebben jullie die periode overbrugd?

Yolanda: “Met heel veel hulp van mensen om ons heen. Vrienden boden direct een studio aan. Onze kinderen konden elders terecht. Dat was hartverwarmend.”

Ton: “En onze rondvaartboot werd ons crisiscentrum. Daar ontvingen we aannemers, verzekeraars en iedereen die betrokken was bij de herbouw. Op 5 maart 2016 gingen we weer open. Meer dan een jaar later dus.”

Over die rondvaartboot gesproken hoe kwam die op jullie pad?

Ton: “Die kwam in 2010 op ons pad. Via mijn netwerk in de beroepsvaart. Er was vraag naar rondvaarten en wij zagen kansen. We voeren onder andere naar Breda, Oosterhout en Dinteloord. Soms dagtochten, soms arrangementen. Er konden maximaal 90 personen mee aan boord, maar 50 tot 60 was ideaal.”

En toen kwam corona.

Yolanda: “Ja, toen hadden we net alles weer op de rit na de brand.”

Ton: “Met de anderhalvemeterregels was exploitatie op de boot niet haalbaar. Uiteindelijk hebben we de boot verkocht.”

Hoe kun je als ondernemer blijven vernieuwen? 

Ton: “Vernieuwen hoort erbij. Bijvoorbeeld bruiloften op het strand. Of bruidsparen die hier feesten maar op de Leur getrouwd zijn. Dan brengen we het bruidspaar met een sloep naar het paviljoen. Dat soort extra’s maken het bijzonder.”

Dit jaar bestaan de Leurse Havenfeesten 35 jaar, jullie hebben ook recent je jubileum gevierd. Wat heb je geregeld voor de havenfeesten? 

Ton: “Dankzij mijn achtergrond bij de marine komt dit jaar de Koninklijke Marine met de Marine Roadshow naar de Leur. Die staan normaal in Rotterdam, Vlissingen of Scheveningen. Grote evenementen. Dat ze naar de Leur komen, daar zijn we best trots op.”

Als jullie vooruitkijken: wat zijn de plannen?

Ton: “Gewoon doorgaan. Ik ben 64, maar stilzitten is niks voor mij. We hebben nog steeds plezier in wat we doen.”

Dan de laatste vraag, met wie zou je zelf nog eens aan de keukentafel willen zitten?

Ton: “Ik zou nog graag eens in gesprek gaan met mijn vader. Hij was 60 toen hij plotseling overleed bij een verkeersongeluk. Gelukkig was ik die dag thuis uit de marine en had ik hem vlak daarvoor nog gezien en gesproken. Het was toen vrijdag de 13e, dat blijft voor ons een zware dag.”

Yolanda: “Ik zou ook graag in gesprek gaan met mijn vader. Hij leeft nog en is ook vanuit Den Helder naar Etten-Leur verhuisd. Ik zou wel willen weten hoe hij vanuit zijn jeugd in Indonesië naar hier gekomen is. Indonesiërs die zwijgen, die zeggen niet veel over hun leven.[n]TEKST YVONNE VERMEULEN

Naam: Yolanda Stoop (59)
Bedrijf: Jachthaven Paviljoen De Turfvaart
Opleiding: Leao, administratieve opleidingen via de Koninklijke Marine
Getrouwd met: Ton
Kinderen: Kim (33) en Yannick (31)
Hobby’s: Varen, op vakantie gaan naar Curaçao.

Naam: Ton Stoop (63)
Bedrijf: Jachthaven Paviljoen De Turfvaart
Opleiding: Mavo,lts, technische opleidingen en duiker- en seinmeester bij de Koninklijke Marine
Getrouwd met: Yolanda
Kinderen: Kim (33) en Yannick (31)
Hobby’s: Duiken, varen en motorrijden. ‘Al kom ik daar weinig aan toe’

Afbeelding
Afbeelding


Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief