Aan de keukentafel met Franca Verhoeven: ‘Ik ben een ondernemer in hart en nieren’
Door: Sanne Brusselaars RubriekSTEENBERGEN/THOLEN - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Franca Verhoeven van Tearoom Chocolat Franca.
Je hebt ooit als doktersassistent gewerkt. Hoe kwam het dat je uiteindelijk in de chocoladewereld belandde?
“Het is eigenlijk heel geleidelijk gegaan. Ik werkte jarenlang als doktersassistent, maar ik miste iets. In mijn vrije tijd had ik een kookgroepje in Essen, gewoon voor de gezelligheid. Op een gegeven moment begon het te kriebelen: ik wilde iets voor mezelf beginnen, maar wat? Eerst dacht ik aan kooklessen geven. Een vriendin wees me toen op een koksopleiding in Antwerpen. Ze zeiden: ‘Je kunt als volwassene een opleiding volgen, misschien iets voor jou?’ Toen ik op de open dag kwam, lag er een zak chocolade op tafel. Ik zag het en dacht: dit is het! Echt in een flits. Binnen drie seconden wist ik dat ik chocolatier wilde worden. Ik ben toen de chocolatieropleiding gaan volgen, twee jaar lang, één dag per week. Het was zwaar om dat naast mijn werk te doen, maar ik wist: dit is mijn toekomst.”
Dat is een flinke ommezwaai. Hoe was het om de sprong te wagen?
“Mijn vader had een supermarkt en zei altijd: ‘Begin nooit voor jezelf, leer een vak, werk van negen tot vijf en geniet van je weekend.’ Maar ja, uiteindelijk ben ik toch mijn hart gaan volgen. Ondernemen zit blijkbaar in mijn bloed. Ik ben klein begonnen, gaf workshops in een schuur die we hadden omgebouwd tot atelier. Maar die workshops groeiden uit tot iets groters. Mensen kwamen van heinde en verre om bonbons te maken. Op een gegeven moment wist ik: ik wil meer dan alleen workshops geven, ik wil een echte zaak.”
Je begon dus in je atelier, nu heb je een zaak in Steenbergen. Hoe ging die overgang?
“Ik heb zestien jaar lang workshops gegeven in het atelier achter ons huis in Essen. Dat liep als een trein: kinderfeestjes, personeelsuitjes, noem maar op. Maar ik droomde van een eigen tearoom. In 2022 vonden we dit pand in Steenbergen en hebben we alles zelf verbouwd. Binnen vier maanden openden we de deuren. Mijn man en zoon hebben keihard meegeholpen. Op zaterdag helpt mijn man nog steeds in de zaak en als het druk is, springt mijn zoon ook bij. Dat is heel waardevol, want in je eentje een zaak runnen is pittig.”
Waarom Steenbergen?
“We hadden er geen band mee, maar het voelde meteen goed. Mensen hier zijn vriendelijk, iedereen zegt goedemorgen op straat. Mijn zoon zei ook meteen: ‘Iedereen praat met je, zelfs bij de Aldi in de rij!’ Dat vond ik zo typerend. We wonen nu ook boven de zaak, dus we hebben geen reistijd meer. Dat is echt een luxe als ondernemer.”
Je zaak ademt Frankrijk. Waar komt die liefde vandaan?
“Ik heb familie in Frankrijk en we komen er vaak. Ik wilde die sfeer hier terugbrengen: een beetje Parijs, warme gastvrijheid, goede koffie en chocolade. We hebben zelfs oud behang uit 1890 laten herdrukken. En de stoeltjes in de zaak komen uit Parijs, een klein detail dat bijdraagt aan de beleving. Mijn man en ik dromen ervan om ooit naar Frankrijk te verhuizen en daar een B&B te beginnen. Wie weet komt het er ooit van.”
Had je bij de opening meteen succes?
