Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger

Weinig mensen beseffen het, maar loop je route ‘Mammoet’ van het Grenspark dan ga je, met een beetje fantasie, miljoenen jaren terug in de tijd! Ja, ik snap het, zo kun je overal wat bij bedenken, zul je denken. Maar eerlijk is eerlijk, hier kijk je rechtstreeks in de ziel van onze Wal!

Bewoners van de kern Ossendrecht kennen de steenfabriek ‘de Boudewijngroeve’ vast nog wel, hij lag op de plek waar nu het wijkje van de Meiduinen ligt. Van 1963 tot 2004 maakte deze fabriek dankbaar gebruik van de grondstoffen van de Wal. Het is tegenwoordig nauwelijks voor te stellen, maar vroeger lagen hier putten van tientallen meters diep. Al dat gegraaf legde zeker 2 miljoen jaar aan aardlagen bloot. Het was te doen om de dikke pakketten stuifzand ten behoeve van de kalkzandsteen. We hakken de historische lagen gemakshalve even in 5 behapbare brokken, waarvan het bovenste stuifduinpakket bestaat uit geel zand waarop het huidige bos staat. Die bossen zijn aangelegd om de stuifduinen ‘vast te leggen’, anders gaan ze lopen. Dit pakket gaat grofweg tot aan de middeleeuwen. Daaronder ligt een zogenaamde stabiele laag uit een tijd voor de middeleeuwen, waarin de mens het landschap hier veelal met rust liet. 

Stabiele lagen herken je aan een zeer donkere laag tussen de meer gele, witte en grijzere lagen. Graaf je dieper, dan kom je opnieuw op een stuifduinpakket die tot circa 5.000 jaar terug in de tijd gaat. Er lijken in die tijd al Walbewoners te hebben rond gehuppeld, aangezien daar nog een keer een stabiele laag onder ligt. Wellicht beboerden zij de wal al op dusdanige schaal, dat bos wat er toen lag moest verdwijnen waarna de stuifduinen de boel overnamen. Onder die laag duik je richting de laatste ijstijd, zo’n 11.000 jaar geleden, waarin allerlei Wolharige figuren, zoals de Mammoet de Wal doorkruisten. Dit pakket is vanuit de oude Scheldedelta de Wal over geblazen. Daaronder bereik je de klei en ben je 1 tot 2 miljoen jaar terug in de tijd, dit kleipakket bemoeilijkte de zandwinning, waardoor de Boudewijngroeve er uiteindelijk de brui aan gaf. Jammer genoeg zie je nu amper nog iets van die lagen; de putten zijn immers dicht gereden en de kwetsbare lagen zijn afgedekt met een grote bult zand.

Dit was het weer. Tot de volgende keer. 

Met groet, de Brabantse Veldganger