Isa overtreft zichzelf bij Wings of Life: ‘Dit was echt heel zwaar, ik heb alles gegeven’

BREDA / ROOSENDAAL - Nog geen anderhalf jaar geleden kreeg Isa de Jongh uit Roosendaal na een zwaar ski‑ongeluk te horen dat ze waarschijnlijk nooit meer zou kunnen lopen. Afgelopen weekend liep de 20‑jarige met haar rollator mee tijdens Wings for Life World Run. Na afloop was ze vooral trots: “Ik heb mezelf hier echt mee overtroffen.”

Isa kwam begin 2025 zwaar ten val tijdens een stage in Oostenrijk. Ze brak haar rug, nek en borstbeen en hield aan het ongeluk een dwarslaesie over. Artsen vertelden haar tijdens haar revalidatie dat zelfstandig lopen waarschijnlijk niet meer mogelijk zou zijn. Toch bewees Isa het tegendeel. Ze onderging meerdere operaties en kwam eerst terecht in revalidatiecentrum Rijndam. Daar vertelden ze haar dat ze nooit meer zou kunnen lopen. “De focus lag bij mijn revalidatie meer op zo snel mogelijk weer zelfstandig kunnen worden dan op herstel”, vertelt Isa.

Tegendeel van artsen bewijzen

Ze wilde het ongelijk van de artsen bewijzen en merkte in het ziekenhuis dat ze haar been kon aanspannen. Dat sterkte haar gevoel alleen maar. “Ik dacht: mijn benen doen iets, ik geloof niet wat jullie zeggen. Er zal vast een kern van waarheid in zitten, maar ik geloof niet dat het helemaal niet meer mogelijk is”, vertelt Isa. Het gaat inmiddels een stuk beter met haar. “Ik wilde laten zien dat ik het wel kan. Uiteindelijk is dat ook gelukt.”

Isa de Jongh - Foto: Eva Crielaard

Voor Isa was het vooraf moeilijk in te schatten hoe ver ze zou komen tijdens Wings for Life. Vooraf was ze blij als ze 200 meter zou afleggen. Samen met het team van Paramedisch Centrum Heusdenhout verscheen Isa aan de start van het internationale evenement, waarmee wereldwijd geld wordt ingezameld voor onderzoek naar ruggenmergletsel. De opzet van de Wings for Life World Run is anders dan bij een gewone hardloopwedstrijd: deelnemers lopen zo lang mogelijk totdat ze worden ingehaald door de zogenoemde catcher car.

Overtroffen

“Het was heel zwaar, echt heel zwaar. Ik heb alles gegeven”, vertelt Isa na afloop. “Na een half uur gaat de catcher car rijden en als die je inhaalt, is jouw wedstrijd voorbij. Mijn wedstrijd was na 35 minuten voorbij, ik had toen 800 meter afgelegd.” Dat resultaat betekende veel voor haar. “Ik heb mezelf hier echt mee overtroffen, want met 200 meter was ik op voorhand al blij.”

Na haar finish kreeg Isa veel steun van de mensen om haar heen. “Ik kreeg na afloop ook heel veel leuke reacties. Iedereen was tevreden en mijn moeder ook, heel mooi!” Ook het internationale karakter van het evenement maakte indruk op haar. “Ik vond het een speciale dag, want het is toch een wereldwijd evenement waarbij iedereen verspreid over de wereld aan meedoet.”

‘Ik moest echt aan de bak’

Voor Isa voelde de dag extra bijzonder omdat ze vorig jaar nog volledig in een rolstoel deelnam aan het evenement. Nu moest ze het grotendeels op eigen kracht doen. “Dit jaar was wel extra bijzonder, want vorig jaar deed ik mee in een rolstoel. Nu moest ik echt aan de bak, want nu deed ik mee met mijn rollator. Dit is echt een prestatie neerzetten; vorig jaar was gewoon rollen.”