<p>Stijn Markusse: &#39;We begonnen klein en hebben stapsgewijs het vertrouwen gekregen&#39;&nbsp;</p>

Stijn Markusse: 'We begonnen klein en hebben stapsgewijs het vertrouwen gekregen' 

(Foto: Luuk Roozeboom)
AAN DE KEUKENTAFEL

Stijn Markusse: ‘Wij willen een gezonde keten met vrolijke boeren en blije klanten’

Boerschappen is een wekelijkse boodschappenbox met verse producten van lokale boeren. Mensen kunnen zelf kiezen of ze elke week een box willen. Boerschappen rijdt elke dag langs 30/40 boeren in Brabant, maar inmiddels ook buiten de regio. We verwerken deze in maaltijdboxen. Onze klanten kunnen er vervolgens voor kiezen of zij deze box willen ophalen of liever bezorgd krijgen.



Toen jullie startte met Boerschappen, kon je toen bevroeden wat het zou worden, had je er een plan onder liggen?

“Nee, nooit! Het is begonnen als sociaal experiment. Dat is jaren geleden (2013). Mijn vriendin, Stéphanie, mocht toen geen suikers meer eten. We merkten toen dat het bijna onmogelijk was om in de supermarkt suikervrije producten te kopen. Om toch lekker en vers eten in huis te hebben, zijn we boeren gaan afrijden. We kochten daar kip, varken of groenten. Veel vrienden van ons waren daar erg enthousiast over. Daardoor gingen we ook steeds vaker voor hen eten meenemen. Het was een sociaal experiment En dat rolde zichzelf steeds verder uit. Op een gegeven moment kochten we producten in voor vrienden van vrienden en daar weer vrienden van. In 2014 ging het opeens heel snel. Toen schreven zo’n 70 tot 80 mensen zich per dag in. Ik ben toen één dag in de week een ruimte gaan huren bij STRND. We wilden niet al die ‘vreemde’ mensen meer aan de deur hebben. Dus we maakten bij STRND een pick-up point. Uiteindelijk liep het zo goed dat ik toen gestopt ben met mijn bedrijf en Stéphanie haar ontslag heeft genomen. We hadden nooit kunnen bedenken dat dit zo zou lopen.”


Wie heeft de naam Boerschappen bedacht?

“Dat is Rik Gorree geweest, een goede vriend van me. Vroeger, toen ik nog een marketingbureau had, bedachten wij samen veel concepten. Hij heeft meegedacht over de naam. Toen hij met ‘Boerschappen’ kwam was Stéphanie direct enthousiast, ik moest even wennen. Maar na een dag dacht ik ‘jaaa!, dit is een hele goede naam’. De naam komt oorspronkelijk van buurtschappen. Als in ‘een klein wijkje binnen een dorp’. In ons geval is het een combinatie van Boodschappen van de Boer.”


Je kwam eerst bij de boeren voor een paar kippen en wat groente, kleine volumes. Nu ben je een grote speler in de regio, heeft dat de relatie met de boeren veranderd?

“Nee. In het begin waren ze nog wat sceptisch, er waren namelijk wat eerdere, gelijksoortige initiatieven gestrand. En daar kwam ik dan bij de boer met mijn marketingachtergrond. We begonnen klein en hebben stapsgewijs het vertrouwen gekregen. Wij werken zoveel mogelijk samen met boeren die samenwerken met de natuur, in plaats van tegenwerken. Wij kopen nu bij sommige boeren zulke grote aantallen, waardoor we ook meer van boeren kunnen vragen. Aan sommige boeren vragen we of zij samen met ons willen kijken naar het planten van andere rassen of dat zij willen samenwerken aan bodemverbetering of juist meer te richten voedingswaarden van hun producten. We zijn van alleen simpele boodschappen, ook naar convenience gegaan, mensen helpen om met ‘de seizoenen’ te koken zonder dat het te moeilijk wordt. We hebben onszelf ook heel boos gemaakt over de voedselketen. Waarom kan een boer geen eerlijke prijs krijgen? Wij willen laten zien dat het wél kan. Een leuke, gezonde keten met vrolijke boeren en blije klanten.”


Stel dat de bel gaat volgende week en de familie van Eerd (Jumbo) staat op de stoep, wat doe je dan?

