Adrie Priem krijgt immuno-injecties thuis: ‘Ik heb het goed getroffen met Lonneke’
Door: Redactie AlgemeenSINT-MAARTENSDIJK - Zonder te vallen brak Adrie Priem uit Sint-Maartensdijk allebei haar heupen. De oorzaak bleek de ziekte van Kahler. Vanaf die diagnose krijgt zij elke vier weken een immuno-injectie en om de drie maanden een infuus met botversterkende middelen. Daarvoor hoeft zij niet naar het Bravis ziekenhuis, maar komt oncologieverpleegkundige Lonneke Suykerbuyk van thuiszorgorganisatie Bloezem bij haar thuis.
Drie jaar geleden traden de heupbreuken spontaan op. “Zonder te vallen ging zowel mijn linker- als mijn rechterheup kapot. Na de operaties gingen we op vakantie. Daar viel ik op de roltrap. Ik voelde meteen dat het weer niet goed zat. In het Bravis ziekenhuis bleek de heupkop kapot te zijn. Die is vastgezet met vier schroeven en cement. Dus dat is redelijk stevig”, vertelt Adrie. “Een internist is gaan zoeken naar de oorzaak. Toen bleek het om de ziekte van Kahler te gaan, een vorm van beenmergkanker.”
Immunotherapie
In het Bravis Oncologie Centrum kreeg Adrie voor het eerst medicijnen toegediend. “Daarna kwam Lonneke in beeld”, vertelt ze met een glimlach. “Mevrouw Priem krijgt immunotherapie”, licht de oncologieverpleegkundige toe. “Daar kun je een reactie op krijgen. Daarom wordt de eerste kuur van vier injecties in het ziekenhuis gegeven. Als dat goed gaat, dan komen wij in het vervolg langs om de injecties te geven. In het begin was dat wekelijks. Dat is afgebouwd naar eens in de vier weken. Mevrouw krijgt nu een onderhoudsdosering. Daarnaast krijgt zij elke drie maanden via een infuus een middel tegen botontkalking. Dat dien ik ook toe.”
Het bezoek begint met het opmeten van de bloeddruk en de temperatuur. “De injectie geef ik in de buik”, legt Lonneke uit. “Dat is 15 milliliter. Het toedienen moet langzaam gebeuren, dus daar zijn we wel een kwartier mee bezig. Maar ondertussen zitten we gezellig bij te kletsen. De tijd vliegt voorbij. Na afloop meet ik opnieuw de bloeddruk en de temperatuur. Mocht ik twijfelen of alles wel in orde is, dan kan ik altijd overleggen met de verpleegkundig-specialist hematologie in het ziekenhuis.”
Scheelt een reis
Adrie en haar man vinden het ontzettend fijn dat de injecties en de infusen thuis gegeven kunnen worden. “Het scheelt ons een reis naar het Bravis ziekenhuis”, merkt Adrie op. “Elk bezoek kost je toch minstens een halve dag Door alle onderzoeken komen we al vaak genoeg in het ziekenhuis. Nu kunnen we lekker thuisblijven en komt Lonneke op visite. Ze prikt prima en ik voel me net zo veilig als in het ziekenhuis. Ik vind het fijn dat Lonneke elke vier weken komt. Daar ben je eigen aan. Ik heb het goed getroffen met Lonneke.”
“Je hebt ook hele andere gesprekken”, vult Lonneke aan. “Mensen voelen zich thuis vrijer om dingen te vragen en te bespreken dan in het ziekenhuis Terloops geven we eigenlijk best veel voorlichting en adviezen. Dat is het voordeel van die één-op-één-gesprekken. Bovendien krijg je ook een indruk van de thuissituatie.”
Oliebollen
Elke oncologieverpleegkundige komt in principe bij dezelfde mensen. “We werken zoveel mogelijk met een vast rooster. Ik kom altijd hier Daardoor heb ik ook een goed contact met meneer Priem en met hun kleindochter die regelmatig langskomt”, vertelt Lonneke. “Het is altijd heel gezellig”, vult Adrie aan. “We drinken koffie en praten gezellig bij.” “Met oudjaar was het helemaal bijzonder”, zegt Lonneke. “De kleindochter was er ook. Ze zei: ‘Als jij oma de injectie en het infuus geeft, dan krijgen we straks lekker oliebollen’. Zo zaten we na de behandeling heerlijk te smullen.”
