Aan de keukentafel met Carla Beerendonk: ‘Ik ben niet zweverig, ik sta met beide benen op de grond’

STEENBERGEN - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week Carla Beerendonk van De Zwarte Kraanvogel. 

Carla, hoe lang ben je al ondernemer?
“Officieel sinds januari 2017. Maar mijn pad begon veel eerder, in 2003, toen ik startte als deelnemer met Tai Chi. Ik was toen nog in loondienst in de financiële sector, bij een boekhoudkantoor. Super rationeel allemaal.”

Een flinke overgang, van cijfers naar Tai-Chi docent. Hoe kwam dat?
“Mijn partner was ook mijn tai-chi docent. Helaas overleed hij plotseling in 2014. Ineens stond ik er alleen voor, met negen groepen die zonder docent zaten. Tai-chi maakte toen al een belangrijk deel uit van mijn leven, en het idee om les te volgen bij iemand anders voelde ondenkbaar.”

Wat deed je toen?
“Ik ben gesprongen. In januari 2015 ben ik gestart met een intensieve Tai Chi-opleiding in Drenthe. Een jaar lang, naar Hoogeveen. Tijdens deze opleiding heb ik drie groepen zelf voortgezet. Het was zwaar, maar de deelnemers hebben me er echt doorheen gesleept. Zij zeiden: ‘Als jij het niet doet, stoppen we ermee.’ Dat gaf mij de kracht.”

En toen heb je De Zwarte Kraanvogel opgericht?
“Ja, in januari 2017 heb ik alles opnieuw opgebouwd, onder die naam. De Zwarte Kraanvogel was de naam van mijn overleden partner zijn school. Die heb ik bewust behouden. Een eerbetoon.”

Maar je bleef niet bij Tai Chi alleen?
 “Klopt. Ik wilde meer weten over de achterliggende theorieën. Ik ben een driejarige HBO-opleiding gaan doen tot TuiNa-therapeut. Dat is een Chinese massagetherapie op de meridianen, zoals bij acupunctuur maar zonder naalden. In 2020 ben ik afgestudeerd.”

Je werkte dus ook als masseur?
“Ja, en met succes. Ik werkte vanuit huis, had een volle praktijk. Ik hielp mensen echt, fysiek én energetisch. Maar toen kwam augustus 2023.”

Het motorongeluk. Wat is er gebeurd?
“We waren op de terugweg uit Oostenrijk, ik zat achterop bij mijn man Ron. Op de snelweg zijn we achter op een stilstaande auto geklapt, zonder alarmlichten of waarschuwing. Alles reed om die auto heen, wij niet. Ik heb alles gebroken wat je maar kunt bedenken: mijn rechterbovenarm, ribben, bekken en een verdraaide knie. Een plaat in mijn arm met zeven schroeven. Ron had zo’n linker onderarm gebroken en beide polsen. We zijn allebei met traumahelikopters naar verschillende ziekenhuizen gebracht.”

Wat een nachtmerrie.
“Dat was het ook. Veertien dagen in Oostenrijk in het ziekenhuis gelegen, en niet bij elkaar. Daarna thuis revalideren. Massagebank eruit, ziekenhuisbed erin. Mijn praktijk kon per direct dicht. Masseren en lesgeven ging niet meer.”

En toch zit je hier weer, met een glimlach.
“Ik ben in september 2024 voorzichtig weer gestart met lesgeven. Met vier Tai Chi-groepen. Mijn manier van lesgeven is ‘Tai Chi Tao’, dus binnen je eigen grenzen bewegen. Dat kon ik nog. En ik merkte: hier zit mijn kracht nog steeds.”

Hoe ben je toen bij ademwerk terechtgekomen?
“In diezelfde periode begonnen Ron en ik met traumaverwerking van ons ongeluk via ademsessies hier in Steenbergen. Geen standaardtherapie, maar diep werk, met aandacht voor lichaam én geest en emoties. Dat heeft ons enorm geholpen. Daarom ben ik in april begonnen met de opleiding tot ademcoach. Dat is mijn nieuwe richting.”

