‘Zwart Moerken is en blijft ons vertrouwde thuis’

RIJSBERGEN - Een leven lang inzet, gastvrijheid, enthousiasme en betrokkenheid voor hun buurtschap leverden Sjaan Bastiaansen (86) en zijn vrouw Nellie Bastiaansen-van Sprundel (84) onlangs het erelidmaatschap op van buurtschap Zwart Moerken. “Die waardering is meer waard dan geld,” vindt het trotse koppel.

Ze mogen in november dan wel verhuisd zijn naar woonzorgcentrum Rijserf in Rijsbergen, Sjaan en Nellie zijn nog altijd met hart en ziel verknocht aan ‘hun’ buurtschap. Die verhuizing kwam min of meer uit de lucht vallen, vertelt Sjaan. “Mijn vrouw kreeg verzorging van Thebe en die verzorging werd overgenomen door zorgaanbieder Avoord. Niet veel later werden we gepolst of we misschien belangstelling hadden voor een woning hier in Rijserf. Hier kunnen we samen blijven, ook als de gezondheid van één van ons achteruit zou gaan. Die zekerheid gaf de doorslag.” De verhuizing zorgde bovendien voor blije gezichten bij zoon Corné en kleinzoon Rick. “Corné gaat nu in de ouderlijke woning wonen, zodat Rick kan doorschuiven naar de bedrijfswoning. We zijn er eigenlijk elke dag wel.”

Techniek

Sjaan is geboren aan de Bredaseweg, pal op het kruispunt met de Watermanseweg. Daar groeide hij op, als zoon van een kleine agrarische ondernemer. “We hadden destijds een gemengd boerenbedrijf met maar een paar koeien,” vertelt hij. Zijn broer nam het bedrijf over, terwijl Sjaan zijn weg vond in de techniek. Een passende keuze, want hij bouwde uiteindelijk aan huis aan de Watermanseweg onder de noemer Basrijs een bloeiend landbouwmechanisatiebedrijf op. “Mijn hart lag nu eenmaal bij de techniek.”En met een knipoog: “Een tegenvaller voor Nellie, want ze wilde eigenlijk een echte boer hebben.”

Afsplitsing

Carnaval legde begin jaren ’60 de basis voor wat vandaag de dag de stevige buurtschap Zwart Moerken is. Sjaan: “We kregen het met een club jongemannen niet geregeld om vanuit de buurt een carnavalswagen te bouwen. Daarop besloten we ons af te splitsen van Hellegat en Vervul en op eigen kracht een wagen te bouwen. Dat was het begin van Zwart Moerken. Daar waren de anderen niet zo blij mee. Het jaar erop, in 1964, bouwden ze wél een wagen: ‘Een halve buurt met een hele wagen’. Dat was een steek onder water naar ons toe. Het is later weer goed gekomen, hoor.” De toon was echter wel gezet: het bouwen van carnavalswagens groeide uit tot een traditie die de buurt verbond en nog steeds verbindt. Sjaan: “We zijn altijd echte carnavalsvierders geweest en hebben geen enkel jaar overgeslagen. Ook vanuit Vervul hebben verschillenden zich bij onze buurtschap aangesloten. Vanuit Zwart Moerken zijn sommigen via een huwelijk namelijk daar terechtgekomen, zo is de verbinding blijven bestaan. Maar met tachtig huizen in buurtschap Zwart Moerken hebben we een aardige achterban. Uiteindelijk is onze buurtschap toch het centrum van alle activiteiten.”

Betrokkenheid

Als vriendin van Sjaan (en sinds hun huwelijk in 1964 als zijn echtgenote) maakte de uit Etten afkomstige Nellie de opkomst van de buurtschap van nabij mee. Jarenlang stond Nellie in de aanloop naar carnaval zij aan zij met haar man in de bedrijfsloods. “Ik plakte samen met andere dames het papier de wagen, terwijl Sjaan en de jongens het laswerk deden.” De loods aan huis werd een begrip onder de jonge generatie. “Onze kinderen en later de jongeren uit de buurt kwamen hier leren lassen, tekenen en bouwen,” zegt Sjaan. “We hebben altijd geprobeerd die passie over te dragen.” De ouderen hield hij er ook bij betrokken. “Die belde ik op om naar de loods te komen, waarbij ik dan zorgde voor aangename temperaturen.” Zelf is Sjaan nog steeds actief met het knippen en scheuren van papier. “Het laswerk heb ik inmiddels uit handen gegeven, maar het is mooi om er zo nog iets te kunnen betekenen. Wat dat betreft is het hoofdstuk Zwart Moerken nog niet ten einde. Zwart Moerken is en blijft ons vertrouwde thuis.”