Feyenoord-speler Bart Nieuwkoop: ‘Ik heb bij RBC een fantastische tijd gehad‘

THOLEN/ROOSENDAAL - Komend weekend start de eredivisie voetbal weer. Voor Bart Nieuwkoop betekent dit, na een Vlaams avontuur, een nieuw seizoen bij in hoofdmacht van Feyenoord. De 28-jarige rechtsback uit Tholen speelde sinds zijn negende zes jaar in de jeugd bij RBC in Roosendaal, maar hij vertrok na het faillissement: “Ik heb daar een fantastische tijd gehad, maar heel zonde dat het toen failliet ging”

De Vliegende Hollander. Bart grijnst als zijn bijnaam ter sprake komt. Verzonnen door de Belgische media. “Ik zou niet durven om mezelf zo’n bijnaam te geven, haha.” Zijn vrienden noemen hem niet zo, maar hij kan het wel waarderen. “Het past bij hoe ik mijn positie op het veld invul. Veel meters maken.” De 28-jarige Tholenaar keerde vorig jaar zomer terug naar Feyenoord na twee jaar in Vlaanderen te hebben gespeeld. Hij staat aan de vooravond van zijn achtste seizoen bij de Rotterdamse club, hij kijkt terug op een geslaagde terugkeer. “Leuk om weer terug te zijn. Een mooi jaar achter de rug met de bekerwinst en een tweede plaats. Na de winterstop heb ik veel speeltijd gekregen en mijn 100e wedstrijd voor de club gespeeld. Ook nog een doelpunt gemaakt. Dat is prachtig.”

Bart maakte in 2015 zijn debuut bij Feyenoord. Niet veel later ging hij met zijn vriendin Susan in Bergen op Zoom wonen. Twee jaar lang verbleven ze in een appartement op de Bergse Plaat voordat ze naar de Maasstad verhuisden. “Die plek was een bewuste keuze. Susan komt uit Steenbergen en daar zaten we dicht in de buurt van Tholen en Rotterdam. Bergen is een gezellig stadje met veel terrassen, maar we hebben ons leven opgebouwd in Zuid-Holland.”

Leven in België

Drie jaar geleden vertrok Bart uit Rotterdam. Er was veel onzekerheid over de verlenging van zijn contract bij Feyenoord. “Toen kwam Union Saint-Gilloise heel snel op mijn pad. Ze speelden toen nog op het tweede niveau van België, maar toonden enorm veel interesse in mij. Na tien jaar bij Feyenoord zocht ik een plek waar ik alles kon spelen. Uiteindelijk viel ik voor Unions plan.”

De profvoetballer vertrok met zijn gezin naar een appartement in Brasschaat, een groen en welvarend dorp naast Antwerpen. De gulden middenweg tussen werk en privé. “Het trainingscomplex van Union zat in Lier, dus vanuit Brasschaat goed aan te rijden. Bovendien lag het dorp ook dicht bij mijn ouders in Tholen. Dat was ideaal. Mijn dochter Zoé was toen net één jaar oud. Dan is het leuk als opa en oma haar kunnen zien.” Hij genoot van zijn tijd in Vlaanderen. Wel was het in het begin even wennen. Bij zijn aankomst keken de buren de kat uit de boom. “Ze vroegen zich af wat een Nederlander hier kwam doen. Maar zodra ik uitlegde waarom ik hier was, begrepen ze het wel.” Bart onderhoudt nog steeds goed contact met een ouder koppel die naast hem woonde. “Ze sturen soms een berichtje hoe het gaat en stuurden zelfs een keer een kaartje. Het waren vriendelijke mensen die erg meeleefden met Union en het voetbal.” In zijn eerste seizoen promoveerden ze direct naar de hoogste Belgische competitie, waar ze ook meedongen voor de titel en Europees voetbal haalden.

Tholense Boys en RBC Roosendaal

Sinds een jaar speelt hij weer in de Havenstad. “Als Feyenoord belt, dan wil je ook wel weer terug. Daar kun je geen nee tegen zeggen. Ik ben een Tholenaar en Rotterdammer.” Bart speelde tot zijn negende bij Tholense Boys. Veel herinneringen aan Sportpark de Bent heeft hij niet. “Daar was ik nog te jong voor. Ik weet alleen dat ik zaterdagvroeg speelde en daarna heel de dag op de club was om te voetballen en naar het eerste elftal te kijken. Mijn neefje van 5 is daar nu begonnen met voetballen. En mijn broertje wil weer beginnen, dus misschien dat ik eens kom kijken als ik tijd heb.”

Van Tholense Boys maakte hij in 2005 de overstap naar RBC Roosendaal, die toen nog uitkwam op het hoogste niveau van Nederland. Bart heeft het hele faillissement van de club in 2011 meegemaakt. “Ik heb daar een fantastische tijd gehad, maar heel zonde dat het toen failliet ging. Voor mij heeft dat wel positief uitgepakt. Door het faillissement kon ik naar Feyenoord. Maar ik zag ook dat veel jongens met wie ik samenspeelde en net als mij zes jaar hadden gestreden om profvoetballer te worden, terugvielen naar de amateurs. Dat was pijnlijk om te zien.” Dertien jaar na het faillissement van de RBC is de Brabantse club na een doorstart kampioen geworden in de eerste klasse. Bart kreeg het lichtjes mee. “Heel leuk voor de club.”

‘Tholen is thuis’

Bart komt geregeld in Tholen. Zijn ouders en broers wonen daar nog steeds. “Het is een dorp waar ik ben opgegroeid. Ik heb daar vrienden waarmee ik gevoetbald heb of mee op school heb gezeten. Het is ook niet ver van Rotterdam. Op een vrije dag kan ik makkelijk even op de koffie en dan weer terugrijden.” Ondanks zijn vele jaren in Brabant en Zuid-Holland, voelt hij zich nog steeds een Zeeuw. “Ik zal niet snel weer Rotterdam verlaten. Maar mocht ik opnieuw verhuizen, dan is dat naar Tholen. Je kent bijna iedereen in het dorp. Terug in Tholen kom ik bijna altijd wel een bekende tegen. Tholen voelt nog steeds als thuis.”

Buiten voetbal om is Bart geen bankzitter. “Ik kan niet lang thuiszitten en ben graag onder de mensen. Daarom vind ik het leuk om in Rotterdam te wonen. Dat is in Tholen wat moeilijker. Ik loop graag door de stad of drink een kop koffie in het centrum.” Maar voetbal kan hij nooit loslaten. “Ik ben ermee opgegroeid en weet niet anders. Was als kind altijd met een bal bezig. Balsporten zijn de leukste sporten en daar vind ik voetbal de mooiste van.” Hoewel Bart in een droom leeft, vragen we toch even naar zijn ambitie om voor het Nederlands elftal uit te komen. “Daar ben ik nu helemaal niet mee bezig. Ik focus mij op Feyenoord.”