“Wij worden regelmatig benaderd. Wij hadden het bedrijf allang kunnen verkopen. Maar dat zit gewoon niet in ons. Wij zijn nu echt wel een beetje de moeilijke fase door. We hebben twee verliesjaren gehad, omdat we heel hard groeiden en dus heel veel moesten investeren. Gelukkig is die tijd nu achter ons. Wij betalen onze boeren achteraf en onze klanten betalen ons vooraf. Dus onze boeren zijn een beetje onze bank. Het is fijn om te zien dat de boeren het vertrouwen in ons hebben. De meeste boeren vonden het op het begin wel spannend, maar nu gaat het om grote getallen. Veel boeren zijn inmiddels een soort van vrienden geworden.”


Je bent hier als starter aan begonnen, maar inmiddels heb je een bedrijf met zestig man personeel. Daarmee verandert jouw rol natuurlijk ook. Vraagt dat voor jou andere vaardigheden?

“Ja, mijn rol is zeker veranderd. En daar denk ik ook veel over na, want er komt een fase dat ik niet meer de juiste persoon ben om de algehele leiding te hebben. Wij weten heel goed op welk punt ik bijvoorbeeld niet meer algemeen directeur moet zijn. Dat betekent niet dat ik niet meer actief blijf, alleen andere mensen kunnen soms iets gewoon beter. En ik krijg dan een andere rol. Ik wil er dan juist voor zorgen dat Boerschappen het goede blijft doen en ik niet verzand in dagelijkse processen, die ik eigenlijk niet zo goed kan.”


Boerschappen maakt een mooie groei door. Op welke manier proberen jullie het persoonlijke, sympathieke karakter van Boerschappen te koesteren?

“Dat is soms wel lastig, maar het kan zeker. We laten ons steeds meer door techniek en data ondersteunen. We willen absoluut blijven gaan voor blije klanten. Ons motto is altijd HUBDIM geweest. Houd Uw Belofte Doe Iets Meer. Iemand die (al jaren) klant is mag nooit het gevoel hebben dat de charme van het bedrijf verandert door de groei. Want dat is ook echt niet zo, wij zijn nog steeds hetzelfde aan het doen als 6 jaar geleden, alleen in grotere volumes. We willen precies weten wie onze klant is. Vroeger kenden we ze persoonlijk en nu worden we ook geholpen door onze systemen. Het is best een uitdaging om onze cultuur te waarborgen. Ik heb een hekel aan managers die alleen maar mensen in de gaten houden. Wat dat betreft vind ik Bob Hutten een mooi voorbeeld, die als grootaandeelhouder een verbindende factor in zijn bedrijf fungeert en de cultuur van zijn bedrijf verzekerd. Het is ook een kwestie van juist niet te veel de manager uithangen en vooral jezelf blijven.”


Tenslotte. Met wie zou jij nog weleens aan de keukentafel willen zitten?

“Ik zou graag aan de keukentafel willen zitten met oud-minister van Landbouw Sicco Mansholt. Ik ben benieuwd of het huidige landbouwsysteem is geworden zoals hij het voor ogen had.”

Naam:
Stijn Markusse

Leeftijd:
35 jaar

Getrouwd:
Woont samen met Stéphanie

Kinderen:
Olivier (5), Victor (2)
en Nora (0)

Hobby:
Ik vind het heerlijk om buiten te zijn. Wanneer ik buiten ben kan ik mijn gedachten echt even op nul zetten. Ik heb een systeem in de tuin om planten automatisch te sproeien, maar uiteindelijk sta ik in de zomer alles altijd met de hand te doen. Ik heb het idee dat mensen door corona de natuur weer meer zijn gaan waarderen. Het gaat mensen ineens opvallen dat er knoppen in de bomen groeien ieder jaar weer, gratis en voor niks. Dat vind ik heel waardevol. Het is toch super dat we dat kunnen waarderen.

 
&lt;SCRIPT SRC=&quot;//secure.adnxs.com/ttj?id=div-gpt-ad-1516715857990&amp;cb=[CACHEBUSTER]&amp;referrer=internetbode.nl/zundert&amp;pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&amp;postcode=&quot; TYPE=&quot;text/javascript&quot;&gt;&lt;/SCRIPT&gt;


NIEUWSBRIEF


Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief