Ronde van Roosendaal kiest bewust voor kleinschaligheid:’”Liever geld naar het goede doel’

ROOSENDAAL - Sommigen staan nog met kleine oogjes aan de start, omdat het zaterdagavond tijdens de Volksronde net iets te laat is geworden. Ook de veegwagen moet het afval van de avond ervoor nog opruimen. Toch staan ze er. Ruim 250 deelnemers doen mee aan de Ronde van Roosendaal, een toertocht op uitnodiging voor wielerclubs uit de regio.

Wielerweekend Roosendaal pakt de organisatie van de toertocht net iets anders aan dan vergelijkbare tochten in de regio. Het doel? “Een gezellige dag neerzetten voor bevriende toerclubs en daarbij een zo hoog mogelijk bedrag ophalen voor het goede doel”, vertelt John, een van de organisatoren. Dit jaar mag Stichting Doelbewust een mooie donatie ontvangen van de wielervrienden.

“Bij ons geen open inschrijving, maar alleen deelname op uitnodiging”, vervolgt hij. De reden voor die aanpak? “Bij meer dan 250 deelnemers kom je in allerlei vergunningstrajecten terecht, met de bijbehorende legeskosten. En dat geldt niet alleen voor de gemeente Roosendaal, maar voor iedere gemeente die we aandoen. Dat geld maken we liever over aan het goede doel dan aan de gemeentekas.”

De kleinschaligheid maakt de toertocht, met afstanden van 65 en 100 kilometer, tot een weerzien van bekenden. Precies dat is wat de organisatie wil bereiken: “Het verbinden van fietsplezier met een goed doel.”

Bijzondere gastrijder voor de Montventoppers

Als een van de eersten staat Agmaja Kolman uit Bergen op Zoom met haar handbike op het binnenterrein van Café De Veestallen te wachten op de rest van de groep. Tijdens de tocht naar Roosendaal heeft ze zich al goed kunnen warmrijden.

“Vandaag is een prachtige dag voor een tocht: zon en weinig wind”, vertelt ze.

Wanneer de groep compleet is, blijkt die deze ochtend een bijzondere gastrijder te hebben. Niemand minder dan oud-Tourritwinnaar Frits Pirard (72). Ook op Roosendaalse bodem liet hij zijn sporen na. In 1983 kwam hij hier als winnaar met de armen omhoog over de finish.

“Ze hoeven zich geen zorgen te maken hoor, ik haal de snelheden van vroeger niet meer”, zegt Pirard met een glimlach. Gemiddeld stapt hij nog zo’n vier keer per week op de fiets voor een rit van 70 à 80 kilometer.