Jack de Jong: ‘Het lintje was voor mij echt een blijk van waardering’

SINT WILLEBRORD - Afgelopen april werd Jack de Jong (60) rijkelijk verrast met een koninklijke onderscheiding op ‘zijn’ club The Back Hands. Al jarenlang zet hij zich onverminderd in voor de tafeltennisvereniging. Van het organiseren van toernooien tot het begeleiden van jeugdteams en het bakken van mini-snacks in de kantine: Jack staat altijd klaar voor de club, waar dat ook nodig is. 

Op 15-jarige leeftijd kwam Jack voor het eerst in aanraking met tafeltennis. “Een oom van een maatje van mij had thuis een tafeltennistafel staan. Daar zijn we in de kerstvakantie gaan tafeltennissen”, vertelt Jack. “Dat vond ik zo leuk dat ik gelijk in het nieuwe jaar lid ben geworden”. Zijn enthousiasme groeide snel en rond zijn zeventiende vroeg de voorzitter hem om in het bestuur te komen. “Ik hielp al steeds meer mee, dus dat deed ik graag.”

Rechterhand van de secretaris 
In de loop der jaren nam Jack steeds meer taken op zich. Van het begeleiden van jeugdteams op toernooien tot clubkampioenschappen organiseren en competitiedagen opzetten. “Ik heb in de afgelopen jaren zoveel gedaan dat ik het niet allemaal eens meer weet. Ik ben er eigenlijk ingerold en dat ging gewoon vanzelf”, aldus Jack. “Toen de voormalige secretaris vaker afwezig was vanwege zijn ziekte, nam ik zijn taken over. Dan weet je op een gegeven moment wel hoe het allemaal werkt.” In 1999 werd hij dan ook officieel benoemd tot secretaris van de vereniging.

Aan het roer
Sindsdien houdt Jack de inschrijvingen bij, maakt hij de planning voor de bar, doet hij inkopen en zorgt hij dat alles soepel loopt. Jack: “Het maakt mij niet uit wat er moet gebeuren. Als je ziet dat iets nodig is, doe je het gewoon voor de club.” Hoewel de sport belangrijk is voor Jack, gaat het vaak om meer dan alleen winnen. “Tijdens de wedstrijden zijn we harstikke fanatiek en kan het er stevig aan toe gaan, maar daarna is het altijd gezellig. Iedereen gaat goed met elkaar om en de gezelligheid is ook heel belangrijk. Dat is misschien nog wel het belangrijkste van de club.”

Hoogtepunten en dieptepunten
Zo heeft hij samen met de vereniging heel veel mooie momenten meegemaakt. “We hebben het hoogste van Nederland gespeeld en zo zijn hebben we nog heel veel andere leuke herinneringen. We zijn bijvoorbeeld naar Lloret de Mar geweest voor toernooien, maar ook weekendjes naar Preston Palace als begeleiders”, vertelt Jack. “Ik heb ook een keer meegemaakt dat ik in de kantine aan het werk was en de wedstrijd maar half kon volgen. Het was zo spannend dat ik bijna over het hekje vloog om de wedstrijd af te kijken. Dat was toen zo grappig”, zegt hij lachend.

Uitdagingen
Toch ziet Jack dat de tijden zijn veranderd. “Het is tegenwoordig lastig om nieuw talent aan te trekken. Daar doen we ons uiterste best voor, maar dat wordt wel steeds moeilijker. Zo zijn we weer bezig om een schooltrainingen op te zetten en teamtoernooien te organiseren”, vertelt Jack. “Het is zonde dat het ledenaantal terugloopt, want het is echt heel leuk hier én het is een hele leuke sport.”

Bevestiging
Ondanks de uitdagingen, voelt Jack zich nog altijd verbonden met de club. “Stoppen is echt geen optie. Ik vind het nog veel te leuk bij de vereniging en ik ben hier heel graag. Zolang ik het nog kan, blijf ik gewoon doorgaan”, vertelt Jack. De koninklijke onderscheiding was dan ook een waardering voor zijn harde werken van de afgelopen jaren. “Ik was heel verrast. Het was voor mij toch wel een bevestiging voor alles wat ik hier doe.” Inmiddels heeft het lintje een mooi plekje aan de muur gekregen bij Jack thuis.