Koen van Dorsten: ‘Mijn naam op de gevel geeft gevoel van trots én verantwoordelijkheid’
Door: Wies van Erp AlgemeenOndernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Koen van Dorsten, supermarktondernemer van PLUS van Dorsten in Roosendaal.
Je woont in Bladel, maar werkt in Roosendaal. Hoe is dat zo gekomen?
“Dat klopt. Ik woon met mijn gezin in Bladel, maar werk nu zo’n drieënhalf jaar in Roosendaal. Binnen PLUS word je opgeleid tot zelfstandig ondernemer. Dat traject bestaat uit opleidingen en praktijkervaring, en daarna kom je op een lijst te staan om een eigen winkel aangeboden te krijgen. In eerste instantie kreeg ik een winkel aangeboden in Zuid-Limburg. Qua afstand vergelijkbaar met Roosendaal, maar daar was het gevoel niet goed. Niet veel later kwam Roosendaal op mijn pad, en dat voelde eigenlijk meteen goed.”
Hoe pak je zoiets aan, een winkel overnemen in een stad waar je nog niet bekend bent?
“Dan ga je gewoon kijken. Je loopt meerdere keren de winkel binnen, zonder dat iemand je kent. Dat is juist wel prettig, want dan kun je echt observeren. Je kijkt naar de sfeer in de winkel, naar het team, naar het winkelcentrum en ook naar de wijk eromheen. Je probeert een beeld te krijgen van de mensen die er wonen en wat ze belangrijk vinden. Ook kijk je naar de concurrentie en de markt in het algemeen. Uiteindelijk gaat het erom: zie ik hier kansen en voel ik me hier thuis?”
En dat gevoel had je in Tolberg?
“Ja, zeker. Het is een nette, verzorgde wijk met een fijn winkelcentrum. Op dat moment werd het winkelcentrum wel verbouwd, dus het was nog een beetje rommelig, maar ik zag wel de potentie. De medewerkers maakten ook een goede indruk. Dat is voor mij heel belangrijk, want uiteindelijk doe je het samen.”
Wat waren je eerste stappen toen je eenmaal begon?
“In het begin draait het vooral om mensen leren kennen. Je team, de klanten, de wijk. Je probeert te begrijpen wat er leeft en wat mensen belangrijk vinden. Daarnaast speelde bij mij al vrij snel de vraag: gaan we verbouwen of niet? Die beslissing hangt samen met hoe je de winkel wilt positioneren. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een verbouwing, maar dat traject duurde wat langer dan verwacht. Die is uiteindelijk afgelopen zomer gerealiseerd.”
Je noemt het leren kennen van de wijk. Hoe belangrijk is dat voor jou als ondernemer?
“Dat is essentieel. Een supermarkt is meer dan alleen een plek waar mensen boodschappen doen. Je bent onderdeel van de buurt. Daarom zoeken we ook actief de verbinding met verenigingen, scholen en andere initiatieven in de wijk. Denk aan samenwerkingen met sportverenigingen, sponsoracties of lokale projecten. Ik geloof er sterk in dat je samen meer bereikt dan alleen.”
Dus je ziet de supermarkt echt als een soort middelpunt van de wijk?
“Ja, absoluut. We willen een plek zijn waar mensen zich prettig voelen. Waar ze niet alleen komen om boodschappen te doen, maar ook voor een praatje. We proberen laagdrempelig te zijn. Mensen moeten het gevoel hebben dat ze altijd binnen kunnen lopen, dat er naar ze geluisterd wordt en dat we iets doen met hun feedback.”
Hoe ziet jouw eigen loopbaan eruit? Hoe ben je in dit vak terechtgekomen?
“Ik ben eigenlijk al op jonge leeftijd begonnen in de supermarkt, in de plaats waar ik woonde. Van daaruit ben ik doorgegroeid. Ik heb verschillende opleidingen gevolgd en ben uiteindelijk bedrijfsleider geworden van een grotere winkel. Daarna heb ik in meerdere filialen gewerkt, onder andere in Tilburg en omgeving. Dat waren allemaal PLUS-filialen, dus ik ken de organisatie goed.”
Wat maakt het werk als supermarktmanager voor jou zo aantrekkelijk?
“De combinatie. Je werkt met mensen, zowel met je team als met klanten. Geen dag is hetzelfde. Je bent bezig met cijfers en organisatie, maar ook gewoon op de winkelvloer. Dat maakt het heel afwisselend. En je doet het voor de lokale gemeenschap, dat geeft extra voldoening.”
Hoe kijk je naar het winkelcentrum Tolberg als geheel?
