Van grauw Leningrad naar sprankelend Parijs: BOV schittert met Anastasia
Door: Wies van Erp CultuurBERGEN OP ZOOM – Zang, dans en een historisch mysterie kwamen samen in de musical Anastasia, die dit jaar door de Bergse Operette Vereniging (BOV) werd opgevoerd. In een voorstelling die het publiek meenam van het grauwe Leningrad naar het bruisende Parijs, stond de vraag centraal: zou een dochter van de Russische tsaar de revolutie hebben overleefd?
De BOV bracht dit jaar de musical Anastasia op de planken. Het stuk vertelde het verhaal van de vermeende enige dochter van de Russische tsaar die de moord op de keizerlijke familie in 1918 zou hebben overleefd. Het verhaal begon in het sombere Sint-Petersburg, dat na de revolutie Leningrad heet. Het gerucht dat er een nazaat van de tsaar nog in leven zou zijn, zette een reeks gebeurtenissen in gang. Na de pauze verplaatste het verhaal zich naar het mondaine Parijs, waar het mysterie rond deze vrouw uiteindelijk werd opgelost… of misschien toch niet.
Aurelia Fontijn, 11 jaar, speelde de jonge Anastasia en opende in die rol de voorstelling. “Het was de tweede keer dat ik in dit stuk speelde”, vertelde ze destijds, tijdens de pauze van de generale repetitie. “En ik heb ook al in andere musicals gespeeld, dus ik weet wel wat ik moet doen hoor!” Op de vraag of ze misschien was gevraagd voor de rol, zoals een echte ster, lachte ze: “Nee hoor, ik heb gewoon auditie gedaan.”
Brigit Fasen was assistent-choreograaf. Tijdens de repetities oogde ze ontspannen tussen de coulissen en de heen en weer bewegende acteurs. “Alles liep eigenlijk heel goed”, zei ze toen. “Er werd vrijwel foutloos gedanst.” Er was vanaf september geoefend en dat was te merken: het stuk werd vlot en kundig op de planken gezet, waardoor het verhaal goed tot zijn recht kwam.
“Toch ging niet alles vanzelf”, vertelde Rick van Geel, verantwoordelijk voor de communicatie van de BOV. Tijdens de repetities bleken er in het deel dat zich in Leningrad afspeelt nog wat technische dingen te haperen. “Daar moesten we nog aan werken, het moet natuurlijk perfect zijn.”
Het begint voor de vereniging altijd met het zoeken naar een geschikte musical, en dat is niet altijd eenvoudig. “We beginnen al vroeg met het zoeken naar een stuk”, legde Rick uit. “We hebben onze ideeën, maar we zijn ook afhankelijk van wat de uitgevers beschikbaar hebben. Anastasia is een redelijk bekende musical, dus we hoopten op veel belangstelling.”
Geert Vriens verzorgde het licht. “In Leningrad is alles grauw, ook het licht. Maar in Parijs wordt alles mooi, vandaar de felle belichting in dat deel van de musical.” Dat gold niet alleen voor de belichting, maar ook voor de sfeer van het stuk. Het eindigde – zoals het hoort bij een musical – in vrolijkheid en dans. Of er daarna sprake was van een lang en gelukkig leven? Daarover kon het publiek na afloop zelf blijven fantaseren.
