Van amateur tot topsporter, Wielercomité Huijbergen is er al 75 jaar voor allebei

HUIJBERGEN - Het was november 1951 toen Huijbergenaren Jack Broosus, Jan Maas, Rinus Snoeyers en Fons Musters het tijd vonden dat Huijbergen een wielerronde zou krijgen. Ze staken de koppen bij elkaar en zo werd wielercomité Huijbergen geboren. Wegwedstrijden voor de amateurs, een profronde, wedstrijden voor handbikers en veldrijden, Huijbergen heeft in die 75 jaar naam gemaakt in de internationale wielerwereld. Hoewel de roots van het wielercomité op het asfalt liggen heeft het comité internationale naam weten te maken in het veld. Het wielercomité viert haar 75-jarige bestaan met als hoogtepunt het zesde NK veldrijden op 10 en 11 januari 2026.

Honderden zwart-wit foto’s, krantenknipsels, wedstrijdboekjes, uitslagenlijsten en truien; secretaris Jeroen van Wezel heeft bijna het complete archief van het comité bij elkaar weten te houden. In die 75 jaar zijn er veel dingen veranderd, maar twee zaken zijn ongewijzigd: het logo van het wielercomité en het parcours van de ronde van Huijbergen. “Wie in den landen met een wielerkenner een gesprek raakt en vertelt dat hij uit Huijbergen komt, kan twee kanten op; of het gesprek gaat over de oud-profs, welke ons dorpje rijk is of het gaat over veldrijden”, zo vertelt hij verder. Het is volgens Jeroen aan Gerrie Knetemann te danken dat het wieler-DNA zo is geland in het kleine kerkdorpje. Maar niet enkel in het verre verleden hebben grote namen aan het vertrek gestaan. Zo wist bij het laatste NK veldrijden Mathieu van der Poel de rood-wit-blauwe trui binnen te halen.

Geen nee tegen ‘de Kneet’

Het was diezelfde Knetemann die er in 1980 voor zorgde dat Joop Zoetemelk in zijn gele trui aan het vertrek stond bij de eerste profronde. “Niemand kon nee zeggen tegen ‘de Kneet’.” Zoetemelk soleerde in zijn gele trui naar de eindzege. “Het dorp stond op zijn kop. Ik was nog maar 11 jaar oud, maar ik kan het me nog goed herinneren.” Na enkele jaren een profronde te hebben gehad, is besloten hier de stekker uit te trekken. “Financieel was het niet verantwoord om een profronde te blijven organiseren.” 

Bijzondere herinneringen

Het organiseren van een koers is lastig, maar het annuleren van een koers is nog lastiger. Dat is iets waar Jeroen sinds 2013 over kan meepraten. “Het was begin maart en alles stond gereed voor de koers. Toen we de gordijnen openden werden we wakker in een witte wereld, ruim 15cm sneeuw was er gevallen. Ik heb nog nooit zoveel telefoontjes gepleegd als op die morgen.” Inmiddels is sinds 2020 de ronde van Huijbergen opgegaan in de Brabantse Wal Wielerevents die ook in 2026 weer alle kernen van de gemeente aan zullen gaan doen. Toch is er in al die jaren ook wel eens wat misgelopen tijdens de koersen. “Tijdens de ronde van 1990 haalde we niet de voorpagina’s vanwege de sportieve prestaties, maar ook door het feit dat het peloton vol in de ankers moest. Vanaf de manege kwam een grote paardenwagen en deze bleek te hoog voor de finishvlag. Op enkele honderden meters achter de wagen kwam het peloton aanrazen. Het ging allemaal maar net goed.”

Internationale naam in het veldrijden

Waar Huijbergen in de internationale wielerwereld naam mee heeft weten te maken, is het veldrijden. “Vijf keer een NK, twee keer een EK, waarvan het eerste EK voor de profs. Op de Tiestenduin en Nootjesberg zijn al heel wat truien verdeeld.” Huijbergen is koploper als het gaat om het organiseren van de nationale titelstrijd in het veld. In januari worden voor de zesde maal de truien verdeeld op de Tiestenduin. “Je kunt merken dat het al flink gaat leven, op straat is het onderwerp van gesprek. Van der Poel aan het vertrek zou de kers op de taart zijn, maar dat is even afwachten.”