“Het is een verzameling van ondernemers die allemaal iets extra’s willen bieden. Samen proberen we er iets moois van te maken. We organiseren ook gezamenlijke activiteiten, zoals evenementen rond Sinterklaas, kerst of de lente. Daarmee versterken we de sfeer en de aantrekkelijkheid van het centrum. Iedereen heeft het druk met zijn eigen winkel, maar dat hoort erbij. We slagen er iedere keer weer in leuke acties en activiteiten te bedenken.”
Als je kijkt naar een jaar in de supermarkt, zie je dan duidelijke pieken en dalen?
“Zeker. In januari en februari is het vaak wat rustiger en ligt de focus meer op prijs. Dan zijn mensen bewuster bezig met hun uitgaven. In het voorjaar wordt het vaak drukker, vooral als het weer beter wordt. Mensen gaan naar buiten, gaan barbecueën, en dat zie je terug in de verkoop. De zomer is ook een bijzondere periode: enerzijds druk door mooi weer, anderzijds rustiger omdat mensen op vakantie gaan. En vanaf de herfstvakantie richting kerst wordt het weer echt druk.”
Speel je daar actief op in met acties?
“Ja. Vanuit PLUS zijn er landelijke acties en folders, maar als ondernemer heb je ook ruimte om lokaal dingen te doen. We proberen klanten te verrassen, soms met acties in de winkel die niet eens breed gecommuniceerd worden. Daarnaast werken we ook met lokale producten, bijvoorbeeld van boeren uit de regio.”
In Roosendaal zit nog een PLUS-supermarkt. Is dat juist concurrentie of vissen jullie niet in dezelfde vijver?
“We zetten juist regelmatig acties op met de andere Roosendaalse PLUS- supermarkt in het Dijkcentrum. We zitten allebei aan een hele andere kant van Roosendaal en wij geloven er in om soms ook samen op te trekken en elkaar juist daarin te versterken. Denk aan bijvoorbeeld een spaaractie met voetbalplaatjes. Wij deden dat met een club uit ‘ons’ deel van Roosendaal en de PLUS in het het Dijkcentrum met een club uit ‘hun’ deel van de stad. En we hebben ook al eens een spaarboek uitgebracht met stickers en verhalen over de geschiedenis van Roosendaal.”
Wat is voor jou het grootste verschil tussen werken als filiaalmanager en als zelfstandig ondernemer?
“De vrijheid. Als ondernemer kun je zelf keuzes maken en kansen benutten. Tegelijkertijd heb je ook meer verantwoordelijkheid. Niet alleen voor de winkel, maar ook voor je medewerkers. Dat zijn mensen die bij jou hun inkomen verdienen, dus daar ben je je heel bewust van.”
En je naam staat op de gevel. Wat doet dat met je?
“Dat is natuurlijk wel bijzonder. Ik ben best bescheiden, dus ik hoef niet per se in de schijnwerpers te staan. Maar het geeft wel een gevoel van trots én verantwoordelijkheid. Je wilt het gewoon goed doen.”
De verbouwing was een belangrijke mijlpaal, maar als je vooruitkijkt naar de komende vijf jaar?
“We hebben net verbouwd, maar er zijn altijd dingen die beter kunnen. Ik wil blijven investeren in de winkel, zowel qua uitstraling als assortiment. Daarnaast wil ik blijven werken aan kwaliteit en laten zien dat PLUS ook gewoon betaalbaar is. En vooral: elke dag een goede winkel neerzetten.”
Tot slot: als je met iemand aan de keukentafel zou mogen zitten voor een goed gesprek, wie zou dat zijn?
“Ik heb niet echt idolen. Maar als ik iemand zou kiezen, dan denk ik aan een voetbaltrainer. Ik ben een voetballiefhebber en de serie over Cruyff vind ik erg boeiend, maar ik vind Louis van Gaal en Arne Slot, ieder op hun eigen manier, ook erg interessant. Ik vind leiderschap en teamontwikkeling interessant. Hoe iemand een team neerzet, motiveert en laat presteren. Ook ik kan daar van leren, want in de winkel ben ik ook bezig met mijn team. Verschillende trainers hebben daar hun eigen stijl in, en dat vind ik boeiend om te zien.”
Naam: Koen van Dorsten
Leeftijd: 39 jaar
Bedrijf: PLUS Van Dorsten
Gevestigd: Tolbergcentrum in Roosendaal
Woonplaats: Bladel
Burgerlijke staat: Verloofd met Els
Kinderen: Drie zonen
Hobby’s: “Padellen, voetbal en ik geef voetbaltraining aan de jeugd. Verder ga ik graag uiteten met vrienden en spreek ik met familie af.”