Wat houdt dat precies in?
“Tijdens ademwerk begeleid je mensen in eerste instantie naar ontspanning en bewustwording. Het lichaam laat dan vanzelf naar boven komen wat verwerkt moet worden of wat dwarszit. Het gaat dus niet alleen om traumaverwerking; deze vorm van ademhaling werkt bij veel meer soorten problemen.

Het mooie is dat, zodra een probleem is verwerkt, het weliswaar in je herinnering blijft, maar de scherpe emoties en alles daaromheen vervagen. Het is een permanente verwerking, geen tijdelijke ademsessie die slechts voor even verlichting geeft waarna je weer terug bij af bent.”

Een logisch vervolg op je eerdere werk.
 “Ja, het past. Ik kan niet meer masseren omdat mijn rechterarm niet mee wil, maar ik kan nog steeds mensen helpen. Met ademwerk, energetisch lichaamswerk en Tai Chi. Ik geef ook Energy Avonden – rondom de seizoensovergangen. Alles is energie, daar werk ik mee.”

Krijg je weleens te maken met vooroordelen?
“Zeker. Mensen denken al snel: ‘Daar heb je weer zo’n zweefteef.’ Maar ik sta met beide benen op de grond. Ik heb een stevige hbo-opleiding gevolgd en tijdens mijn Tuina-massageopleiding zelfs stagegelopen in een ziekenhuis in Beijing, waar ik ook les kreeg aan de universiteit. Dit is geen hobbyproject, dit is serieus werk. Ook de opleiding tot ademcoach duurt vijftien maanden.”

Wordt jouw werk vergoed door de zorgverzekering?
“Nee, en dat hoeft van mij ook niet meer. Tuina is een aantal jaar geleden uit het aanvullende pakket gehaald. Het scheelt misschien financieel voor cliënten, maar de rompslomp die erbij komt kijken – registratie, eisen, administratieve gedoe – daar pas ik voor.”

Is het lastig ondernemen in Steenbergen?
“Op sommige vlakken wel. Ik val buiten de onderste laag van de samenleving – mensen met weinig geld kunnen dit vaak niet betalen. Gelukkig zijn er potjes vanuit de gemeente en help ik hen waar ik kan. Maar concurrentie? Dat valt mee. Ik werk zelfs samen met een acupuncturist in de regio.”

Wat vind je het lastigst aan het ondernemerschap?
“Social media. Website bijhouden. Marketing. Ik heb besloten dat uit te besteden. Sinds kort werk ik samen met iemand die ook in de ademtherapie zit. Iemand die begrijpt wat ik wil uitstralen. Dat voelt goed.”

Je klinkt ondanks alles positief. Hoe doe je dat?
“Door te kijken naar wat er nog wel mogelijk is. Ron en ik hebben onze motorvakanties moeten opgeven, maar inmiddels hebben we ons verdiept in een camper en trekken we daarmee eropuit. Dat geeft ons het gevoel van vrijheid terug. We doen het rustiger aan en leven meer in balans. Ik ben heus niet altijd positief: ook ik heb mindere dagen. Maar ik blijf in beweging.”

Tot slot: met wie zou jij graag eens aan de keukentafel willen zitten?
 “Met mijn overleden partner. Hij heeft mij op dit pad gezet. Zonder hem had ik nooit Tai-Chi gegeven. Ik zou hem willen laten zien waar ik nu sta. Hem aankijken. Eén uurtje maar. Daar zou ik alles voor over hebben.”

Paspoort
Naam: Carla Beerendonk
Leeftijd: 58 jaar
Bedrijf: De Zwarte Kraanvogel
Burgerlijke staat: Geregistreerd partnerschap met Ron
Kinderen: Twee zoons uit een vorig huwelijk
Wat zijn je hobby’s? “Haken, pastel tekenen en lezen. En samen met Ron eropuit trekken, ons eigen avontuur tegemoet.”