Aan de keukentafel met Marcella van Speedy: ‘Sfeer, beleving, persoonlijke aandacht. Dat krijg je niet online’
Door: Sanne Brusselaars RubriekBERGEN OP ZOOM - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Marcella van Broekhoven van Speedy Haarcosmetica.
Wat is jouw achtergrond, Marcella? Hoe ben je bij Speedy terechtgekomen?
“Mijn man is herenkapper en kwam hier al jaren over de vloer voor zijn inkopen. De vorige eigenaren zochten opvolging, vroegen hem, maar hij zag het niet zitten. Wel dacht hij: misschien is het iets voor Marcella. En zo begon het. Ik kende de winkel al en vond het eigenlijk meteen interessant.”
Had je toen al ervaring in het vakgebied?
“Ik kende de wereld goed. Mijn man heeft al meer dan 30 jaar een zaak en ik ben opgeleid – ik heb alle vakdiploma’s gehaald. Knippen, kleuren, permanenten, föhnen, alles. Dat vond ik belangrijk. Als ik een groothandel overneem in haarcosmetica, moet ik weten waar ik over praat.”
Voor Speedy Haarcosmetica werkte je in een andere branche, toch?
“Klopt, in een heel andere branche. Ik werkte in de fotografie, bij een eenuursservice. Fotorolletje inleveren, een uurtje later foto’s klaar. Dat wereldje ken ik dus ook goed. Maar het kappersvak is me al van jongs af aan geleerd. Dat begon op mijn 14e bij een bijbaantje bij een kapsalon aan huis: haren wassen, glijden, rollers draaien op zaterdagochtend.”
Wanneer besloot je het roer om te gooien en voor jezelf te beginnen?
“Dat ging geleidelijk. De winkel kwam op mijn pad en ik ben eerst een jaar lang iedere maandag gaan meedraaien bij de vorige eigenaren. Investering in mezelf noemde ik dat. Meekijken, leren, ontdekken hoe alles werkt. En ik zag meteen: dit kan anders.”
Wat viel je dan op?
“Dat er een drempel was voor particuliere klanten. Die werden doorverwezen of zelfs afgewimpeld. Ik heb het zelf meegemaakt: wilde een stijltang kopen, kreeg te horen dat het veel te duur was en dat ik beter ergens anders heen kon gaan. Dat vond ik zó’n gemiste kans. Toen wist ik: als ik deze zaak ooit overneem, dan is iedereen welkom.”
En dat heb je doorgezet?
“Absoluut. Ik heb de winkel opengesteld voor iedereen. Of je nou kapper bent of gewoon iemand die een goede shampoo zoekt: je kunt bij mij terecht. Ik maakte het visueel aantrekkelijker, zette een tafel neer met kleurboeken – net als bij een voorbeeldzaak in Etten-Leur waar ik zelf graag kwam. Het eerste wat ik deed was sfeer creëren.”
Was dat moeilijk, die omslag maken?
“Het kostte tijd. Veel mensen kenden Speedy als groothandel en dachten: ‘Dat is niet voor mij’. Maar met advertenties, mond-tot-mondreclame en gewoon een open houding is het gelukt. Klanten belden zelfs om te vragen: ‘Mag ik daar ook komen?’ Ja natuurlijk!”
Hoe is de verhouding nu tussen professionals en particulieren?
“Beide groepen zijn belangrijk. Kappers blijven mijn grootste afnemers van technische spullen: verf, tools, apparatuur. Particulieren kopen vooral haarlak, shampoos, borstels. Maar ook zij raken geïnteresseerd in kleuring, zeker als het betaalbaar en goed uitgelegd is.”
Geef je dan ook advies?
“Ik denk graag mee, maar adviseer met mate. Als iemand geen professional is, kan ik moeilijk inschatten wat er thuis gebeurt. Dat blijft tricky. Vooral nu iedereen op YouTube en TikTok ziet hoe je je haar zelf kunt verven of blonderen. De resultaten? Die zie ik hier binnenkomen. Geloof me: het kappersvak blijft echt een vak.”
