Na drie termijnen wethouderschap neemt René Lazeroms afscheid

RUCPHEN – Op 20 mei nam René Lazeroms, na 13,5 jaar wethouder te zijn van de gemeente Rucphen, officieel afscheid van deze bestuurlijke post. Aan de hand van enkele vragen richting VVD-er Lazeroms (54) blikken we met hem terug in de tijd en geeft hij zijn toekomstplannen prijs. 

Voor dit interview verhuizen we naar de collegekamer waarbij Lazeroms zich verontschuldigt: “Mijn kamer is al leeg geruimd, ik heb plaatsgemaakt voor de nieuwe wethouder.”

Om dan maar gelijk met de eerste vraag in huis te vallen; Kunt u iets vertellen over de nieuwe coalitie waarin de VVD niet mee doet?
“De VVD is een echte bestuurderspartij, een taak die ons dit keer niet is gegund. Met een restzetel verschil werden we net niet de grootste partij van de gemeente Rucphen. Vol verve gaat de VVD zijn oppositieplek vervullen, net zoals in de bestuurstermijn 2006-2010. We hopen er over vier jaar sterker uit te komen. Dat de PVV nu mee regeert vind ik wel terecht.”

Heeft uw relatie met Mariëlle invloed gehad op uw besluit om afscheid te nemen als wethouder?
“Op 17- jarige leeftijd ging ik werken bij de gemeente Rucphen. In 1998 maakte ik de overstap naar de gemeente Etten-Leur in de functie beleidsmedewerker mobiliteit, dit na een korte tussenstap bij de gemeente Zundert. Als geboren en getogen Sprundelaar stelde ik me in 1998 verkiesbaar waarmee ik met voorkeursstemmen een zetel in de gemeenteraad van Rucphen kreeg. Toen in 2012 door een tragische gebeurtenis de post van wethouder vrij kwam nam ik deze taak voor mijn rekening.”

Wat deed u besluiten te stoppen en wat zijn de toekomstplannen?
“In de zomer van 2024 overdacht ik mijn politieke ambities en kwam tot de conclusie dat ik alles wel had bereikt, ook inhoudelijk. Ik nam het besluit te stoppen, ik ben namelijk van mening dat je niet over je houdbaarheidsdatum moet heengaan, want dan verzuur je. Wat betreft mijn toekomstperspectief; ik heb momenteel geen uitzicht op een nieuwe baan. Ik wil eerst een paar maanden rust, ondertussen zet ik wat lijntjes uit binnen mijn netwerk. Voor mijn 87- jarige moeder onbegrijpelijk, zij vindt dat je geen oude schoenen moet weggooien voordat je nieuwe hebt.”

Heeft uw relatie met Mariëlle invloed gehad op uw besluit om afscheid te nemen als wethouder?
“Tja, dat was wel een dingetje. Ik ken Mariëlle vanuit het ambtelijk werk sinds 1998 . Drie jaar geleden sloeg de vonk over. Als raadadviseur is zij in dienst van de gemeenteraad en staat dus los van het college. In dat opzicht was er geen machtsverhouding. Samen hebben we de stoute schoenen aangetrokken en als eerste de burgemeester in kennis gesteld. Hierna het college en de gemeenteraad op de hoogte gebracht. Iedereen reageerde positief.”

Kunt u een hoofdpijndossier benoemen dat met uw inzet succesvol is afgerond?
“Dat was toch wel de aankoop van Camping De Witte Plas in Schijf. Samen met afdelingsmanager bestuur en veiligheid zijn we met de eigenaar tot een goede koopovereenkomst gekomen. In 2029 sluit de camping haar deuren definitief en vormt dat gebied een natuurlijke overgang van dicht stedelijk naar landelijk. Het is jammer dat ik dit als wethouder niet kan meemaken.”

Welke portefeuille zat u als gegoten?
“Ruimtelijke Ordening en Wonen. Van schets tot de sleuteloverdracht ben je betrokken, zoals Hofstede in Rucphen. Een andere topper op de agenda vond ik het jaarlijkse Schoolvoetbaltoernooi van de basisscholen op de voetbalvelden van De Molenberg. Ook toen sport niet meer tot mijn portefeuille behoorde, was ik van de partij.”

Heeft u in uw functie wel eens iets naars meegemaakt?
“Op wat vervelende mail en gesprekken na gelukkig niet. Je kunt niet iedereen pleasen. Mensen recht in de ogen aan kunnen blijven kijken, dat vind ik belangrijk. Veelal betaalt zich dat uit in begrip en waardering.”

Over waardering gesproken, bij uw afscheid reikte burgemeester Marjolein van de Meer Mohr de erepenning van de gemeente Rucphen aan u uit. Hoe heeft u dat ervaren?
“Ik was er beduusd van en had even geen woorden paraat, iets dat voor mij zeer ongebruikelijk is. In één woord fantastisch, een kroon op mijn politieke en maatschappelijke inzet.”