Ouders van waarnemend burgemeester Van Merrienboer vieren briljanten huwelijk: Vader Frans was al een politiek dier

OUD GASTEL - Op maandag 10 augustus waren Frans van Merrienboer (90) en Truus van Dongen (89) maar liefst 65 jaar met elkaar getrouwd. Locoburgemeester Hans Wierikx van de gemeente Halderberge bracht het briljanten paar in Woon-en Zorgcentrum Blankershof namens de gemeente de hartelijke felicitaties over.

Het is gezellig in het café- en zitgedeelte van het zorgcentrum. Er worden, zoals elke maandagochtend, liedjes uit de oude doos gespeeld en meegezongen. Het jubilerende echtpaar, gezeten aan een grote tafel in een hoek, geniet volop van het bezoek van de kinderen met aanhang, de aandacht, de bloemen, de kaarten en de felicitaties. Het ‘lang zal ze leven’ wordt ingezet en door iedereen luidkeels meegezongen. Sinds vier jaar verblijven ze in het zorgcentrum. “We krijgen hier een goede verzorging en de contacten, die jezelf moet zoeken, zijn ook goed”, vertelt Truus.

Achthuizen

Het echtpaar blikt tevreden terug op het leven en op wat ze bereikt hebben. Het huwelijk is destijds gesloten in Oud Gastel, de geboorteplaats van Truus. “Ik kom van de Roosendaalsebaan uit een gezin met vier kinderen.” Hoewel Frans ook in Oud Gastel woonde, stond zijn geboortehuis in Achthuizen. Zijn opa kwam oorspronkelijk wel uit Oud Gastel, maar werd tijdens de mobilisatie van de eerste wereldoorlog verliefd op een meisje uit Achthuizen. Zij wilde niets van hem weten totdat hij in een roeibootje het Hollandsch Diep overstak om haar hand te vragen. Dan kun je niet meer weigeren. Hij werd landarbeider en in het kleine dijkhuisje kwamen maar liefst 13 kinderen ter wereld. De elfde in de rij was Frans. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de dijken doorgestoken en evacueerde het gezin met de nog thuis wonende kinderen naar Oud Gastel. Frans en enkele gezinsleden wilden na de oorlog niet meer terug en zijn gebleven. “Op de mulo in Roosendaal heb ik Truus leren kennen”, zegt hij. “Het was gelijk aan en ik heb nooit meer een ander gehad”, bevestigt Truus. Na het huwelijk konden ze een huurhuis in de Oranje Nassaustraat betrekken. “In drie en een half jaar tijd hebben we vier zonen gekregen”, zegt Truus. Op deze zonen: Johan, Arjan en de tweeling Frans en Erik zijn ze behoorlijk trots. Ze hebben alle vier hun sporen in de maatschappij verdiend. Zo is Erik op dit moment waarnemend burgemeester van Roosendaal. Arjan is tot hun grote verdriet begin dit jaar overleden. Inmiddels hebben ze tien kleinkinderen en wordt het eerste achterkleinkind in oktober verwacht.

Politiek dier

Frans heeft een onderwijzersopleiding gevolgd en stond al op 19-jarige leeftijd voor de klas. “Er moest geld verdiend worden.” Een groot deel van zijn werkzame leven stond hij aan het roer van de toenmalige schippersschool aan de Veerkensweg. Daarnaast had hij interesse in de politiek. Begin jaren zeventig reed hij in zijn kevertje door de straten om het Progressief Akkoord (PAK) bij de Provinciale Statenverkiezingen te promoten. Hij is mede-oprichter van Werkgroep Oud Gastel Stampersgat (WOS) en kwam in de Gastelse gemeenteraad. “Vanaf 1978 tot de herindeling was ik wethouder in Oud Gastel en Stampersgat. Na de herindeling nog vier jaar in Halderberge. Echte hobby’s had ik niet; praten en vergaderen, daar bloeide ik van op haha.” Frans had een brede maatschappelijke interesse en heeft meerdere bestuursfuncties bekleed; onder meer bij de volleybal, het kerkbestuur, de heemkundekring en wijkvereniging d’Uilenspiegels. Truus heeft jarenlang bij de bibliotheek gewerkt. “Ik had gelukkig ook werk, omdat hij altijd veel weg was, al kwam hij overdag wel thuis om warm te eten. Meer dan 60 jaar heeft ze in het Gastels kerkkoor gezongen en daarnaast ook nog in het Roosendaals koor. “Om daarbij te mogen moest je heel goed kunnen zingen.” Samen met Frans was ze ook jarenlang lid van het Gastels Smartlappenkoor. 

Organisator

Vakanties gingen eerst naar een camping tegenover het huidige Bobbejaanland en later vrijwel elk jaar in een caravan op camping Wilhelminahoeve in Renesse. “Een enkele busreis naar Parijs en Spanje hebben we ook gedaan en uiteraard elk jaar met de eendaagse reis van de heemkunde mee.” Het echtpaar heeft één keer gevlogen. Dat was voor het huwelijk van hun zoon Arjan, die in Moskou studeerde en daar toen met een Russische getrouwd is. Frans wierp zich voor de grote familie van broers, zussen, neven en nichten op als organisator van menig feestje en samenzijn. “We waren altijd heel close met elkaar. Ik heb nu nog maar twee zussen en een schoonzus”, merkt hij op. “Blijve aosem aole”, grapt Frans tot slot over het volhouden van 65 jaar huwelijk.