Aan de keukentafel met Daniëlle en Stefanie: ‘We wilden het juist menselijker maken’
Door: Sanne Brusselaars RubriekBERGEN OP ZOOM - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Daniëlle de Bie en Stefanie Verdaasdonk van BlijGebit.
Jullie werkten ooit onder dezelfde praktijk, maar inmiddels runnen jullie samen BlijGebit. Hoe begon dat avontuur eigenlijk?
Daniëlle: “Heel toevallig, eigenlijk. We kenden elkaar al via het werk en konden het goed vinden. Op een dag gingen we met onze kinderen naar Blijdorp, en tussen de ijsberen en giraffen door begon het gesprek over onze droom: een eigen praktijk. Een plek waar tijd, aandacht en liefde weer vooropstaan. Het idee ontstond daar, in de dierentuin.”
Stefanie: “Ja, dat was echt zo’n gesprek waarvan je achteraf denkt: dit was het begin. We dachten eerst dat het bij dromen zou blijven, maar het bleef hangen. We vullen elkaar goed aan: Daniëlle is het gas, ik ben de rem. Zij ziet kansen, ik houd overzicht. Dat werkt perfect.”
Dus het idee voor BlijGebit ontstond gewoon tussen de dieren?
Daniëlle: “Ja! En het grappige is: vanaf dat moment ging het snel. We voelden allebei dat we iets misten in hoe de zorg tegenwoordig werkt. Er is vaak weinig tijd, alles draait om productie. Wij wilden het juist menselijker maken. Iedereen verklaarde ons voor gek, want we hadden allebei een vaste baan, zekerheid, alles goed voor elkaar. En toch besloten we te springen. Soms moet je gewoon je hart volgen.”
Stefanie: “En we hebben het stap voor stap gedaan. Eerst dachten we: we zien wel hoe ver we komen. Maar ineens hadden we een pand, een naam en een duidelijk plan. Natuurlijk hadden we slapeloze nachten. Over geld, vergunningen, personeel, maar we bleven tegen elkaar zeggen: als we dit met liefde doen, komt het goed.”
Die naam, BlijGebit, roept meteen iets vrolijks op. Waar kwam die vandaan?
Stefanie: “We wilden een naam die bij ons past. Iets luchtigs, positiefs. De meeste mensen vinden een tandartsbezoek spannend, maar wij willen dat ze hier met een goed gevoel binnenkomen én met een glimlach weer naar buiten gaan.”
Daniëlle: “En het past ook gewoon bij wie we zijn. We houden van lachen, van een open sfeer. Hier is het niet steriel of afstandelijk. We maken een praatje, nemen de tijd, vooral bij kinderen. Als ze hier vrolijk naar buiten lopen, weten we dat we het goed hebben gedaan.”
Hoe was het om van dat idee een echte praktijk te maken?
Daniëlle: “Eerlijk? Spannend én geweldig tegelijk. Ik weet nog dat we in dat lege pand stonden, kale muren, betonvloer, en toch voelde het meteen goed. We zagen het helemaal voor ons: dit wordt onze plek. Geen druk van bovenaf, maar zorg op onze manier.”
Jullie staan bekend om de warme manier waarop jullie omgaan met patiënten, zeker met kinderen of mensen die bang zijn voor de tandarts. Hoe lukt het jullie om dat vertrouwen te winnen?
Daniëlle: “Door geduld te hebben. Soms komt iemand binnen die al jaren niet durft. Dan doen we niets, we praten gewoon. Soms duurt dat een half uur. Pas als iemand er klaar voor is, beginnen we. En als diegene dan trots zegt: ‘Ik heb het gedaan!’, dan kan mijn dag niet meer stuk.”
Stefanie: “We hebben ook een stoel speciaal voor kinderen met autisme. Daar kunnen we het licht dimmen, geluiden uitleggen, instrumenten laten voelen. Alles op hun tempo. We willen dat ze begrijpen wat er gebeurt. En als ze dan lachend vertrekken, dát is waarvoor we dit doen.”
Het klinkt alsof jullie praktijk meer voelt als een familie dan als een bedrijf.
