ColSensation 2026 | Fysiotherapeut Alex geniet ieder jaar weer: ‘Zonsopkomst bovenop de top is magisch’
Door: Wies van Erp AlgemeenROOSENDAAL - De Roosendaalse Bode heeft ook dit jaar weer een speciale uitgave voor ColSensation uitgebracht, de Colkrant. Alex van de Kamp gaat dit jaar voor de vierde keer als vrijwilliger mee naar de Mont Ventoux tijdens ColSensation. De fysiotherapeut van Van Broekhoven Fysio raakte vier jaar geleden via zijn werkgever betrokken bij het evenement.
“Bij een van de eerste edities fietste Ronald van Broekhoven, mijn werkgever, zelf de berg op. Zijn vrouw was daarvoor ziek geweest en moest een intensieve behandeling ondergaan. Gelukkig herstelde zij goed, maar later verloor Ronald zijn moeder aan kanker. Zijn motivatie kwam dus van heel dichtbij.”
Grote eer
Tijdens zijn deelname zag Ronald dat het toen nog jonge evenement op medisch gebied hulp kon gebruiken. Daarom sloot hij zich de jaren daarna aan bij het medisch team. “Ronald en Ilse zijn zo’n tien jaar achter elkaar betrokken geweest bij ColSensation en zo ben ik er ook bij gekomen. Ondanks dat ze zelf niet meer meegingen naar de Ventoux, wilden Ronald en Ilse namelijk wel dat de praktijk betrokken bleef en zo kwamen ze bij mij uit. Ik vind het een grote eer om de praktijk en hun naam te vertegenwoordigen tijdens dit bijzondere evenement.”
Als lid van het medisch team brengt Alex niet alleen zijn ervaring als fysiotherapeut mee, maar ook zijn kennis als vrijwillig brandweerman. Gelukkig heeft hij die specialistische hulp nog nooit hoeven inzetten. Hoewel hij in zijn werk regelmatig geconfronteerd wordt met ziekte en leed, merkt hij dat deze verhalen hem tijdens het evenement meer doen dan wanneer hij zijn beroep uitoefent. “Dan zit er toch een filter op, zodat ik het professioneel benader en automatisch meer afstand neem. Bij ColSensation is dat anders, dan is die filter er niet en raken de verhalen je veel meer.”
Post 3
Alex denkt tijdens ColSensation niet aan één specifieke persoon. “Mijn moeder heeft gelukkig kanker overwonnen, maar de ziekte raakt tegenwoordig zoveel mensen. Een vriend van mijn schoonmoeder, een jongetje uit de straat met een hersentumor, een collega die zijn broer verloor, vrienden die hun vader zijn kwijtgeraakt. Ik denk aan hen allemaal. Dat maakt kanker zo ingrijpend: bijna iedereen kent wel iemand die ermee te maken heeft.”
De berg heeft volgens hem iets bijzonders. Zelf fietste hij de Mont Ventoux ooit op, buiten ColSensation om. Daardoor weet hij precies wat de deelnemers onderweg meemaken. “Ik sta bij post 3, net na de helft. Je bent het bos uit en denkt dat je er bijna bent, maar juist dat stuk is ontzettend zwaar. Mentaal is dat een moeilijk punt. Je beseft dat er nog een flinke klim wacht. Het landschap is kaal, er staat vaak veel wind en je voelt je er kwetsbaar. Dat is heel anders dan in het bos, waar je nog een gevoel van beschutting hebt. De deelnemers er mentaal doorheen slepen is daarom ook één van de belangrijke taken, naast het medische aspect.
Het meest bijzondere moment speelt zich voor hem echter niet af bij post 3, maar dat is de gezamenlijke aftrap.
“Op donderdag komen we met iedereen samen en heet de organisatie ons welkom en horen we de persoonlijke verhalen van deelnemers. Dan besef je weer waar je het voor doet. Dat blijft ieder jaar emotioneel.” Daarnaast beleeft het medisch team een moment dat maar weinig mensen meemaken. Tussen vier en vijf uur ‘s ochtends rijden zij alvast de berg op. “Boven zien we de zon opkomen. Het is muisstil, alsof de hele wereld nog slaapt, er heerst dan zo’n rust over het landschap. Dan verschijnt de zon boven de bergen. Dat is echt magisch.”
