De Fot, een legendarisch frietkot

RIJSBERGEN - Generaties Rijsbergenaren kwamen er om te smikkelen en te smullen van heerlijke frieten: frietkot De Fot aan het Kennedyplein in Rijsbergen. Afgelopen weekend werden er tijdens een reünie samen met voormalig eigenaar ‘De Fot’ en zijn vrouw Dina herinneringen opgehaald aan die tijd van weleer. De plek waar nu cafetaria brasserie Bon Appetit haar klanten gefrituurde lekkernijen voorschotelt, was vroeger het domein van De Fot. Alle mogelijke fantasierijke visioenen of spannende theorieën over het ontstaan van die naam kunnen helaas zó van tafel worden geveegd: ‘De Fot’ is niet meer dan een afkorting voor Alfons, maar wel eentje dus die de inmiddels 86-jarige Alfons Hereijgers in ieder geval in Rijsbergen de nodige faam bezorgde. IJs Al ging daar wel wat aan vooraf. De Fot was vroeger namelijk melkboer in Princenhage, het niet ver van Rijsbergen gelegen dorp dat in 1942 werd geannexeerd door Breda. “Als melkboer was ik ’s middags op tijd klaar”, vertelt hij. “Om wat geld bij te verdienen, ben ik in mijn vrije tijd ijs gaan verkopen voor cafetaria Van Disseldorp. Zo ben ik er eigenlijk in gerold en ook ijs gaan verkopen in Rijsbergen.” Pionieren De Fot zag zijn kans schoon toen hij via Guus Roffelse, eigenaar van de Bredase levensmiddelengroothandel ISPC, een oude frietwagen kon bemachtigen. “Toen is het echt begonnen”, zo blikt hij terug. “Met die frietwagen heb ik een jaar of zes gepionierd. Zo stond ik met die kar bij onder andere paardensportevenementen en wielerkoersen. Op zeker moment heb ik de toenmalige burgemeester van Rijsbergen, Jos Raaijmakers, om toestemming gevraagd om op de hoek van de Hogestraat en het Kennedyplein te mogen staan. Ik woonde inmiddels al een paar jaar aan De Risten en ben in 1958 getrouwd.” Opgebouwd Het moet 1963 of 1964 zijn geweest dat hij echt met zijn frietzaak is begonnen, zo rekent De Fot uit. Al meldt hij erbij dat wel met de nodige voorzichtigheid te hebben gedaan. Zo bleef hij nog een poosje melkboer en werkte hij ook nog enige tijd in ploegendienst bij een drukkerij. “Van lieverlee heb ik het toen opgebouwd.  Eerst heb ik nog een paar jaar met de frietwagen gestaan, maar daarna heb ik er een vaste kraam neergezet. Met die kraam heb ik bijna tien jaar gestaan. Daarna heb ik het pand laten bouwen waarin nu Bon Appetit is gevestigd.” Ouder Al met al heeft hij toch zeker een jaar of 35 ‘in de business gezeten’, zoals De Fot het uitdrukt. “Ongeveer 22 jaar gelden heb ik de zaak echter verkocht. Ik had geen opvolgers. Bovendien had ik het aan mijn luchtwegen. ‘Stop er toch mee’, zei de dokter tegen me. Dat heb ik gedaan.”  Wat resteert zijn dus de herinneringen, welke het voorbije weekeinde tijdens de door een voormalig medewerkster georganiseerde reünie veelvuldig werden opgehaald. “Eigenlijk had ik best een grote friettent”, constateert De Fot. “En inderdaad, ik heb verschillende generaties zien voorbijkomen. Vooral jonge gastjes, hè? Die wisten de friettent goed te vinden.” Genoten heeft hij volop tijdens de reünie. Het meest opvallende? “Sommige bezoekers had ik al meer dan twintig jaar niet gezien. Die waren wel wat ouder geworden.” Om er met gevoel voor understatement aan toe te voegen: “Maar dat ben ikzelf ook, haha.” [gallery link="file" ids="314159"] Tijdens de reünie werden niet alleen tal van herinneringen opgehaald, ook werd er natuurlijk friet gegeten. FOTO WEEKBLAD DE BODE [gallery link="file" ids="314158"] De oude frietkraam aan het Kennedyplein. FOTO HEEMKUNDEKRING DE DRIE HEERLIJKHEDEN