
Aan de keukentafel met Femke Kuijpers: ‘De meeste tekstjes verzin ik onder de douche, in bed of op de bank’
Door: Remko Vermunt AlgemeenROOSENDAAL - Ze is moeder van drie kinderen, maar daarnaast runt ze ook een succesvol bedrijf als onderneemster. Zakelijk en privé lopen daardoor constant door elkaar bij Femke Kuijpers, die misschien beter bekend is als Fem. Dé kracht achter de grappige, ontroerende en herkenbare gedichtjes van Papierpleziertjes.
Femke, hoe omschrijf jij wat je doet?
Dat is lastig. Ik denk dat ik mezelf schrijver zou noemen, maar bij een schrijver denk ik toch vaak aan boekenschrijvers. Ik noem mezelf in ieder geval geen dichter, dat klinkt zo suf. En eerlijk is eerlijk, er is niets dat ik uitgeef zonder teksten erop. Dus, ik denk toch dat ik een schrijver ben. Erwin zegt wel eens dat ik zzp’er ben, maar dat vind ik zo’n breed begrip.
Maar, je bent wel een zzp’er. Je runt Papierpleziertjes helemaal alleen toch?
In feite wel, maar Erwin is wel echt mijn rechterhand. Daarnaast ben ik eigenlijk te groot geworden om het alleen te doen. Niet alleen qua locatie, maar ook qua mensen. Mijn moeder komt toevallig morgen langs om te helpen en mijn oom en tante helpen soms met inpakken. De bestellingen doe ik nu nog zelf, maar ik wil wel het een en ander gaan uitbesteden. Doordat het zo druk is, heb ik bijna geen ruimte om me te richten op de creatieve kant en op samenwerkingen. Daar heb ik nu gewoon geen tijd voor, toch zeker niet als de kinderen thuis zijn.
Kan je uitleggen hoe Papierpleziertjes is ontstaan, waar kom je vandaan?
Ik heb na de havo de PABO en de opleiding Speciaal Onderwijs gevolgd en van daaruit ben ik voor de klas gegaan. Ik heb altijd gewerkt in het speciaal onderwijs zoals de Kameleon, de Sponder en de Fakkel en daar ligt ook nog steeds mijn hart. Aan het begin van Papierpleziertjes heb ik altijd gezegd: ‘Als het niets wordt, kan ik altijd nog voor de klas’ en dat meen ik ook. Uiteindelijk moest ik er even een half jaartje tussenuit en dat viel eigenlijk precies samen met de geboorte van onze oudste. Na de bevalling plaatste ik een kort berichtje online en daar kreeg ik leuke reacties op.
En toen dacht je: daar ga ik mee verder?
Nou, van lieverlee werden het steeds meer berichtjes. Niet alleen over de geboorte van onze zoon, maar ook over maatschappelijke kwesties zoals de aanslag in Bataclan en de MH17-ramp. Mensen herkenden de gevoelens en daarom werden de teksten veel gedeeld. Toen zei Erwin: ‘Daar moet je iets mee’. Ik ben van nature geen onderneemster, maar Erwin is dat juist in hart en nieren. We besloten de teksten op kaarten te drukken. Binnen no-time hadden we via Judidith kaarten besteld en vanaf dat moment is het gaan groeien. Aan het begin ben ik gewoon verschillende zaken langsgegaan met de vraag of ze de kaarten wilden verkopen. Ik deed het toen nog gewoon voor de eer. Het was gewoon leuk dat mensen mijn kaarten wilden versturen, maar uiteindelijk kreeg ik een telefoontje van Hallmark. Ze wilden samenwerken. Dat was eigenlijk best snel nadat ik was begonnen en dat heeft me wel veel naamsbekendheid opgeleverd. Die bevestiging had ik toen wel nodig.
Je teksten zijn heel herkenbaar. Hoe ga je te werk?
Het gaat eigenlijk vanzelf. Soms schud ik ze binnen een minuut uit m’n mouw en dat zijn vaak nog de beste ook. De meeste tekstjes verzin ik onder de douche, in bed of op de bank. Dan sta ik in de douche en dan pak ik toch even snel mijn telefoon om zo’n tekstje in mijn notities te zetten. Als ik dat niet meteen doe, dan wordt ‘ie nooit meer zo goed. Maar, ik kan er soms ook gewoon echt voor gaan zitten hoor. Inspiratie haal ik dan uit muziek of woorden die ik hoor. Soms gaat het over gebeurtenissen en nu probeer ik veel ‘feel good’ gedichtjes te maken vanwege het coronavirus. Die worden wel veel gedeeld.
Dat moet leuk zijn?
Haha ja, ik weet nog dat ik helemaal aan het begin een foto op Instagram plaatste van alle kaarten die we vanuit de drukker hadden ontvangen. Daar zette ik de tekst bij: ‘Bedankt voor jullie bestellingen’. Dat was natuurlijk onzin, we hadden misschien net één bestelling binnen. Ik heb het aan het begin wel echt groter gemaakt dan dat het was. Dat was een beetje ‘fake it, till you make it’ en dan kregen we tien likes op zo’n bericht. Nu zitten we op ruim 27000 volgers.
Je teksten worden ook vaak ‘gejat’ door mensen. Word je daar boos van?
Soms zie ik inderdaad teksten voorbijkomen en dan hebben ze er Fem. afgeknipt. Gelukkig herkennen veel mensen mijn teksten, ook zonder mijn naam eronder. Bij particulieren vind ik het nooit zo erg. Ik ga er altijd vanuit dat het niet bewust is. Soms zijn er wel bedrijven of scholen die mijn teksten overnemen en daar kan ik wel boos om worden. Zij zouden toch moeten weten hoe het zit met copyright. Vaak zeg ik er iets van.
Heb je wel eens gedacht: Ik stop ermee?
Ja, iedere dag! Haha nee hoor. In november is het qua bestellingen wel echt geëxplodeerd. Er is een constante stroom van orders. Zo’n 60 tot 70 per dag en dat is best veel. In december hebben we vijf dagen gehad dat we ‘s ochtends begonnen en dan tot 1 of 2 uur ‘s nachts bezig waren. Toen heb ik wel eens geroepen: ik ga terug voor de klas. Je merkt ook dat mensen er niet altijd stil bij staan dat ik het alleen doe. Mensen willen 24/7 kunnen bestellen, dat is de tijd van nu. Maar, ik ben geen Bol.com. Ze weten niet dat onze garage volledig is overgenomen door alle voorraad. Alles loopt door elkaar, maar dat zie je natuurlijk niet wanneer je je bestelling krijgt... en zo hoort het ook! Maar goed, we roeien met de riemen die we hebben.
Wat is de ambitie? Waar wil je over drie jaar staan?
Ik zou nog groter willen worden, maar dan moeten we echt op zoek naar een andere locatie. Over drie jaar hoop ik ook personeel in dienst te hebben, zodat ik me meer bezig kan houden met het uitwerken van creatieve ideeën. Daarnaast wil ik dat mijn gedichtjes nog beter herkend worden. Dat mensen meteen bij het zien van mijn teksten weten: dat is van Papierpleziertjes.
Laatste vraag: Bij wie zou jij wel eens aan de keukentafel willen zitten?
Ik wil het liefst weer gewoon met vrienden en familie aan tafel zitten. Borrel erbij. Die gezelligheid, dat zou ik super vinden. Als ik met een bekend persoon aan tafel zou zitten, zou ik me alleen maar ongemakkelijk voelen.




