De Hoop gaat verder zonder Arnold Wensink

OSSENDRECHT– Arnold Wensink (76) begon als 9-jarig jongetje bij de fanfare in Axel. De laatste 20 jaar was hij dirigent van Harmonie De Hoop in Ossendrecht. Na zijn afscheidsconcert op zondag 15 januari in MFC De Drieschaar om 14.30 uur hangt hij zijn dirigeerstokje ‘aan de wilgen’. 

“Er is niets mooiers dan een mooie partij spelen,” zegt Arnold in zijn woonkamer in Steenbergen. Hij speelt net zo graag barokmuziek als jazz of entertainmentmuziek. “Bach swingt,” zegt Arnold, “luister maar naar zijn fuga’s!” Zijn brede smaak is ook te merken bij zijn afscheidsconcert vanaf 14.30 uur in MFC De Drieschaar in Ossendrecht. Het repertoire brengt het publiek van de ouverture Wilhelm Tell langs ‘Eftelingmelodieën’ en na een mars en een aantal jazznummers zal het slotstuk klinken: ‘I did it my way’. Er wordt een volle zaal verwacht voor dit gratis concert.

Trompet 

De keuze van Arnold voor de trompet als instrument was puur toeval. “We gingen met een groep vrienden naar de fanfare en er was een trompet beschikbaar.” Op zijn 16e vertrok Arnold naar het conservatorium in Den Haag om trompet te studeren. Na zijn studie startte hij bij de Marinierskapel als trompettist en was daarnaast ook dirigent van diverse amateurverenigingen. De interactie tussen dirigent en orkest sprak hem zo aan dat hij in Den Haag een vervolgstudie ‘directie’ deed.

Herculesramp

Na zijn afstuderen werd Arnold dirigent van de Landmachtkapel. Uit leden van dat orkest werd in 1996 samen met orkestleden van diverse amateurorkesten een nieuw fanfarekorps van de Koninklijke Landmacht samengesteld. Hij was hevig teleurgesteld toen hij hoorde dat hij niet als dirigent was gekozen. Arnold raakt geëmotioneerd als hij vertelt dat het hele orkest een paar dagen later verongelukte bij de Herculesramp op het vliegveld Eindhoven. ”Ik kende de meeste muzikanten, het was dramatisch.” “Wij hadden hier niet gezeten,” voegt zijn echtgenote Anneke toe, “als Arnold toen de dirigent was geweest.” Bij de begrafenisceremonie werd Arnold door een generaal benaderd om het nieuwe orkest te leiden. Dit deed hij tot 2003.

Van fanfare naar harmonie

In 2003 werd Arnold gevraagd ‘De Hoop’ te dirigeren. ‘De Hoop’ was voor de komst van Arnold heel bekend als fanfare. Onder Arnold ging De Hoop verder als harmonie. “Met hout naast koper zijn meer klankkleuren mogelijk.” Het orkest bestaat uit ongeveer 30 mannen en vrouwen. “Het heeft een vaste kern van heel trouwe leden die opvallend goede muzikanten zijn”, aldus Arnold. Als het aan de ouders van Arnold had gelegen was hij niet de muziek ingegaan. “Mijn ouders zagen de heel andere kant van de muziekwereld: nachtwerk, een onzeker bestaan.” Hij kijkt terug op een lange, succesvolle carrière als dirigent. “Je bent een goede dirigent als het orkest voor je wil spelen,” zegt hij, “dat bereik je niet alleen met je dirigeerstokje maar ook met je mimiek, je blik, de hele uitstraling. En natuurlijk de vele repetities. Daarbij komt dat ik exact weet wat er speelt in het orkest. Dirigenten zijn baasjes, maar ook mensenmensen.” Arnold vindt: “Je moet zelf weggaan, niet weggestuurd worden. Maar het zal wennen zijn, ik ga de mensen missen.” Zijn opvolging is geregeld, “een heel goeie”.