Dré en Mien Koevoets-Koevoets vieren briljanten huwelijk: ‘We hadden al vroeg verkering’

Door: Johan Wagenmakers 22 oktober 2025, 14:00 Algemeen

BOSSCHENHOOFD - Dré Koevoets (90) en Mien Koevoets (88) waren op maandag 13 oktober maar liefst 65 jaar met elkaar in de echt verbonden. Het nog geheel zelfstandig wonende briljanten echtpaar kreeg bezoek van burgemeester Anne Mulder, die mede namens de gemeente de hartelijke felicitaties kwam brengen.

Hoewel ze beiden dezelfde achternaam dragen, zijn ze uiteraard geen familie van elkaar. “Dat is puur toeval en ik heb er alleen maar last van gehad. Als ze ergens om mijn meisjesnaam vroegen en ik Koevoets zei, was het antwoord altijd: ‘Nee, ik vroeg om uw eigen naam.’ Vervelend en verwarrend was dat”, merkt Mien als eerste op.

Verkering uit

Dré komt uit een boerengezin met elf kinderen en is geboren in Bosschenhoofd. Mien komt uit Hoeven, uit een gezin van vijf kinderen. “We hadden al vroeg verkering. Zij was pas 14 en ik was 16 jaar. Ik had een kameraad en zij was een kennis van zijn vriendin, en zo ben ik eraan gewaaid”, lacht Dré. Toch is het twee jaar uit geweest. “Op de kermis van Hoeven is het weer aan gegaan. We kennen elkaar al meer dan 70 jaar.” Getrouwd zijn ze voor de wet en de gemeente in Hoeven, en samen hebben ze een dochter en een kleindochter.

Melkbussen

Op een stuk grond naast de ouderlijke boerderij van Dré werd een houten woning gebouwd, die 15 jaar later een stenen omhulsel kreeg. Daar woont het echtpaar nog steeds. “Het eerste jaar hadden we nog geen waterleiding en haalden we met melkbussen water in de buurt. Op een dinsdag kregen we een aansluiting, en op zaterdag is onze dochter Corien geboren.”

Voor haar huwelijk heeft Mien negen jaar op een naaiatelier ‘op de Leur’ gewerkt. “Later heb ik 20 jaar lang in de avonduren het kantoor bij Van den Brand beregeningstechniek gepoetst.” Dré heeft als verkoper, bezorger en groepsleider bij kruidenier De Gruijter gewerkt. “Mijn rayon liep van Breda tot Goes.”

Muziek

Muziek is een grote passie van Dré. “Altijd heb ik muziek gemaakt, in kleine kroegen tot grote zalen. Ik speelde keyboard, saxofoon en trompet. En hoewel ik niet meer optreed, speel ik nog steeds.” Hij is op tienjarige leeftijd lid geworden van de inmiddels niet meer bestaande harmonie FCO, heeft in meerdere bandjes gespeeld en heeft jarenlang lesgegeven aan huis. “Als hij in de schuur aan het oefenen was, belden de buren mij weleens om een verzoeknummer aan te vragen en dat speelde hij dan”, zegt Mien lachend, terugdenkend aan die herinnering.

Godsgeschenk

“We speelden in kerken, in instellingen en bij De Zonnebloem. Ook heb ik wat plaatjes en cd’s gemaakt. En jaarlijks speelden we met onze band op camping De Boeg op Ameland. Dan gingen onze vrouwen en kinderen mee en bleven we daar 2 tot 3 weken. Dat was dan gelijk onze vakantie, want verder zijn we het liefst lekker thuis”, gaat Dré verder.

Toch is hij zowel voor zijn werk als voor de muziek veel weg geweest. “Ik heb veel alleen gezeten, maar kon daar goed tegen. Onze grote bouvier lag dan binnen, dus bang was ik niet”, vult Mien aan. “Verder is mijn tuin mijn alles”, zegt Dré. “Die heb ik altijd keurig bijgehouden, maar dat gaat niet meer. De benen willen niet meer meewerken. Het kleine, lichte werk gaat nog wel. Met onze tuinman Gerrit hebben we nu een godsgeschenk gekregen.”

Samen

Het echtpaar fietste heel graag en heeft samen heel wat kilometers gemaakt. “Ook dat gaat niet meer. We ruimen de fietsen op en ik ga over op de scootmobiel, en Mien is bezig te kijken of een driewieler iets voor haar is. Zo komt overal een eind aan”, verzucht Dré. Mien heeft op een gymclub in Hoeven gezeten, waaruit een koffieclubje ontstaan is. “Om de beurt dronken we koffie bij iemand thuis.” Nu leest ze graag en kijkt veel televisie. “Maakt niet uit wat, maar documentaires op Discovery vind ik interessant.” Dré wil nog weleens voetbal kijken. “Als ‘de vrouwkus’ spelen, dan kijkt hij ja”, klinkt het, al knipogend, uit de mond van Mien.

Houden van

Omdat Dré zoveel van huis was, klinkt het wat tegenstrijdig als hij opmerkt dat de basis voor het goede huwelijk ligt in het feit dat je altijd samen iets moet doen, samen iets moet bespreken en met elkaar moet overleggen. “Tijdens de verkering hielden we veel van elkaar en nu nog meer”, zegt hij geruststellend. Gefeest is er bij de Cockpit. “Het was heel gezellig en goed van eten.”