Wim Hollemans is vrijwilliger in hart en nieren: ‘Samen met mijn maatjes houden we de boel overeind’

MOERDIJK - Voor Wim Hollemans is vrijwilligerswerk nooit iets bijzonders geweest. Al tientallen jaren zet hij zich in voor voetbal, carnaval en andere activiteiten in Moerdijk. “Die moet je samen maken,” zegt hij over de leefbaarheid van zijn dorp. Voor zijn jarenlange inzet ontving hij op 29 april een Koninklijke Onderscheiding. Zelf vindt hij dat nog altijd maar een beetje poespas. 

“Zonder al die verenigingen en vrijwilligers, met alleen maar huizen, zou er geen Moerdijk bestaan. Ik vind het gezellig om overal bij te zijn. Dan is het toch normaal dat je je handen laat wapperen als je er toch bent?”

Geboren tussen de vis

Wim werd in mei 1952 geboren in het Moederheil in Breda. Hij is een geboren en getogen Moerdijkse visboer. Visbedrijf Hollemans bestaat inmiddels al ruim 100 jaar en ging van opa naar vader en vervolgens naar de volgende generatie. “Ik ben op mijn zestiende de vis in gegaan, ik had geen zin meer om te leren.”

Vier avonden per week ging ik daarna nog naar voetbalvereniging TPO om de jeugd training te geven. “Op zaterdag kon ik mijn teams helaas nooit begeleiden bij wedstrijden, want dan stond ik de hele dag op de markt.” Zelf speelde Wim maar liefst 25 jaar in het eerste elftal van TPO. “Dat is natuurlijk niet zo moeilijk in Moerdijk,” lacht hij.

Overal de schouders onder

Binnen TPO was Wim jarenlang een van de drijvende krachten. “Ik ging in de activiteitencommissie. We organiseerden kaartavonden, fondue-avonden, bingo’s en allerlei andere activiteiten. Mijn vrouw Corrie hielp overal aan mee. 

Daarnaast was hij leider van het tweede en derde elftal, organiseerde hij voetbalkampen en werkte hij mee aan de jubileumvieringen van TPO. “Dat viel niet altijd mee, hoor, om het iedereen naar de zin te maken. Corrie en ik waren er maanden mee bezig. Vroeger ging dat nog zonder laptop, persoonlijk langsgaan. Het hele dorp erbij betrekken, dát is de kracht. Leefbaarheid ontstaat niet vanzelf.”

Carnaval overeind houden

In 1990 stond carnavalsvereniging De Spieringkruiers bijna op omvallen. “Ze stonden met drie of vier leden bij de voordeur. Toen zijn Corrie en ik ingestapt om carnaval in ons dorp overeind te houden.” 

Via de voetbalvereniging wist Wim veel vrijwilligers enthousiast te maken. “Tijdens carnaval waren we vijf dagen actief in De Ankerkuil. We deden veel aan sponsoring en maakten een carnavalskrant met advertenties van Moerdijkse bedrijven.” Ook Corrie speelde daarin een grote rol. “Zij zorgde ervoor dat we een mooie groep hofdames kregen.”

Samen sterk

Ook tijdens Koningsdag werkte Wim nauw samen met het Oranje Comité. “Lianne Stoop heeft daar ook een lintje voor gekregen. Wij organiseerden voor haar comité de spelletjes op het voetbalveld. Daarnaast sloot Wim zich ook aan bij de biljartvereniging. “Samen met mijn maatjes houden we de boel hier overeind.”

Een moeilijke periode

“Helaas werd mijn vrouw ziek en werd ik mantelzorger. Corrie en ik deden alles samen: werken, uitgaan en het vrijwilligerswerk in Moerdijk. We hebben een prachtig gezin met tweeling Wim en Linda en twee kleinkinderen, Jesse en Michelle. Het vrijwilligerswerk, alle lieve mensen om mij heen en het werk in de viszaak houden me op de been. Helaas is het, van echt samen genieten, niet meer gekomen.”

Een verrassing

In Moerdijk staat Wim bekend als ‘Mister Moerdijk’, maar zelf ziet hij dat heel anders. “De burgemeester stond ineens voor de deur met allemaal mensen die in het complot zaten. Zelfs mijn vrouw had, tijdens haar ziekte, nog meegeholpen om iedereen te benaderen. Daarom heb ik het aangenomen, want eigenlijk is zo’n lintje niets voor mij. Ik help gewoon mee om Moerdijk levendig te houden.”