
Aan de keukentafel met Jan Zuidema: ‘We kijken nu veel meer naar de persoon die overleden is’
Door: Yvonne Vermeulen RubriekZEVENBERGEN - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Jan Zuidema, Rouwcentrum Zuidema.
Hoe ben je in de uitvaartwereld beland?
“Dat is eigenlijk al met de paplepel ingegoten. mijn vader zat in het vak, in de Hoeksche Waard. Zelf heb ik daar een paar jaar meegewerkt, tot het moment kwam dat ik voelde: ik ben toe aan een volgende stap, mijn vader was nog niet zover dat hij een stapje terug wilde doen. De zakelijke banden hebben we toen doorgehaald om de familieband heel te houden en dat is gelukt.
Uiteindelijk heb ik in 1998 het West-Brabantse deel van het bedrijf los overgenomen. Dat was toen nog klein, nog niet eens een volledige baan. Maar daar ben ik rustig op gaan bouwen.”
Dus je bent in West-Brabant echt opnieuw begonnen?
“Je zou kunnen zeggen van wel. Mijn vader was al actief in Willemstad, maar het echte begin was voor mij in Klundert. Daar kon ik op de begraafplaats gebruikmaken van een ruimte van de gemeente. Eerst huurde ik die, later heb ik die locatie kunnen kopen. Dat gaf meer vrijheid om ons eigen stempel te drukken. In 1999 opende ons eerste echte uitvaartcentrum. Vervolgens zijn de uitbreidingen stapsgewijs gekomen: Zevenbergen in 2009, in Willemstad bij de Gaard zo rond 2015, en Bergen op Zoom in 2019.”
Weet je nog je allereerste uitvaart?
“Zeker. Die deed ik in dienst bij mijn vader, voor een verzekeringsmaatschappij. Je werd dan als leerling ingezet, ik was toen 21 jaar. De overledene was een ondernemer uit Oost-Voorne. Ik had een toespraak geschreven namens zijn vrouw, dat ook netjes met haar afgestemd. Dat voorlezen, terwijl er 200 mensen zaten, dat voelde toen enorm spannend. Maar ik heb er meteen iets van geleerd en keek net over de mensen heen. Dan denkt iedereen die vooraan zit dat je naar achter kijkt en ieder die achteraan zit dat ja naar voor kijkt en heb jij toch rust tijdens het spreken. Die tip geef ik nu zelf ook door aan nabestaanden.”
Wat maakt jullie bedrijf uniek?
“Voor mij is belangrijk dat mensen zich thuis voelen op onze locaties. Comfort en huiselijkheid staan centraal. Je zit daar op een kwetsbaar moment in je leven. Dan wil je niet in een lege, kille ruimte zitten. We proberen altijd een sfeer van rust en respect uit te stralen. Hoe groter de locatie, hoe lastiger dat soms is, maar het blijft een prioriteit.
Heel bewust hebben wij gekozen voor onze eigen faciliteiten zoals een verzorgingsruimte, rouwkamers, ontvangstruimtes, zodat we families compleet kunnen ontzorgen. We stellen onze ruimtes ook ter beschikking aan collega-uitvaartleiders. Zeker kleinere ondernemers die bijvoorbeeld werken zonder eigen gebouw. Maar het overgrote deel van onze locaties wordt gebruikt door onszelf en de families die we bij de uitvaart begeleiden.”
Welke trends zie je in de branche?
“De grootste verandering is denk ik de verschuiving van ‘wat hoort’ bij uitvaarten naar ‘wat past’ bij mensen. We kijken nu veel meer naar de persoon die overleden is, en naar wat bij de nabestaanden past. Kleinkinderen die bijvoorbeeld een tekening maken op de kist. Er wordt minder vaak gekozen voor bloemstukken. Je kunt aan iedereen vragen om één bloem mee te nemen. Soms gebruiken we die voor een bloemenrand op de kist, of maken daarvan boeketten in plaats van een bloemstuk. Dat soort dingen zie je steeds meer. En terecht, want dat maakt het afscheid persoonlijker.”