“De eerste maanden waren spannend. Soms zat ik ‘s ochtends in een lege zaak en dacht ik: als het maar goedkomt. Maar inmiddels loopt het geweldig. Vooral tussen twee en vier is het druk. Mensen reserveren zelfs voor koffie! We hebben een aantal vaste klanten die meerdere keren per week komen. Sommigen komen al vanaf de opening. Dat is bijzonder.”
Wat maakt jouw zaak bijzonder?
“Gastvrijheid staat op één. Zodra je hier binnenkomt, wil ik dat je de pauzeknop indrukt en geniet. Dat doe ik door aandacht te geven, een praatje te maken. Klanten zeggen vaak: ‘We gaan naar Franca!’ Niet ‘we gaan naar die chocolaterie’, maar echt mijn naam. Dat betekent veel. Ook alleenstaande mensen voelen zich hier op hun gemak. Ze komen binnen, drinken een kop koffie, maken een praatje. Het is meer dan een zaak, het is een plek waar mensen zich thuis voelen.”
Ondernemen lijkt romantisch, maar het is ook hard werken. Hoe ervaar jij dat?
“Mensen zien alleen de voorkant: een mooi zaakje, chocolade, gezelligheid. Maar het is keihard werken. Bonbons maken is een proces: vormpjes vullen, vulling spuiten, afwerken, koelen, ontvormen, inpakken. En dan nog administratie, bestellingen. Ik ben nooit klaar. Mijn keuken is soms letterlijk ontploft na een drukke dag! Gelukkig helpt mijn man met de administratie, want dat vind ik minder leuk.”
Hoe ga je om met stijgende kosten?
“Het is pittig. Chocolade is drie keer over de kop gegaan, koffie ook. Ik moet mijn prijzen verhogen, terwijl ik 2,80 euro voor een koffie eigenlijk al genoeg vind. Maar het moet, anders houd je het niet vol. Energiekosten drukken ook zwaar op het budget, dat voel je elke maand. Gelukkig komen mensen terug omdat ze de kwaliteit waarderen.”
Gebruik je Fairtrade chocolade?
“Ja, we werken met Callebaut, een Belgisch merk dat de hele cacaoboon gebruikt. Goedkopere chocolade bevat vaak andere vetten in plaats van cacaoboter. Dat proef je. Mensen denken vaak dat alle chocolade hetzelfde is, maar dat is absoluut niet zo.”
Je hebt een wereldkaart in de zaak hangen met pins van bezoekers. Hoe zit dat?
“We krijgen veel toeristen. Zodra we een ander accent horen, vragen we waar ze vandaan komen. Inmiddels hebben we meer dan 100 pins, van Nieuw-Zeeland tot Cuba. Zelfs iemand van de Fiji-eilanden! Sommige mensen komen elk jaar terug, dat is geweldig.”
Wat is jouw droom voor de toekomst?
“Ik zeg altijd: nog vijf jaar en dan naar Frankrijk. Een B&B beginnen, daar zie ik mezelf wel. Mijn man werkt nog, dus het is een verre toekomstdroom, maar wie weet. Ik zie het al voor me: een knus huisje in de Provence, met gastenkamers en een gezellig ontbijt in de ochtend. Maar ja, ik ben een ondernemer in hart en nieren, dus stilzitten zal ik nooit.”
Als je met iemand aan de keukentafel mocht zitten, wie zou dat dan zijn?
“Patrick Bruel, een Franse zanger. Ik volg hem al jaren en zou graag een keer met hem praten – en misschien een liedje meezingen! Zijn muziek brengt me terug naar Frankrijk, naar die sfeer die ik zo graag in mijn zaak wilde vangen.”
Paspoort
Naam: Franca Verhoeven
Leeftijd: 56 jaar
Bedrijf: Tearoom Chocolat Franca
Burgerlijke staat: Getrouwd met Ger
Kinderen: Eén zoon, Yves (23)
Waar mogen we je -naast chocolade- voor wakker maken?: “Een goed diner, een reis naar Frankrijk, of een avond in de keuken om een nieuw gerecht uit te proberen.”
