Ronde van Wouw vernieuwt: ‘De koers leeft in het dorp’

WOUW - De Ronde van Wouw heeft zichzelf dit jaar opnieuw uitgevonden. Met een omgedraaid programma, een nieuw estafetteonderdeel en een parcours dat door de regen veranderde in een spekgladde technische uitdaging, was er zaterdag volop vernieuwing. Toch bleef één ding onveranderd: de koers ademde Wouw. Langs het parcours stonden de toeschouwers ondanks het kletsnatte weer rijen dik. “De koers leeft in het dorp”, concludeerde voorzitter Maurice Broeren tevreden.

Waar de wielerliefhebbers voorheen op zondag naar de Ronde van Wouw trokken en de gravel- en toertochten op zaterdag werden verreden, werd het programma dit jaar omgedraaid. Een bewuste keuze, legt Broeren uit. “Onze wedstrijd is onderdeel van de TMZ-competitie. Alle andere koersen in deze competitie worden op zaterdag gereden. Daarnaast zijn er renners die vanwege hun geloofsovertuiging niet op zondag rijden. En veel gravel- en toertochten worden juist op zondag gehouden. In veel gezinnen is de agenda erop afgestemd dat er op zondagmorgen gefietst kan worden. Zo is het voor iedereen een win-winsituatie.”

Nieuw onderdeel direct schot in de roos

Dat nieuwe programma kreeg een opvallende toevoeging: het estafettefietsen. Teams van drie deelnemers moesten ieder één ronde afleggen op een leenfiets van Rullens Fietsen. Bij de finish werd de fiets vervolgens doorgegeven aan het volgende teamlid. “Het idee kwam tijdens een vergadering spontaan bij één van ons bovendrijven”, vertelt de organisatie. Het bleek direct een schot in de roos. De deelnemers streden niet alleen om de snelste tijd, maar ook om de meest ludieke inschrijving en het best voorspelde eindresultaat.

Dat laatste bleek verrassend goed te lukken: de winnende voorspelling zat slechts drie seconden naast de uiteindelijke tijd. Bij de meest ludieke teams ging de eer naar het team van Patricia Arts, die niet alleen haar teamgenoten, maar ook haar hond in de strijd gooide. Met een poedel in haar rugtas ging ze de strijd aan. De leenfietsen, voorzien van een eenvoudige terugtraprem, zorgden op het natte parcours bovendien voor de nodige uitdagingen. Met name in de wisselzone, waar de renners op het spekgladde asfalt hun fiets moesten overdragen, ging dat niet altijd vlekkeloos. Het estafettefietsen krijgt volgens Broeren een vervolg. “We hebben nu al aanmeldingen voor volgend jaar.”

Glibberen en glijden

In de reguliere koersen werd het uiterste gevraagd van de deelnemers. Het 1400 meter lange parcours lag er door de regen bijzonder glad bij. Behendigheid bleek belangrijker dan pure snelheid. Bij de amateurs en sportklasse stonden bijna 25 renners aan het vertrek. Vijf renners, onder wie vier amateurs en één sportklasser, wisten zich vervolgens af te scheiden. In de slotfase bleef uiteindelijk een drietal over dat om de overwinning mocht sprinten. De jonge Sem Hoppenbrouwers bleek het best bestand tegen de lastige omstandigheden. “Hoe gladder, hoe beter”, vertelde de winnaar na afloop. “Ik ben jong en dan neem je toch iets meer risico dan de ouderen.” Over het parcours was hij vol lof. “Het is een selectief en technisch rondje.”

Saamhorigheid als grootste winst

Het Wouws kampioenschap, de dameskoers en de SP-klasse leverden volop strijd op. Bij de dames pakte Marjella van Meer voor de derde keer de titel van Wouw. Bij de heren kroonde Tom Luijkx zich tot nieuw Wouws kampioen. De renners moesten er diep voor gaan. “Ik heb ontzettend afgezien”, bekende Sjoerd van Ginneken, die als derde eindigde. Terwijl de coureurs zich in het zweet reden, trotseerden de toeschouwers rijen dik langs het parcours de regen. Voor Broeren is dat misschien wel de grootste winst van de dag. “Het publiek bleef ondanks het waardeloze weer de hele dag langs het parcours staan. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor.”