Wordt technologie ook belangrijker?
“Zeker. We zetten steeds vaker livestreams in, niet alleen sinds corona. Daarmee kunnen mensen op afstand alsnog deelnemen. Ook fotografie en video-opnames worden steeds gebruikelijker. Dat zorgt voor tastbare herinneringen waar je later op kunt terugkijken. Er was een tijd dat dat not done was bij uitvaarten, maar dat is echt veranderd.”
Hoe wist je als beginnende ondernemer te investeren in je bedrijf?
“Voor de locatie in Klundert heb ik ooit extra hypotheek op mijn huis genomen. Achteraf was dat geen slechte keuze, de huizenprijzen zijn de afgelopen dertig jaar flink gestegen, maar toen was het wel spannend om te doen.
Hoe is je team inmiddels opgebouwd?
“In 2010 heb ik mijn eerste vaste medewerker aangesteld, Eric Arts, die werkt nog steeds bij ons. Inmiddels werken we met twee fulltimers en tien parttimers. Rouw betekent 24/7 beschikbaarheid, dus het is fijn dat we dat nu goed kunnen verdelen. Dat is echt anders dan toen ik in m’n eentje draaide en op vakantie kon worden teruggeroepen. Mijn vrouw heeft ook altijd geholpen, vooral met de financiële administratie. Die steun is onmisbaar als je dit goed wilt doen.”
Hoe heeft corona jullie getroffen?
“We konden gelukkig blijven doorgaan, maar met flinke beperkingen. Niet meer zeggen ‘alles is mogelijk’, maar ‘dit mag u niet’. En dat ging soms tegen onze overtuiging in. Ik heb mensen moeten vertellen dat ze niet naar binnen mochten bij een dienst, dat hakt erin. Maar we probeerden altijd menselijk te blijven, ook als het formeel niet anders kon. Uiteindelijk wil je dat mensen ondanks alles toch op een goede manier afscheid kunnen nemen.”
Wat typeert jullie als onderneming?
“Het zit in het totaalplaatje: ervaring, betrokkenheid, een goede service en weten wat je doet. Je kunt niet ‘zomaar’ zeggen dat je uitvaarten begeleidt. Je moet weten wat werkt, wat mogelijk is, wat mensen nodig hebben. Wij hebben daarbij het voordeel van jarenlange ervaring. Dat maakt dat mensen ons kunnen vertrouwen in een moeilijk moment. Misschien zegt een nabestaande het nog het beste: ‘Jullie waren er toen we jullie nodig hadden, op precies de goede manier.’ Dat is waar je het voor doet.”
Als we kijken naar de toekomst, gaan jouw kinderen dan ook de uitvaartbranche in?
“Dat zou zomaar kunnen. Ze werken af en toe mee in het bedrijf. Mijn zoon werkt in een crematorium als horecamedewerker, beiden werken soms voor ons. Maar of ze het willen overnemen, dat laat ik aan hen over. Je moet het willen én kunnen. Dat kan ik niet voor ze invullen, maar als ze het willen, dan zal ik ze zo goed mogelijk begeleiden.”
Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
“Met een gewoon iemand met een bijzonder verhaal. Dat kan iedereen zijn. Ieder mens is uniek, heeft zijn eigen geschiedenis. Als je de tijd neemt om te luisteren, kom je altijd bijzondere dingen tegen. Je hoeft geen beroemdheid te zijn om iets moois te willen delen.”
Paspoort
Naam: Jan Zuidema
Leeftijd: 52 jaar
Getrouwd met: Liesbeth
Kinderen: Jasper (22) en Babette (20)
Opleiding: Meao en vakopleiding uitvaartverzorging
Hobby’s: ‘Ik leef me graag culinair uit op de barbecue. Daarnaast zet ik me in voor Rotary Zevenbergen, dit jaar mag ik ook ik ook voorzitter zijn.’