Wat is daarin veranderd de afgelopen jaren?
“Er zijn trends geweest – bijvoorbeeld grijs haar tijdens corona – maar wat blijft zijn de highlights, toners en warmere kleuren. En gelukkig verdwijnt die grijze trend weer een beetje”, vertelt Marcella lachend.
Over corona gesproken, wat betekende die periode voor jou?
“Stressvol. De eerste lockdown mochten wij openblijven, dat was druk. Mensen gingen massaal zelf aan de slag. In de tweede lockdown zaten we beiden thuis, mijn man en ik. Toen deden we veel via de telefoon en Facebook. De derde lockdown voelde het meest onrechtvaardig: heel Europa open, wij dicht. Dat was echt even klap.”
Had je toen ook een webshop?
“Nee. Ik ben geen online ondernemer. We hebben één kleine site voor kleurbolletjes, meer als testproject. Maar dat past niet bij me. Ik hou van contact, van mensen in de ogen kijken. Advies geven via een telefoontje, zonder te weten hoe hun haar eruitziet? Werkt niet.”
Wat is volgens jou de kracht van een fysieke winkel?
“De beleving. Het persoonlijke. De klik. Een klant komt binnen, ziet meteen een mooie borstel of een kleurboek. Er ontstaat een gesprek. Dat krijg je niet online. Ik hoop ook dat mensen zich daar weer bewuster van worden.”
Merk je dat ze daar anders over zijn gaan denken, na corona?
“Er is een duidelijke voor- en na-periode. Meer mensen kopen online, dat is onvermijdelijk. Maar de waardering voor lokale winkels groeit ook weer. Zeker onder jongeren, die beseffen: als we alles online kopen, verdwijnt onze binnenstad.”
Wat helpt jou om tóch te blijven draaien in deze tijden?
“Het helpt natuurlijk dat wij eigenaar zijn van ons pand, we hebben geen huurkosten. En we zijn zes dagen per week open, dat vinden klanten fijn. Als mensen vragen wanneer we open zijn, kan ik gewoon zeggen: altijd. Maandag tot zaterdag. Dat kunnen niet veel ondernemers meer zeggen.”
Je hebt het over het belang van de stad. Zet je je daar actief voor in?
“Ja, ik ben straatcoach bij Sterk Bergen op Zoom. Niet omdat ik zoveel tijd over heb, maar omdat ik vind dat je je moet inzetten voor je omgeving. De stad moet floreren. Ik wil niet alleen maar klagen over leegstand, ik wil iets dóén. Winkels zullen niet verdwijnen, daar geloof ik heilig in.
Waar ben je het meest trots op, na 19 jaar ondernemen?
“Dat ik nog besta. Dat we een naam zijn geworden. Dat mensen speciaal voor ons naar de stad komen. En dat ik m’n eigen koers ben blijven varen, ook als het lastig was.”
Terechte trotsheid. Tot slot, als je met iemand aan de keukentafel zou mogen zitten – wie zou dat zijn?
“Cees. Een oude vriend die is overleden, nog voor ik de winkel had overgenomen. Hij heeft me gestimuleerd, wilde me helpen met het opzetten van een bedrijfsplan. Maar het kwam er nooit van. Hij overleed plotseling aan een longembolie, nog geen dertig. Ik zou hem graag laten zien waar ik nu sta. Dat had hij mooi gevonden.”
Paspoort
Naam: Marcella van Broekhoven
Leeftijd: 54 jaar
Bedrijf: Speedy Haarcosmetica
Woonplaats: Bergen op Zoom
Burgerlijke staat: Samenwonend
Waar mogen we je voor wakker maken?
“Voor een duik in het Caribische gebied mag je me altijd wakker maken – liefst op Bonaire, waar het warm is, het water helder en ik echt tot rust kom. Daar voel ik me thuis.”
