Al 40 jaar saamhorigheid bij het Steunpunt in de Veste Willemstad

WILLEMSTAD - Vorige week vierde het Steunpunt in de Veste haar 40-jarige bestaan.

De vrijwilligsters van Surplus, Anneke Beijer, Alice Koomans en Marleen Goossens, en vele anderen doen hun best om alle ruim 120 bezoekers te voorzien van een uitgebreide high tea met heerlijke hapjes, muffins, stokbroodjes, bladerdeeghapjes, zoete versnaperingen en zelfs een advocaatje met slagroom toe! De Moerdijkse Bode heeft via diverse kanalen uitnodigingen gehad om aanwezig te zijn bij dit bijzondere 40-jarige jubileum in het idyllische hofje van het Steunpunt in de Veste aan de Kerkring.

Alle genodigden zitten aan 14 grote tafels met gezellige tafelkleedjes en verse bloemetjes in vaasjes, onder mooie pagodetenten in de tuin van het Steunpunt. Het is een aangename temperatuur voor de meeste genodigden die al op leeftijd zijn. De gouden 40-feestvlaggetjes wapperen vrolijk. De live gitarist speelt op zijn gitaar het lied ‘Kleine café aan de haven’, wat door de aanwezigen uit volle borst mee wordt gezongen. Daar zijn de mensen gelijk en tevree! Dat is precies wat het Steunpunt met dit feestje uit wil stralen.

Margot Eekhout, sociaal werker voor Surplus bij het Steunpunt en de buurtkamer, vertelt dat dit feest samen met de vrijwilligers van Surplus georganiseerd is: “We hebben naast de huidige vrijwilligers ook alle oud-vrijwilligers, de bewoners, de kerk en de seniorenraad persoonlijk uitgenodigd.”

We spraken deze middag met een groot aantal vrijwilligers, maar het is ons natuurlijk niet gelukt om iedereen te spreken. Hieronder volgt een korte samenvatting: Arie van der Meer is soms fietsvrijwilliger, Theo Holla zit heerlijk te smullen van zijn stokbroodje en is een vertrouwd gezicht bij het Steunpunt, een rasvrijwilliger, die ook lange tijd maaltijden rondbracht. Mevrouw Ad Grootenboer (89) is al vanaf het hele prille begin betrokken bij de oprichting van het Steunpunt, vertellen vele aanwezige vrijwilligers. Zij was de drijvende kracht tijdens de opstart. “Ik heb destijds in 1986 alle oudere mensen uit Willemstad persoonlijk een bezoek gebracht met de vraag of ze graag een zorgcentrum in de vestingstad wilden.” Dat wilde iedereen, want niemand wilde naar de Mauritshof in Klundert of naar Zevenbergen. Ik was in die tijd kind aan huis bij burgemeester De Ronde. De laatste stadsboerderij van Aart Maat in de Kerkring werd gekocht en ook de oude school door de gemeente. Eerst werd de rij huizen links gebouwd. Inmiddels had ik ook een vrijwilligersteam van ruim 60 vrijwilligers om me heen verzameld. Het waren zulke mooie, saamhorige, gezellige en gelukkige dagen met elkaar destijds. Niks vergoeding, niks beloning, gratis en voor niks, vrijwilligerswerk vanuit je hart bij het Steunpunt”, vertelt mevrouw Grootenboer.

Toos in ´t Veld (89), destijds wethouder voor het CDA en locoburgemeester, was toen ook erg betrokken bij de politieke kant van de totstandkoming van het bejaardenhuis in Willemstad. Zij hield een korte toespraak op de jubileumdag:

“Er liepen hier vroeger koeien van Aart Maat, waar we nu in het hofje zitten. De hele gemeenteraad was enthousiast om dit in Willemstad op te gaan zetten. We waren een voorbeeld en zelfs vanuit Frankrijk, Amerika en Japan kregen we toen bestuurlijk bezoek vanwege de nieuwe woonvorm die we hier georganiseerd hadden met de vele vrijwilligers,” aldus mevrouw In ’t Veld.

Jannie (73) en Paul Vriens waren het eerste beheerdersechtpaar, dat 7 jaar in de bovenwoning woonde boven het Steunpunt. Zij werden opgevolgd door het echtpaar Ine en Gerard de Pender, die genoten met hun hele gezin van de bovenwoning met 5 slaapkamers, de grote binnentuin en de grote lange zolder boven de seniorenwoningen. Zij zorgden als een herder voor onze bewoners en we kregen het imago veilig en vertrouwd, vervolgt Toos haar toespraak. `Er kwam een nieuwe wet dat de gemeente geen woningen mocht hebben, dus moesten de woningen helaas verkocht worden aan de woningbouwvereniging en kwam ook zorginstelling Surplus in beeld. Maar hoe is het toch mogelijk dat al die vrijwilligers maar bleven komen en helpen onder leiding van Ad Grootenboer, Ine de Pender en tegenwoordig Alice Koomans? “Er is zelfs een wachtlijst voor heel Willemstad en Helwijk.” Na haar toespraak zongen de aanwezigen “Lang zullen ze leven, in de gloria!”

Ook Hanneke Blom en later dominee Nicolien zijn aanwezig namens de Willemstadse Koepelkerk: “Wij zijn een luisterend oor en proberen eenzaamheid te voorkomen. Er wordt hier in de Veste goed naar elkaar omgezien.” Vrijwilliger Ton is na een oproepje in de Ster af en toe schaakvrijwilliger in het Steunpunt. Margareth van de Meeberg schenkt sinds haar pensioen koffie op de woensdagochtend. Ank de Bruijn en Dora Boertjes hebben ook een tijdje gekookt: “Soms maak ik nog weleens hazenpeper, dat is mijn specialiteit.” Leny Sneep en Annie Vermeulen zijn samen 12,5 jaar vrijwilligers geweest bij het kookkeukenteam. “Elke donderdag om de 14 dagen waren we aan de beurt. We mochten zelf inkopen en boodschappen doen en verzinnen wat we gingen koken. Een stamppotje was makkelijk te maken, Indische kip maakten we ook, een rijstschotel of gewoon aardappelen, vlees en groenten. Joke van Dam wil niet overdrijven, dus zegt: “Schrijf maar dat ik ongeveer 25 jaar gekookt heb als vrijwilliger hier.”

En zo worden er tegenwoordig drie keer per week 35 maaltijden gekookt in de toch wat kleine keuken. 20 personen komen dan aan de gezellig gedekte tafels eten en ruim 15 maaltijden worden door heel Willemstad aan huis bezorgd. Je krijgt dan soep, een warm hoofdgerecht, een nagerecht en soms een glas wijn, koffie of thee met een bonbon na. Ongelofelijk fijn dat dit door al deze vrijwilligers voor de bewoners nog steeds lukt, na al die 40 saamhorige jaren in het Steunpunt in de Veste Willemstad.