Aan de keukentafel met Arno en Juanita Tak van Tak Caravans

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Arno en Juanita Tak van Tak Caravans

Hoe is jullie onderneming begonnen?
Arno: Na de MAVO ben ik naar de bloemenschool gegaan, maar dat trok me niet. Samen met mijn vader ben ik hier toen een inpakbedrijf begonnen. Dat heb ik met heel veel liefde en plezier gegaan. Ik had twee grote opdrachtgevers, totdat er eentje wegviel. Daar lig je dan nachten wakker van. Toen bedacht ik me: ik wil een bedrijf met een breed klantenbestand hebben. Samen trekken we er graag met de caravan op uit en we hadden hiernaast een stalling met wat caravans waarvan mensen vroegen of die te koop waren. Zo kwamen we op het idee om een kampeerwinkel te beginnen, want we vinden kamperen gewoon leuk. Ik wilde wel graag een merkdealer zijn: dat werd Sterckeman. Later kregen we er Adria bij. Dat was een goede zet. Sterckeman is later omgezet in Caravelair. Sterke merken trekken automatisch klanten naar je zaak. Met Hobby en Fendt hebben we dé topmerken in huis.

Wat maakt Tak Caravans anders dan andere caravanbedrijven?
Arno: We zijn in de eerste plaats een familiebedrijf dat echt klantgericht is. We denken echt mee en proberen te voldoen aan de wensen van de klant. We willen dat mensen hier blij weggaan. De winkel hier is ingericht voor mensen die graag shoppen en de producten willen bekijken en voelen.

Juanita: We kamperen zelf veel en proberen alles zelf uit, we weten wat werkt. Dat maakt dat we feeling hebben met onze producten. Dat is gewoon een feit. Wij zijn kampeerders die verkopen. Producten in onze winkel zijn uitgekozen op gebruiksgemak en duurzaamheid. Daarnaast kijken we echt naar de klant. Mensen komen hier niet alleen om een caravan te kopen; ze willen gehoord en geholpen worden. We nemen de tijd, drinken een kop koffie, luisteren naar hun wensen of verhalen.

Jullie zijn begonnen met z’n tweeën, maar inmiddels werken er meer mensen. Hoe is die groei gegaan?
Arno: Na enkele jaren hadden we extra handen nodig. We begonnen met een medewerker in de werkplaats, daarna volgden er meer. Inmiddels zijn we met z’n tienen. Onze zoon Marty werkt nu ook in de zaak. Hij is op z’n achttiende begonnen en draait inmiddels volledig mee. Dat is voor ons als ouders natuurlijk bijzonder om mee te maken. Hij is betrokken, heeft hart voor de zaak, en zorgt ervoor dat er straks ook een toekomst is voor Tak Caravans als wij het rustiger aan willen doen.

Juanita: Hier staat iederéén voor honderd procent achter het werk. Ik gebruik ook niet graag het woord personeel, ik zie iedereen als collega’s. Ook als Marty het overneemt, blijf ik hier nog graag werken. Ik vind het zelf gewoon heel leuk om te doen.

Zijn jullie ooit bang geweest dat samen ondernemen als stel moeilijk zou worden?
Juanita: Nee, eigenlijk niet. We doen dit nu al zo lang en zijn heel goed met elkaar. Echte ruzie hebben we nooit gehad.

Arno: We zijn 24/7 samen op de zaak en thuis. Het gaat gewoon vanzelf. We vullen elkaar aan.

Wat was de grootste uitdaging die jullie ooit hebben meegemaakt?
Juanita: Zonder twijfel de coronaperiode. Alles moest dicht. Klanten mochten niet naar binnen, geen koffie, geen toiletbezoek. Dat druist volledig in tegen ons gevoel voor gastvrijheid. Ik vond het verschrikkelijk. Wij zijn mensen van contact: een hand geven, samen lachen, het persoonlijke gesprek.
Arno: We moesten op afspraak werken én in de buitenlucht. Er waren zelfs momenten dat we klanten op de parkeerplaats van RSV, de plaatselijke voetbalclub, een caravan lieten bekijken. Want dat mocht dan wél, terwijl dat hier op het terrein niet mocht. Raar, want het was toch dezelfde buitenlucht. Verder moest alles administratief worden afgewerkt per e-mail. We hebben ook echt met Detthol staan boenen in de caravans. Dat voelt zó onpersoonlijk. Je wilt mensen gewoon een goede ervaring geven en dat werd ons toen haast onmogelijk gemaakt.

