
Jong, ambitieus en met de deur wagenwijd open
Door: Matthijs Lodewijks AlgemeenZUNDERT - Sinds eind mei heeft Zundert drie nieuwe wethouders: Jetske Bon, Maikel Voeten en Rick Zagers. Met een gemiddelde leeftijd van net boven de 31 jaar zorgt het nieuwe college voor een flinke dosis energie in het gemeentehuis. In drie delen stellen zij zich voor. Deze week krijgt Jetske Bon (D66) het podium.
De dag vóór het interview had Jetske Bon iets te vieren. Ze werd 26 jaar en het werd laat, al kwam dat niet door een groot feest tot in de kleine uurtjes. “Ik had veel overleggen en ’s avonds nog een raadsvergadering.” Dat werd een lange zit. Ze lacht: “Ik was aan het einde van de avond behoorlijk gaar. Gelukkig kon ik vandaag in mijn lunchpauze een half uurtje thuis ontspannen. Hartje corona ben ik met mijn inmiddels verloofde naar Zundert verhuisd. Vijf minuten fietsen en ik ben thuis. Dat is een hele verbetering ten opzichte van de twee uur reistijd met het ov toen ik in Leiden studeerde.”
Mysterieuze verdwijning
Vlak voor het gesprek speelde zich in het gemeentehuis een klein mysterie af. De deurstopper van Bons werkkamerdeur was ineens weg. “Dat zorgde ervoor dat de deur niet open kon blijven staan. Terwijl ik dat wel belangrijk vind. Een open deur zorgt dat je makkelijker bereikbaar bent, dat mensen sneller naar je toe stappen. Dat wil ik met ons hele college uitstralen.” Overigens is de deurstopper terecht en van kwade wil was geen sprake.
Vernieuwend perspectief
Bon is het jongste collegelid. Of ze haar leeftijd als een nadeel of een voordeel ziet? “Voor allebei is iets te zeggen, maar vooral een voordeel. Als jonge wethouder wordt het wat sneller geaccepteerd dat je een vernieuwend perspectief hebt. En het is soms goed om een andere blik te hebben. Niettemin staat kwaliteit voorop. Het is leuk hoor, stel dat we het jongste college zijn, maar ik vind het veel belangrijker dat we het sterkste college zijn en dingen bereiken.”
Facebookberichtje
Na haar bachelor internationale betrekkingen in Leiden rondde ze in 2024 aan de Tilburgse universiteit de master bestuurskunde af. Niet veel later startte ze als Know Your Customer-analist bij een bekende bank. In deze rol onderzocht ze financiële risico’s en hield ze zich bezig met het voorkomen van fraude en financiële criminaliteit.
In die tijd had de Zundertse D66 Bon ook al in het vizier. “Via Facebook kreeg ik een berichtje: of ik eens kennis wilde maken met de partij. Daar stond ik wel voor open. Ik was intussen met bestuurskunde begonnen en vond het leuk om naast mijn theoretische basis ook praktijkervaring op te kunnen doen.” Van het een kwam het ander. Het klikte tussen de partij en de ambitieuze twintiger. Op de vraag of ze wethouder wilde worden, gaf ze na wat bedenktijd haar jawoord. En ineens werkt ze in het gemeentehuis, in een kantoor met een openstaande deur.
Rijdende trein
Haar eerste weken waren hectisch. “Je springt als nieuw college op een rijdende trein. Voor je gevoel heb je weinig invloed op de route. Dat is gelukkig snel veranderd. We hebben steeds meer grip en regie en worden minder geleefd. Ik merk dat we steeds meer op stoom komen, om bij de treinmetafoor te blijven.”
Voor Bon en haar collega-bestuurders liggen er wel wat uitdagingen. “Natuurlijk willen we allemaal stappen zetten in onze eigen portefeuilles. Maar als je naar het grotere plaatje kijkt, wil ik samen Zundert een beetje leefbaarder maken en een goede bestuurscultuur neerzetten. Ik wil in gesprek komen en raken met onze bewoners. De dorpen en buurtschappen in trekken. En mensen hier uitnodigen voor het goede gesprek. Zo wil ik een benaderbaar college worden.”
Bijzondere plek
Ook Bon kreeg de vraag na te denken over een voor haar belangrijke plek in de gemeente. de bedachtzame politica had er wel even bedenktijd voor nodig. Uiteindelijk koos ze voor de hoek Oude Gasthuisstraat - Pastoorsdreef. “Het is de grens tussen het rustige buitengebied en het levendigere centrum. Als ik ga wandelen, is het vaak daar.” Vlakbij is ook de corsotent van ‘haar’ buurtschap Tiggelaar. “We zijn ambitieus en willen altijd winnen, wat soms lukt. Is er iets niet goed afgewerkt, dan gaat het opnieuw. Van die instelling hou ik wel. Je moet dingen goed doen, of je moet ze niet doen. Dat geldt voor het corso, maar ook voor mijn ambt als wethouder.”