Daniëlle: “Dat klopt. We kennen onze patiënten echt. We weten wie ze zijn, wat er speelt. Soms komt iemand binnen en zeg ik: ‘Hé, hoe was die vakantie in Spanje?’ Dat persoonlijke contact maakt het verschil. We willen dat mensen zich gezien voelen.”
Stefanie: “En dat geldt ook voor ons team. We hebben collega’s om ons heen verzameld die echt bij onze visie passen. Iedereen hier werkt met dezelfde energie: aandacht, plezier, kwaliteit. “
De mondzorg verandert snel. Wat merken jullie daarvan?
Daniëlle: “De schaalvergroting is enorm. Steeds meer praktijken worden opgekocht door grote ketens. En dan heb je nog de druk van zorgverzekeraars en de landelijke regelgeving. Alles moet sneller, goedkoper. Maar een menselijk gebit werkt niet in tien minuten. Wij nemen liever wat meer tijd en doen het goed. Dat levert tevreden patiënten op en daar gaat het om.”
Hoe verdelen jullie de taken onderling?
Stefanie: “Dat gaat vanzelf. We hebben nooit afgesproken: jij doet dit, ik dat. Daniëlle is de motor, de creatieve kracht. Ik ben meer van het overzicht en de cijfers. Als zij te hard gaat, trap ik op de rem. En als ik te voorzichtig ben, geeft zij gas. Dat werkt perfect.”
Daniëlle: “Ja, zij houdt me met beide benen op de grond. En als zij te veel in haar hoofd zit, trek ik haar weer de praktijk in. Zo houden we elkaar in balans.”
Waar hopen jullie over vijf jaar te staan met BlijGebit?
Daniëlle: “We hoeven niet per se groter, maar we willen wel blijven groeien in kwaliteit. Misschien een extra behandelkamer, wat meer ruimte. Maar vooral blijven doen wat we het liefst doen: mensen helpen zonder haast.”
Stefanie: “Voor mij zit groei niet in cijfers, maar in voldoening. Als we over vijf jaar nog steeds met dit plezier werken en patiënten hier met een glimlach vertrekken, dan is dat voor mij succes.”
Tot slot: met wie zouden jullie zelf aan de keukentafel willen zitten?
Daniëlle: Met Rob Jetten. Ik zou hem graag eens willen laten zien hoe het er in de zorg écht aan toegaat. Al die regelgeving en bemoeienis vanuit de overheid hebben enorme impact op onze dagelijkse praktijk. Ik zou hem willen uitleggen wat dat betekent voor kleine ondernemers in de zorg – hoeveel tijd en energie het kost die we liever aan patiënten besteden. Het zou mooi zijn als de politiek daar wat dichterbij komt te staan.”
Stefanie: “En ik ga voor een topspeler uit de rugbywereld. Heel iets anders, maar ik ben gek op rugby: het respect, de discipline, de kracht van teamwork. Iedereen heeft zijn rol, maar samen maak je het verschil. Dat vind ik een mooie vergelijking met hoe wij werken in de praktijk.”
Paspoorten
Naam: Stefanie Verdaasdonk (41)
Woonplaats: Roosendaal
Burgerlijke staat: Samenwonend
Kinderen: Twee, Luuk (12) en Raf (10)
Functie: Mede-eigenaar van tandartspraktijk BlijGebit
Wat doe je graag in je vrije tijd? “Ik ben graag buiten met mijn gezin, maak graag stedentrips en geniet in de zomer van alles wat zich buiten afspeelt, van marshmallows bakken bij het haardvuur tot lange dagen in de zon.”
Naam: Daniëlle de Bie (42)
Woonplaats: Bergen op Zoom
Burgerlijke staat: In een relatie
Kinderen: Twee, Roos (13) en Noud (8)
Functie: Mede-eigenaar van tandartspraktijk BlijGebit
Wat doe je graag in je vrije tijd? “Ik werk graag, ook in de horeca bij een dansschool. Daarnaast breng ik mijn vrije tijd het liefst door met mijn gezin.”