Wat maakt jullie trots als ondernemers?
Juanita: Dat we het bedrijf vanuit niets hebben opgebouwd. We zijn echt met zes flessen Thetford toiletvloeistof en een Etradis-kacheltje begonnen. Dat vergeet ik nooit meer. En dat we inmiddels een klantenbestand van meer dan 2.000 mensen hebben. Trots ook ben ik op de mond-tot-mondreclame. Er zijn klanten die ons bellen omdat er op verjaardagen over ons wordt gesproken. ‘Ik moest van mijn vrienden een afspraak met jullie maken’, zeggen ze dan. Als je dat hoort, dan weet je dat je het goed doet.

Arno: Dat we via een letterlijk uit de hand gelopen hobby nu met tien man in de zaak staan maakt me wel trots. De werkplaats is in de loop der jaren dan ook flink gegroeid. Maar ook de waardering doet goed. Er komen hier regelmatig klanten met worstenbroodjes of stukken taart aanzetten.

Wat heeft het ondernemen jullie persoonlijk geleerd?
Juanita: Zorg dat je dicht bij jezelf blijft. Blijf trouw aan je normen en waarden. En behandel mensen zoals je zelf ook graag behandeld wil worden
Arno: Als ondernemer is je vrije tijd schaars. Maar als je doet wat je leuk vindt, voelt het minder als werken. Natuurlijk zeg ik weleens: ‘Ik ben een dagje vrij’. Maar als ze me bellen, dan ben ik er. Want klanten zitten niet op ‘morgen’ te wachten. Die willen op reis.

Hoe zie je de toekomst van jullie bedrijf en de branche?
Arno: De caravanwereld blijft, daar ben ik van overtuigd. Vliegtickets worden duurder. Mensen ontdekken opnieuw hoe fijn het is om eigen baas te zijn op vakantie: je hebt je eigen huisje bij je. Die vrijheid is goud waard. Wij kijken niet naar enorme uitbreiding. Misschien komt er nog eens een overkapping voor buitenopslag, zodat de caravans droger staan. Maar verder willen we het vooral beheersbaar houden, dichtbij de klant blijven: dát is ons succes.

Wat is het mooiste compliment dat je ooit kreeg van een klant?
Juanita: Oef, dat zijn er veel. Maar wat me altijd bijblijft zijn niet per se de woorden, maar de daden. Taarten, kaartjes, rouwkaarten zelfs. Er zijn klanten die al tientallen jaren kind aan huis zijn en dan afscheid komen nemen omdat ze ziek zijn en weten: ‘Dit is de laatste keer’. Dat raakt me enorm. Soms tot tranen toe. Het zijn dingen die er óók bij horen, maar ik ben dan de hele dag van de kaart. Al weet je dan ook: je bent voor die persoon méér geweest dan een dealer alléén.

Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
Arno: Met mijn vader. Om samen met hem over het leven en het bedrijf te praten. Hij is er helaas niet meer, maar zonder hem hadden we Tak Caravans nooit kunnen starten. Ik zou hem graag willen laten zien wat we samen hebben opgebouwd. Gewoon als vriend, als vader, om nog één keer onze trots te kunnen delen.
Juanita: Ik heb eigenlijk niemand specifiek. We zitten hier al dagelijks met zoveel mooie mensen aan tafel: dat is al rijkdom genoeg.

Naam: Juanita Tak
Leeftijd: 52 jaar
Burgerlijke staat: Getrouwd met Arno
Kinderen: Chanel (31) en Marty (26).
Functie: Bij Tak Caravans doe ik de verkoop en ben ik de regelnicht
Hobby’s: Handwerken. Ter ontspanning doe ik aan haken.

Naam: Arno Tak
Leeftijd: 55 jaar
Burgerlijke staat: Getrouwd met Juanita
Kinderen: Twee. Chanel (31) en Marty (26). Eentje uit mij eerste huwelijk, de tweede van ons samen. We hebben inmiddels ook een kleinkind.
Functie: directeur van Tak Caravans
Hobby’s: De schietsport, al heb ik er weinig tijd voor. Ik schiet bij schietvereniging Koningsschutters in Rucphen.