Denian werkte bij de Olympische Spelen: ‘Dit was een droom die uitkwam’

ANNA JACOBAPOLDER - Voor Denian Pieters (34) uit Anna Jacobapolder ging deze zomer een droom in vervulling. Hij werkte als neutraal mecanicien tijdens de Olympische Spelen in Parijs bij de tijdrit en wegwedstrijd van het wielrennen. 

Denian kreeg kippenvel toen hij afgelopen winter het verlossende telefoontje kreeg. “Je mag mee naar de Olympische Spelen”, klonk het aan de andere kant van de lijn. Niet als wielrenner, maar als mecanicien. “Voor een wielerliefhebber als ik is dat natuurlijk een droom die uitkomt”, vertelt Denian met een glimlach. Hij begon al op jonge leeftijd met wielrennen, maar was niet goed genoeg om door te breken. Zijn echte talent zat in het sleutelen aan fietsen. “Via mijn werk als mecanicien heb ik nu toch een weg gevonden naar de absolute top van de sport.”

Maar hoe komt iemand uit het kleine Anna Jacobapolder terecht op de grote Olympische Spelen? Denian, die in het dagelijks leven fietsenmaker is in Bergen op Zoom, heeft dit te danken aan Shimano. Sinds 2013 werkt hij samen met de fietsenfabrikant, met een onderbreking van vijf jaar bij de wielerploeg Roompot. Shimano levert neutrale mecaniciens die tijdens een wedstrijd elke renner met materiaalpech helpen. Denian weet niet precies hoe hij voor de Olympische Spelen werd uitgekozen, maar weet wel dat je goed moet zijn in wat je doet. “We zijn met een groot team en uiteindelijk beslist Shimano wie er mee mag”, legt hij uit.

Eiffeltoren

In Parijs begon de werkweek voor Denian en zijn team op dinsdag, vier dagen voor de tijdrit. “We hadden een grote bus vol met materiaal, waaronder 24 fietsen en 100 reservewielen. De eerste dagen waren we non-stop bezig om alles klaar te maken. Alles moest perfect zijn: schakelgroepen opgeladen, remmen goed afgesteld en de reservewielen gecontroleerd.”

Het team werkte vanuit een tent met uitzicht op de Eiffeltoren. “Het was geen straf om de materiaalkist open te trekken met zo’n uitzicht. Ik heb de Eiffeltoren wel 600 keer op de foto gezet”, lacht hij.  ”Als landen er niet zelf uitkwamen, konden ze bij ons aankloppen. Vooral landen met minder middelen, zoals Uruguay en Afghanistan, maakten daar gebruik van. Het was mooi om te zien hoe we elkaar daar hielpen.”

Tijdens de wegwedstrijd reed Denian mee in een volgauto. “Ik was verantwoordelijk voor de kopgroep en de achtervolgende groep”, legt hij uit. “We hadden zes fietsen op het dak, met verschillende pedalen en tandwielen. Als een renner materiaalpech kreeg en zijn eigen team kan niet binnen een minuut bij hem zijn, helpen wij ze verder.” Desondanks hoefde hij uiteindelijk niet in actie te komen. “Je blijft de hele tijd scherp en klaar om in te grijpen als er iets gebeurt, maar je hoopt dat de renners geen materiaalproblemen krijgen. Natuurlijk wil je in actie komen, maar je gunt niemand pech.”

Gezinsuitbreiding

Buiten het werk om genoot Denian van de stad Parijs. “De dagen dat we niet in actie hoefden te komen, heb ik heerlijk gewandeld”, vertelt hij. “Ons hotel was op zo’n drie kilometer van de Eiffeltoren, dus we hebben volop kunnen genieten van de prachtige stad. Heel anders dan de polder waar ik vandaan kom, maar zeker indrukwekkend.”

De Olympische ervaring smaakt naar meer voor Denian, al blijft hij realistisch. “De Tour de France heb ik nog niet kunnen afvinken op mijn lijstje, dus wie weet komt dat er nog van”, zegt hij. Het werk dat hij doet voor Shimano is vrijwilligerswerk. Denian neemt vrij van zijn baas om zijn diensten aan te bieden als mecanicien. “Het is een hobby, maar ik ben wel iedere keer veel van huis. Ik heb ook nog een gezin. We verwachten aan het eind van het jaar gezinsuitbreiding, dus ik kijk per seizoen wat mogelijk is.”