Strengere regels waterberging zetten woningbouw Moerdijk onder druk

MOERDIJK - Nieuwe regels van Waterschap Brabantse Delta voor waterberging kunnen grote gevolgen hebben voor woningbouw en het onderhoud van de openbare ruimte in de gemeente Moerdijk. De gemeente vreest dat woningbouwprojecten door de strengere eisen financieel onhaalbaar worden. Ook regulier onderhoud aan wegen kan volgens Moerdijk duurder en ingewikkelder worden. De gemeente heeft daarom een zienswijze ingediend tegen de voorgestelde wijzigingen.

Het waterschap wil de eisen voor waterberging bij een toename of wijziging van verhard oppervlak aanscherpen. In de nieuwe situatie moet rekening worden gehouden met 100 millimeter waterberging per vierkante meter verharding. Nu ligt die eis nog op 60 millimeter. “Deze Waterschapsverordening is nadelig voor een gemeente zoals Moerdijk die grotendeels op de klei ligt. Op kleigrond wordt het water snel weggevoerd, naar de sloten. Op zand gaat het sneller de bodem in, dan kun je het langer vasthouden. Het waterschap heeft de hele regio over een kam geschoren en daarbij waren zandgronden het uitgangspunt,” licht wethouder Bennie Blom toe. “Het verschil tussen zand en klei wordt in de verordening niet gemaakt. Dit is een discussie die ook landelijk speelt.” 

Moerdijk heeft te maken met een slecht infiltrerende kleibodem en hoge grondwaterstanden. Daardoor kan water minder gemakkelijk in de bodem worden opgenomen. Blom vindt daarom dat bij de eisen meer rekening moet worden gehouden met de specifieke eigenschappen van een gebied. “Kijk bijvoorbeeld naar de Ruigenhilpolder, die is gevoelig voor verzilting. Daar is het belangrijk dat het grondwater op een gepaalde stand staat, peilgestuurd moet je de waterstand regelen. Daar kun je geen generieke werkwijze voor gebruiken.” 

Minder woningen

De strengere regels kunnen volgens de gemeente vooral bij nieuwbouw grote gevolgen hebben. Er is meer ruimte nodig voor voorzieningen om regenwater op te vangen en vast te houden. “Dit heeft gevolgen voor de openbare ruimte,  maatregelen zoals groene daken kunnen niet meer meetellen,” zegt Blom. “Dit heeft gevolgen, want ook het vasthouden van water gaat extra kosten.”  Dat betekent dat meer ruimte moet worden gevonden voor aanvullende waterberging. “Bij nieuwbouw moeten we dankzij deze verordening straks meer water opvangen. Daardoor kun je minder huizen realiseren, stijgen de kosten en heeft dit grote gevolgen voor de woningbouwopgave,” vreest Blom. Daarbij noemt Moerdijk onder meer de eisen voor sociale woningbouw, de verhouding tussen betaalbare en duurdere woningen, landschappelijke inpassing, netcongestie, stikstof en spuitzonering. De gemeente vindt dat al deze opgaven gezamenlijk moeten worden afgewogen.

Ook gevolgen voor wegen

De nieuwe regels kunnen volgens Moerdijk bovendien gevolgen hebben voor het dagelijkse beheer van de openbare ruimte. De gemeente vreest dat de eisen niet alleen gelden voor nieuwe ontwikkelingen, maar ook voor werkzaamheden waarbij bestaand verhard oppervlak wordt aangepast.

Een weg herbestraten of asfalt vervangen door klinkers zou daardoor niet langer als regulier onderhoud kunnen worden uitgevoerd. Volgens de gemeente moeten dergelijke werkzaamheden dan worden aangepakt als integrale herinrichting. Dat zou leiden tot langere voorbereidingstijden, hogere kosten en extra druk op de beschikbare capaciteit.

Landelijke norm

De voorgestelde regels lopen volgens Moerdijk vooruit op een landelijke discussie over waterberging. Moerdijk heeft daarom bezwaar tegen een algemene norm en pleit voor maatwerk. “Het systeem dat ons water afvoert is heel ingewikkeld, daar kun je geen generieke werkwijze voor afstemmen,” sluit Blom af.