
‘Iedereen is anders, net als deze dumplings’: koken brengt Bergenaren samen tijdens inclusieweek
Door: Remco Weterings AlgemeenBERGEN OP ZOOM - Er zijn maar weinig zaken die alle generaties en doelgroepen uit een wijk zo makkelijk met elkaar verbindt als koken. “Samen een gerecht koken dat je niet kent met mensen die je hoogstwaarschijnlijk ook niet kent.” Tientallen inwoners trokken de kookschorten aan voor het koken van een gezamenlijke maaltijd als onderdeel van de Bergse Inclusieweek. “Leren van elkaars cultuur en bijbehorende culinaire verrassingen. Iedereen is welkom. We hopen met deze workshop mensen te verbinden en ervoor te zorgen dat mensen na vandaag eens binnenlopen bij die ene buurvrouw in de wijk wanneer ze aan het koken is. Voor een gesprek of een kopje thee”, zo vertelt Svetlana Hendriks van Mijn Wereldkeuken, samen met de gemeente kartrekker van de workshop.
Ze heeft de gerechten er speciaal op uitgekozen. “Eén van de gerechten die vandaag gemaakt worden is varenyki, een soort dumplings. Oorspronkelijk komt het gerecht uit Oekraïne, zelf liggen mijn roots in Belarus, daar wordt het ook gemaakt. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn oma het vroeger maakte. Het is een gerecht wat in de oostelijke landen voor verbinding tussen generaties zorgt. Aan lange tafels maken soms drie generaties tegelijk de Varenyki, en kwam de buurvrouw langs. Dan sloot die ook gewoon aan om te helpen” zo vertelt Hendriks. Haar favoriet? De versie die is gevuld met cottage cheese. Vandaag worden de instructies aan de deelnemers gegeven door chefs Natali en Miki. Het echtpaar komt uit Oekraïne en woont sinds kort in de wijk Gageldonk.
Alles onder de bloem
Natali verontschuldigt zich voor de ‘rommel’ die is ontstaan. “Als ik thuis kook, zit ook altijd heel mijn keuken onder de bloem.” Voor haar is het gerecht gesneden koek. Ze kan de deelnemers dan ook voorzien van de beste tips. “Niet te dun, anders gaan ze tijdens het koken kapot.” Door de deelnemers worden tientallen dumplings gemaakt. Maar wat blijkt de beste tip van de kenners? Goed de randen dichtdrukken, anders zijn ze bij het stomen zo kapot en loopt alle vulling eruit. Er worden zowel hartige als zoete varianten gemaakt.
“Sommige zijn net iets te veel gevuld, die gaan met het koken kapot. Je kunt zo mooi zien dat iedereen zijn eigen touch aan het gerecht geeft, ze zijn allemaal anders. Net als de mensen zelf”, aldus Natali.
Mijn vrouw zal blij zijn
Aan een andere tafel wordt een typisch Turks gerecht gemaakt, Sebzeli tuzlu kek, een plaatcake gevuld met groenten en kaas. Aan deze tafel steekt ook wethouder Adam Ahajaj de handen uit de mouwen. “Mijn vrouw zal blij zijn dat ik deze workshop volg, van zo’n hoog niveau zijn mijn kookkunsten niet,” zo lacht hij. Ahajaj juicht initiatieven als deze toe: “Mooi dat we op deze wijze kunnen laten zien dat we een gemeente zijn waar iedereen zichzelf mag zijn en zich thuis voelt.” Onder leiding van chef Dilet worden alle ingrediënten gesneden en gemengd. “Het is belangrijk dat alles heel fijn gesneden wordt, alles wordt dan gelijkmatig gaar in de oven.” Na al het werk is Dilet tevreden over het resultaat wat uit de oven komt. “Voor de smaak zou ik hem zeker een negen geven, het had een tien kunnen zijn als hij wat langer in de oven had gezeten. Dan was ook de structuur perfect geweest.”
Jammer dat het nodig is
Jetti en Joke zijn beide voor het eerst aangesloten bij de workshop. Na het zorgvuldig bestuderen van de recepten kiezen ze voor het maken van de Turkse plaatcake. Al langer stond het bij de dames op het verlanglijstje om kennis te maken met Mijn Wereldkeuken. “Deze inclusieweek is het ideale moment om kennis te maken met iets nieuws en andere culturen.” Joke vindt het vooral jammer dat een week als deze nodig is en vindt dat er in Bergen op Zoom nog veel te halen valt op het gebied van inclusie. “Het gemeentebestuur, daar ligt het probleem niet, dat zit bij de inwoners zelf. Mensen oordelen te snel en bieden elkaar niet de ruimte.” Als voorbeeld noemt ze het feit dat er in de stad een sportschool enkel voor dames is: “Dat moet anno 2026 toch niet nodig zijn.”

















