Verhoeven-Van Erp stopt: “We stoppen liever op ons hoogtepunt’

ROOSENDAAL - Na 47 jaar komt er een einde aan Verhoeven-Van Erp aan de Gastelseweg in Roosendaal. In de bijna vijf decennia is het uitgegroeid tot een begrip in de regio. Het begon ooit met de verkoop van tegels. “Blauwe stofjas aan, geruit petje op. Heel kenmerkend voor hem, zo is hij begonnen. Het liep vanaf de eerste dag als een trein”, blikt Mieke terug op de beginperiode. Je mocht in die tijd nog binnen roken, dus overal stonden asbakken en het dampte enorm. Heel gemoedelijk sprak hij de klanten aan: “Bakske koffie?” Dat was in die tijd voor Roosendaalse begrippen nieuw”, 

De naam Verhoeven-Van Erp dateert van midden jaren zeventig. Het echtpaar Verhoeven-Van Erp strijkt vanuit Schijndel neer in Roosendaal en koopt een oude breifabriek op. “Mijn vader heeft hier tegels binnen gezet, gewoon op pallets, en hij is tegels gaan verkopen”, vertelt Mieke. “Ja, vol zetten met tegels en gaan met die banaan”, vult de gepassioneerde Henriëtte aan. Het echtpaar heeft een dochter, Mieke, en een zoon, Anton. Die krijgt op 16-jarige leeftijd verkering met de 14-jarige Henriette. “Het was 1982 en ik kreeg verkering mee zullie Anton, zoals zij dat zeggen, en ik zat achterop de brommer bij Anton. Zij stond in de deuropening: ‘Is dat nou jouw vrindinneke dan? Het moet wel kunnen werken en geen rood gelakte nagels, want anders wordt het niks.’ Dat was het eerste wat ze zei”, herinnert Henriëtte zich als de dag van gisteren. Het was nota bene de moeder van Anton die vroeg of ze in de winkel wilde komen werken. “Als je eenmaal binnenstapt, kom je niet meer buiten hoor”, verzekerde Anton mij nog. En dat blijkt”, lacht Henriette.

Gelakte nagels

Henriëtte was 23, Anton 25 en Mieke 27 toen ze het bedrijf overnamen van de ouders van Anton en Mieke. “De jongelui rooien het wel. Wij stappen eruit en gaan genieten, wij hebben lang genoeg gewerkt”, vult Henriëtte aan. Ruim veertig jaar later loopt Henriëtte nog steeds de benen onder haar lijf vandaan. Weliswaar met gelakte nagels, maar met een enorme passie. En dat geldt ook voor Mieke en Anton.

Henriëtte treedt meer op de voorgrond en bestiert de verkoop. Mieke zorgt op de achtergrond dat de volledige financiële huishouding op orde is en Anton verzorgt de inkoop. “Zo’n zaak hebben is topsport bedrijven. Wij hebben altijd onze verdiensten weer terug geïnvesteerd. We waren altijd super actueel, we wilden altijd het nieuwste van het nieuwste hebben. Vertegenwoordigers wisten dat ook. Als we iets nieuws hadden, dan wisten ze: we moeten eerst naar Henriette.” Kenmerkend voor hun bedrijf vinden zij dat ze altijd het totale pakket aanbieden. “Dat komt eigenlijk omdat ik nog heel goed weet toen Anton en ik onze eerste eettafel kochten. Toen bestond Jacobs meubelen nog. Ik zag daar een fruitschaal in de showroom en die wilde ik hebben, maar die was niet te koop. En daar was ik zo ziek van, want als ik iets in mijn kop heb, heb ik het niet in m’n kont.” Dat inspireerde Henriëtte om ook alle denkbare accessoires te verkopen. Van prullenbakjes, toiletborstels tot decoratieve badmatten, handdoeken, vazen en nog veel meer. De verkoop stopte niet bij enkel tegels en badkamermeubels.

Bouwshop

Haar partner Anton zag in 2008 dat het aantal ZZP’ers sterk toenam en wilde daarop inspelen. Ze lieten een pand op hun terrein bouwen en toverden die om tot een professionele bouwshop waaruit ze bouwmaterialen aan ZZP’ers en particulieren gingen verkopen. Behalve heel hard werken, is dat ook het belangrijkste volgens Henriëtte om succesvol te zijn. “Je moet ten allen tijde actueel zijn in wat je doet, niet alleen in je assortiment. Inspelen op veranderingen. Dat is het allerbelangrijkste, maar de grootste uitdaging heb ik altijd gevonden om goed personeel te vinden dat bij de bedrijfsfilosofie past. Niet alleen in deze tijd, maar dat is altijd een uitdaging geweest. De meeste mensen werken tussen de 10 – 30 jaar bij ons en daar zijn we trots op. 

Moeilijke beslissing

De reden dat de grondleggers van Verhoeven-Van Erp, de ouders van Anton en Mieke en Henriëtte’s schoonouders, zich destijds terugtrokken, is nu ook de reden van de opheffing van Verhoeven-Van Erp. “Het was echt een moeilijke beslissing. We hebben natuurlijk wel gekeken voor opvolging, maar we hebben niemand gevonden waar wij een goed gevoel bij hebben. Dat vinden we heel erg belangrijk. Alleen als we een geschikte opvolger vinden, dragen we de boel over. Anders niet, want ik moet er niet aan denken dat we op straat worden aangesproken en dat de mensen zeggen: ‘Nou, het is niet wat het geweest is’. Dan stoppen we liever op ons hoogtepunt én nu we nog gezond zijn. Het is tijd om te gaan genieten, want vrije tijd hebben we de voorbije veertig jaar nauwelijks gehad. We werken 70 tot 80 uur in de week. En dat hebben we met heel veel plezier gedaan, want we hebben echt genoten van het werk. Het besef daalt nu langzaam in en we hebben er ook vrede mee. Het is goed zo, eind september sluiten we de deur definitief.”

“Via deze weg willen wij iedereen ontzettend hartelijk bedanken voor de fantastische jaren.”