Gezellige drukte tijdens eerste zomerse week bij De Bosselaar

ZEVENBERGEN - De tropische dagen zorgen deze week voor topdrukte bij zwembad De Bosselaar in Zevenbergen. Al ruim voor openingstijd staan kinderen woensdagmiddag ongeduldig te wachten bij de ingang. Zodra de poorten opengaan, klinkt het bekende geluid van piepende toegangsscanners, plonzende bommetjes en vrolijk geschreeuw.

Voor veel kinderen is het zwembad dé plek waar de zomervakantie begint. Sommigen komen bijna dagelijks. Met een abonnement op zak rennen ze enthousiast naar binnen, handdoek onder de arm. Binnen enkele minuten wordt er volop gesprongen van de kant en geoefend vanaf de duikplank. Want straks, in de grote vakantie, komt traditiegetrouw weer de populaire bommetjeswedstrijd. “Die vinden ze geweldig,” vertelt medewerkster Marianne Nuis lachend. “Daar wordt nu al stiekem voor geoefend.”

Van vroeger naar nu

Voor Marianne voelt het zwembad vertrouwd. Ze werkt inmiddels zeven à acht jaar bij Bosselaar, maar kwam er als klein meisje al aan de hand van haar ouders. “Toen waren badmeester Klonk en meneer Vreugde hier nog,” vertelt ze. “Klonk was streng, maar wel rechtvaardig. Je mocht best gek doen, maar als het te ver ging, greep hij in. Van hem heb ik mijn eerste zwemdiploma gehaald.” Die ouderwetse zwembadcultuur is volgens haar nog steeds belangrijk. Zeker nu zwembaden in Nederland het moeilijk hebben gehad door stijgende kosten, personeelstekorten en discussies over mogelijke sluitingen. “Voorlopig blijft het hier gelukkig bestaan,” zegt Marianne. “En dat is belangrijk. Er zijn genoeg kinderen die niet op vakantie kunnen. Voor hen is zo’n abonnement echt iets om naar uit te kijken. Je ziet ze hier gewoon genieten.”

Ogen overal

Terwijl tientallen kinderen tegelijk in het water liggen, houden meerdere toezichthouders scherp toezicht. Dat lijkt ontspannen, maar volgens Marianne vraagt het voortdurend concentratie.“Alleen maar naar het water kijken is intensief werk,” legt ze uit. “Daarom wisselen we regelmatig af. Iedereen doet hier eigenlijk alles: toezicht, receptie, winkeltje.” Extra aandacht is er voor jonge kinderen of kinderen waarvan niet helemaal duidelijk is hoe goed ze kunnen zwemmen. “Als we twijfelen, laten we ze eerst een paar banen zwemmen,” vertelt Marianne. “Soms krijgen kinderen een opvallend polsbandje zodat wij weten dat we extra moeten opletten.” Ook ouders waarderen die oplettendheid. Aan de rand van het bad zitten moeders gezellig bij elkaar in de zon, terwijl de kinderen zich uren vermaken. “Wij letten allemaal een beetje op elkaars kinderen,” klinkt het lachend vanaf een picknicktafel.

Meer dan alleen zwemmen

Rondom het zwembad verandert ondertussen van alles. De nieuwe sporthal opent binnenkort officieel haar deuren en achter de schermen wordt nog volop verhuisd en ingericht. Daarnaast wordt gewerkt aan extra zomeractiviteiten. Er zijn plannen voor spelmiddagen, een stormbaan op het water en mogelijk opnieuw een zwembad-disco. “Dat vinden die kinderen fantastisch,” zegt Marianne. “Dan komt er een dj en wordt er ’s avonds gezwommen. Dat geeft echt een bijzondere sfeer.” Ook de bekende bommetjeswedstrijd keert terug. Een exacte datum is nog niet bekend, maar via sociale media wordt dat later aangekondigd.

Onmisbare ontmoetingsplek

Zwembaden zijn al jaren onderwerp van discussie. Exploitatiekosten stijgen, subsidies staan onder druk en gemeenten moeten voortdurend keuzes maken. Toch blijkt op dagen als deze hoe belangrijk een openbaar zwembad kan zijn voor een dorp of stad. Voor kinderen is het een speelplek. Voor ouders een ontmoetingsplaats. Voor jongeren een plek van vrijheid tijdens lange zomerdagen. Aan het eind van de middag stroomt het bad langzaam leger. Veel kinderen gaan rond etenstijd naar huis. Maar niet voordat nog één keer van de duikplank wordt gesprongen. “Zolang dit weer blijft, blijven wij ook,” grapt een van de moeders vanaf haar ligstoel. En ergens tussen het gespetter en het gelach klinkt alweer de volgende uitdaging: “Wie maakt straks het grootste bommetje?”