Ad is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn vele vrijwilligerswerk op sportief gebied en in de zorg.
Ad is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn vele vrijwilligerswerk op sportief gebied en in de zorg. Foto: Gemeente Halderberge/Johan Wagenmakers

Lintje voor Ad Huijsmans (60): ‘Ik heb een volle agenda met vrijwilligerswerk’

Door: Johan Wagenmakers Algemeen

OUDENBOSCH - Vrijdag 24 april zijn acht personen uit onze gemeente verrast met een Koninklijke Onderscheiding. We zetten de gedecoreerden graag nog even in het zonnetje. Als zevende in de rij Ad Huijsmans (60). Hij is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn vele vrijwilligerswerk op sportief gebied en in de zorg.

Ad Huijsmans is afkomstig uit Ossendrecht en is getrouwd met Helma. Samen hebben ze drie kinderen (Niels, Anne en Stijn) en vier kleinkinderen. Beiden hebben in het (zorg)onderwijs gewerkt. “Ik heb Helma leren kennen op de Pabo in Oudenbosch. Ons gezins- en werkzame leven speelde zich echter in Breda af.” Tien jaar geleden hebben ze hun banen opgezegd en zijn ze in Oudenbosch een Thomashuis gestart. Een tehuis waar negen mensen met een verstandelijke beperking 24-uurszorg krijgen.

Sportwereldje

“Door onze kinderen ben ik in het sportwereldje van Breda gerold. Als vader stond ik bij atletiekvereniging Sprint aan de kant en besloot om mee te gaan doen. Ik werd guide van een blinde mevrouw en kwam in het bestuur van de afdeling Aangepaste Sporten terecht. Die zorg zat er bij mij altijd al in.” Daarnaast is hij bij Sprint invaltrainer, werkt hij mee aan de uitvoering van diverse evenementen zoals het NK atletiek, trackmeeting en allerlei jeugdactiviteiten. Voor Team Sprinters Breda zamelt hij geld in voor de Roparun, organiseert hij sponsorlopen op scholen, is hij lid van het routeteam en vervoert tijdens het evenement de teamleden in een personenbus. Ad helpt mee bij de Bredase Singelloop en deelt na afloop samen met de bewoners van het Thomashuis de medailles uit. “O ja, ik was ook nog voorzitter bij buurtvereniging Sportpark II in Breda.”

Integreren

Via hun werk kwamen Ad en Helma in contact met het overkoepelende orgaan van de Thomashuizen. “Helma begeleidde schoolverlaters van het speciaal onderwijs naar woon- en werksituatie en ik was werkzaam als orthopedagoog in het basisonderwijs. Het ging alleen nog maar over geld en steeds minder over zorg. Dat zat ons niet lekker, dus besloten we om een Thomashuis te beginnen. We hadden een netwerk en er stond een tehuis in Oudenbosch gepland.  Dan valt alles samen.” In Oudenbosch heeft Ad weer ander vrijwilligerswerk erbij opgepakt. Hij zit in de Adviesraad Sociaal Domein en adviseert mee over relevante beleidsimplicaties. “Ik zet me met name in voor sporten en bewegen bij mensen voor wie dat niet vanzelf gaat.” Ook onder de Special Unlimited sportdag en de Herdertjestocht staat de handtekening van Ad. “Sport is de perfecte manier om te integreren in de maatschappij. Ik daag de verenigingen uit om aanbod te creëren voor mensen met een beperking.” 

Volle agenda

Omdat Ad met zijn vrijwilligerswerk een volle agenda heeft en Helma hem moeilijk vast kan houden, had zij die dag voor hem een afspraak thuis gemaakt én bovendien zou er een fotoshoot van de bewoners van het Thomashuis zijn. “Het gesprek was privé in ons huis. Om elf uur haalt Helma mij hieruit omdat de foto’s genomen moesten worden. Met enige tegenzin ging ik mee, want ik zat nog midden in een betoog, haha.”

“Ik loop door het gebouw richting de tuin die vol stond met vele bekenden uit heden en verleden. Het leek wel een erehaag en op het einde stond de burgemeester. Toen had ik het pas door. Vooraf had ik absoluut helemaal niets in de gaten. Het was geweldig om omringd te zijn door mensen die me lief zijn en waar ik mijn werk mee doe. De bewoners waren ook verrast door het lintje, want na afloop vroeg iemand aan mij wanneer de fotoshoot begon, haha.”

Het lintje heeft een behoorlijke indruk op Ad gemaakt. “Vooraf dacht ik altijd: een lintje, nou èn? Maar als het jezelf overkomt is het toch anders. Ik was er emotioneel onder en dat gebeurt me niet gauw. Maar als je ziet wat het vrijwilligerswerk voor anderen betekent of betekend heeft, dan doet je dat toch goed”, verklaart hij. Tot slot benadrukt Ad dat hij het lintje beslist niet voor het Thomashuis heeft gehad. “Dat is ons werk. Maar voor alles wat ik ernaast heb gedaan en doe.”



Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief