Sven ontving een Koninklijke onderscheiding: ‘Ik hoop dat ik jongeren kan inspireren voor vrijwilligerswerk’

ETTEN-LEUR - Op de vrijdag voor Koningsdag ontving Sven de Wit (37) een koninklijke onderscheiding vanwege zijn jarenlange vrijwillige inzet voor meerdere organisaties in Etten-Leur. “Ik vind het een hele eer. Ik houd wel van humor, dus de weken erna kwam ik af en toe op vergaderingen binnen met ‘beste onderdanen’. Als grapje, want verder ben ik juist bescheiden en blijf ik liever op de achtergrond.”


Sven was begin twintig toen hij begon met vrijwilligerswerk. Voor de tijdlijn bladert hij thuis in de aanbevelingsbrieven die hij mee heeft gekregen. “Ik doe veel vrijwilligerswerk al zo lang dat ik zelf niet alle jaartallen paraat heb. Bij de organisatie van de Sinterklaasoptocht ben ik het langste betrokken, dat zal zo’n zeventien jaar zijn. Daarna volgde de technische commissie bij Stichting Wielertopsport en veertien jaar geleden werd ik gevraagd voor de Raad van XI van carnavalsvereniging de Leurse Leut. Daar zit ik nu in het bestuur en meerdere commissies en ben ik betrokken bij de PR. Ik ben ook alweer drie cyclussen onderdeel van het campagneteam van de lokale CDA. En af en toe help ik bij Jeugdland. Je kunt wel zeggen dat ik het hele jaar door genoeg te doen heb, naast mijn baan,” vertelt hij met een lach.

Sven houdt zich bij de organisaties met van alles bezig, van hekken sjouwen tot posters maken. “Van het een kwam het ander. Ik zet me graag in voor anderen, dat is mijn belangrijkste drijfveer. Ik houd niet van half werk, maar zorg dat alles van a tot z klopt. Zoals ik het wel eens zelf verwoord: 100% inzet is bij mij 200%. De piek ligt in december, wanneer Sinterklaas, Kerst en carnaval samenkomt.”

Op de dag dat hij zijn lintje kreeg, had Sven om half 9 een afspraak over de wielerronde bij voorzitter Ronnie Buiks. “Hij zei aan de telefoon nog: het kan zijn dat er om 9 uur nog iemand komt. Toen ik binnenkwam, moest ik met mijn rug naar de deur zitten. Ik had de dag ervoor iets gelezen over de lintjesregen en had zo mijn vermoedens. Maar toen ik de deur opende en de burgemeester zag staan, riep ik eerst nog: ‘voor jou, Ronnie’. Pas nadat zij zei dat ze echt voor mij kwam en ik familie, vrienden en mensen van de verenigingen zag, begreep ik wat er ging gebeuren. Tijdens de speech stond iedereen in een kringetje om me heen. Dat vond ik wel een beetje ongemakkelijk. Maar het was een mooie speech. Ik ben een tijdje bezig geweest om een lintje aan te vragen voor mijn vader. Dat kwam stil te liggen toen hij vorig jaar overleed. Dat dit in de speech werd aangehaald, gaf me kippenvel. Ik voelde me trots.” Met een lach vervolgt hij: “Normaal doe ik de social media voor de organisaties, dus ze moesten wel schakelen wie dan dit bericht zou plaatsen. Dat is gelukt.”

Sven stond die middag nog ingeroosterd om te werken. “Ik heb mijn werkgever gebeld en gelukkig hoefde ik niet meer te komen. Zij hadden nog nooit zoiets meegemaakt en hebben me later nog in de spotlight gezet. Ik heb sowieso veel reacties gekregen. Niet alleen via mijn telefoon, maar ook tijdens koningsnacht kwamen mensen naar me toe. Voor mij had dat lintje niet gehoeven, dat vind ik niet belangrijk. Maar de waardering is echt fijn. Mensen moeten je zoiets toch gunnen. Het heeft twee jaar geduurd voordat alles rond was. Dat is bijzonder.”

Sven geniet enorm van zijn vrijwilligerswerk. “Ik heb een breed netwerk opgebouwd en verbindt mensen waar mogelijk aan elkaar. Ik bekijk vanaf het begin van jaar tot jaar wat ik wel en niet blijf doen. Tot nu toe bevalt alles nog, maar ik zeg wel wat vaker nee tegen nieuwe dingen. Wat ik vooral hoop, is dat deze erkenning in de vorm van een lintje jongeren inspireert om zich in te zetten voor de maatschappij. Ik nodig ze van harte uit om vrijwilligerswerk te doen en zelf te ervaren wat dit voor jezelf, een ander en de gemeenschap oplevert.”