Vrede minder vanzelfsprekend dan ooit

ROOSENDAAL - Op 4 mei herdenken we jaarlijks tijdens de Nationale Dodenherdenking alle mensen die sinds 10 mei 1940 zijn omgekomen door oorlogsgeweld, terreur en in het belang van het (inter-) nationaal bevorderen van recht, vrijheid en veiligheid. Zo ook dit jaar, als Nederland wakker wordt met een besmeurd nationaal monument op de Dam. En Roosendaal intensief meeleeft met burgemeester Mark Buijs, die onlangs zo ongelukkig ten val kwam.

In Roosendaal vindt de herdenking traditioneel plaats bij het bevrijdingsmonument aan de Parklaan. De herdenking begon dit jaar met een toespraak van locoburgemeester Evelien van der Star, een voordracht van de Roosendaalse stadsdichter Ivo Weterings en een toespraak door een vertegenwoordiger van het Korps Commandotroepen. Uiteraard is er ook uitgebreid stilgestaan bij de huidige dreigende situatie in de wereld.

Dans

Om 20.00 uur werden de twee minuten stilte ingeleid met het Taptoesignaal, gespeeld door Jim Wildhagen. Na de twee minuten stilte werd het Wilhelmus gespeeld en gezongen door een koperensemble van Muziekvereniging Roosendaal en het koor SKOOR. Vervolgens zagen de vele aanwezigen een dans, door choreograaf Jacques van Meel bedacht. Na de dans volgden de kransleggingen. Namens het gemeentebestuur verzorgden de wethouders Van der Star en Koenraad dit. De kranslegging werd  afgewisseld met zang van Jasmijn en Jasper Broos. Alle aanwezigen kregen tenslotte de gelegenheid om een krans of bloemstuk te leggen en om te defileren langs het bevrijdingsmonument. Velen maakten daarvan gebruik.

In haar toespraak sprak Van der Star over de astronauten die onlangs om de maan vlogen en foto’s maakten van de achterkant van de maan. “Op de foto’s zullen wij geen bomkraters, loopgraven of verwoeste gebouwen zien.” Ze wees er verder op dat er wereldwijd 130 gewapende conflicten zijn - twee keer zo veel als vijftien jaar geleden. Van der Star: “Ik hoop stilletjes dat op de achterkant van de ruim vier miljard jaar oude maan een tijdloze wijsheid staat. Een spreuk van slechts drie woorden: koester je vrijheid.” 

Gedicht

Stadsdichter Ivo Weterings droeg bij het monument aan de Parklaan zijn gedicht voor deze gelegenheid voor.

stilzwijgend

hoor daar blaffen weer de wolven
waarna de echo’s volgen
avond schuift de dag opzij
de echo’s komen dichterbij

wij weten dat de nacht zal komen
als wij naast de echo’s zwijgen
dan overvalt die stilte jou en mij
stilte die ons elke dag zal bijten

maar voor elk woord, voor elke daad
een tijd, een plaats, nu hier
gedenken wij rechtop en samen
de doden met twee minuten stilte