Tante Marie en neef Sjaak beleefden bevrijding in Kruisstraat

ROOSENDAAL – Over de oorlog doen talloze verhalen de ronde. Vaak hebben die een teneur waarbij het verdriet, het ongemak, de honger en de meest verschrikkelijke gebeurtenissen de revue passeren.

In het gesprek met Marie Dekkers en haar neef Sjaak is dat niet het geval. Zij hebben de oorlog ervaren als een spannende tijd, maar hebben toch ook veel gelachen en plezier gehad. Het buurtschap dat de Kruisstraat eigenlijk was, kenmerkte zich door een grote verbondenheid van de mensen en de wijze waarop men er voor elkaar klaar stond als dat nodig was. Als iemand iets niet had, dan werd er geregeld dat het er kwam en mensen hielpen elkaar als goede buren. Vooral die verbondenheid heeft ze door de oorlog gesleept.

“De bewoners van de Kruisstraat waren tijdens en na de oorlog een hechte gemeenschap”, begint mevrouw Dekkers haar verhaal. “We stonden voor elkaar klaar en vonden het helemaal niet nodig om de deur op slot te doen als we naar de winkel gingen. Mensen vertrouwden elkaar en dat zorgde eigenlijk voor een redelijk onbezorgd leven”. Dat de oorlogsdreiging en de oorlog zelf daar verandering in brachten, laat zich raden. “Natuurlijk waren we bang voor al die soldaten die bij ons in de buurt voorbij kwamen. Maar we waren evengoed heel nieuwsgierig.

Niemand had ooit een Duitser gezien en nu trokken ze in vrachtwagens voorbij. Ze zwaaiden zelfs naar ons en soms zwaaiden we ook terug om daarna heel snel in het struikgewas weg te duiken”, vervolgt ze haar belevenissen. “Mijn man lag, vanwege de mobilisatie ergens in Zeeland. Toen ik wist dat ze zich gingen verplaatsen naar Bergen op Zoom, ben ik ernaar toe gefietst en heb hem er, achter op mijn fiets, naar toegebracht. Die fiets heeft trouwens later, toen we werden bevrijd, ook nog een rol gespeeld. Op een gegeven moment kwam er Duitse soldaat bij ons aan huis en die wilde mijn fiets meenemen. Ik heb toen een keer ‘wat krachtige’ taal gesproken, zodat hij medelijden met me kreeg en hem uiteindelijk heeft laten staan”.

BIJDRAGE RENÉ BRUIJNINCX