Moties voor strenger asielbeleid zijn van de baan

RUCPHEN - In de gemeente Rucphen zijn drie asielmoties van Forum voor Democratie gestrand door de afwezigheid van één raadslid. PVV’er Adrie van Meel had zich afgemeld voor de raadsvergadering. Had Van Meel met zijn fractie meegestemd, dan waren alle drie de moties aangenomen. 

De achttien aanwezige raadsleden stemden nu bij elke motie negen tegen negen. PVV, VVD en FVD stemden voor. RvP, CDA en GroenLinks-PvdA stemden tegen. Op 10 juni staakten de stemmen over dezelfde moties ook al, toen door afwezigheid van PVV raadslid Lesley van Meel. Staken betekent dat er evenveel stemmen voor als tegen zijn. Gebeurt dat voor de tweede keer, dan is een motie volgens de Gemeentewet niet aangenomen. 

Geen onderdak aan asielzoekers
De eerste motie vroeg het college om asielzoekers helemaal geen onderdak te bieden in Rucphen. Geen asielzoekerscentrum, geen kleine woonvorm, geen sociale huurwoning en ook geen andere woning. FVD wees op te weinig steun onder inwoners, op de veiligheid, op te grote culturele verschillen en op de lange wachtlijst voor sociale huurwoningen. In dezelfde motie stelde de fractie ook vast dat de Spreidingswet al loopt en dat Rucphen asielzoekers moet gaan opvangen. Bestuurders verschuilen zich volgens FVD achter ‘het moet’ en ‘het is de Wet’.

Geen voorrang voor statushouders
De tweede motie ging over sociale huurwoningen. Volgens de fractie staan inwoners te lang op de wachtlijst. Jongeren blijven bij hun ouders wonen of vertrekken uit Rucphen, en de dorpen vergrijzen. Statushouders, asielzoekers met een verblijfsvergunning, krijgen volgens FVD voorrang op inwoners van Rucphen. De fractie wilde die voorrang schrappen. Het college moest vaste afspraken maken met woningcorporatie Thuisvester, zodat inwoners van de gemeente als eerste aan de beurt komen.

Meer openheid van zaken
De derde motie draaide om openheid. FVD wilde echte inspraak en ‘geen voldongen feiten voor onze inwoners’. Het college moest de raad snel informeren over de plannen voor asielopvang. Ook moest het steeds laten weten wanneer, waar en met wie het daarover praat, en met welk doel. Verder mocht het geen afspraken maken die niet meer terug te draaien zijn voordat de raad zich had uitgesproken, en geen geheimhouding opleggen.

Drie keer las de griffier dezelfde uitslag voor. Bij de derde keer merkte de griffier op dat het “eentonig” werd.