Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger

Terwijl ik dit stukje schrijf zit ik buiten met mijn laptop op schoot. Het is al aardig aan het schemeren. Ik scan met mijn ogen de lucht af op zoek naar donkere wolken. Op mijn andere tabblad staat de Buienradar van Weerplaza open en tuur ik de blauwe, gele oranje en zelfs zwarte vlakken de goede kant op. Het gerommel in de verte neemt toe, maar ik ben er pas gerust op als ik naar binnen moet vluchten voor de druppels.

Hoezeer mijn liefde voor regen is gegroeid, mag blijken uit hoe geïrriteerd ik raak van een goede bui ,die ondanks ruime aankondiging uiteindelijk niet valt of net langs onze Wal heen trekt. Inmiddels is het neerslagtekort in ons geliefde natuurgebied alweer enkele honderden millimeters, dat is vrij rampzalig. Overal kijk ik op de bodems van wat ooit vennen en meertjes waren en kwijnen bomen en struiken weg. Een buitje links en rechts helpt in dat geval nauwelijks. Toch zijn de meeste mensen het na een dagje regen alweer snel beu en dat is jammer, want een collectieve regendans is het minste wat we voor de natuur kunnen doen. Buren kijken verbaasd op terwijl ik al thee lurkend naar de hemel sta te staren op de stoep. Even dreigt het weer een deceptie te worden, maar dan licht de hemel op, rolt er een prachtige donder over me heen en zet het zachte gedrup door tot een bui. Ook onweer klinkt tegenwoordig als muziek in mijn oren, terwijl ik als klein jongetje toch vooral blij was wanneer het stopte. Nu zet ik het liefst een stoel voor het raam en sla ik het natuurgeweld met respect gade.

Alhoewel, die zwarte vlekken op de radar doen onze natuur niet altijd goed. Vooral omdat bij een enorme piekbui het merendeel van het water niet in de grond zakt maar wegspoelt via sloten, greppels of het riool. De grond is na een gortdroge zomer sowieso amper in staat om de boel weg te slikken. “Regent het eens, is het weer niet goed” hoor ik dan vaak. Terwijl, een uitgemergelde hongerlijder moet je ook geen vette hap voorschotelen toch? Oei, de bui zwelt aan, we zitten inmiddels in het rood-oranje stukje. Ik ga snel de ramen dicht doen! 

Dit was het weer.
Tot de volgende keer!

Met groet, 

De Brabantse Veldganger