Aan de keukentafel met oud-drugsbaron en evangelist Joop Gottmers
Door: Olaf Knook RubriekFIJNAART/THOLEN - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Joop Gottmers van Stichting De Goede Aarde.
Joop Gottmers verdiende miljoenen in de drugshandel. Inmiddels zet hij zijn verhaal in om jongeren van een verslaving af te helpen. Vanuit zijn stichting geeft hij lezingen waarin hij open vertelt over zijn verleden en Gods woord deelt.
Joop, in wat voor nestje ben jij geboren?
“Ik ben in Rotterdam geboren, op de Kaap. Daar werkten alle prostituees. Mijn ouders waren verslaafd aan alcohol en ik denk mijn vader ook wel aan drugs. Toen de prostituees van de Kaap werden weggeveegd, verkocht mijn vader zijn drie kroegen. In de krant zagen we dat café Vogelenzang in Halsteren te koop stond. Zo verhuisde ik op zesjarige leeftijd naar Halsteren.”
Hoe werd je in Brabant ontvangen?
“Wij waren de eerste Rotterdammers die in Halsteren kwamen wonen. Het was net alsof wij van een andere planeet kwamen. Ik ging daar voor het eerst naar school en werd gepest. Zij vonden mij maar een vreemde verschijning. Ik heb tot mijn twaalfde in bed geplast van angst. Dat kwam niet alleen door school. Ik was ook in zo’n bizar nestje geboren. Mijn vader was een verschrikkelijke man. Ik heb hem mijn moeder talloze keren halfdood zien slaan. Toen ik van school werd gestuurd, heeft mijn vader de boel kort en klein geslagen. In Halsteren was hij ineens een held. Ik was niet meer de Rotterdammer die altijd gepest werd, maar het zoontje van die held. Ineens wilde iedereen mijn vriendje zijn. Toen heb ik gezegd: ik ga nooit meer gepest en nooit meer vernederd worden.”
En welke keuze maakte je toen?
“Ik ging de kickbokswereld in. Ik kon wel in die slachtofferrol blijven hangen, maar daar bereikte ik niks mee in het leven. En als ondernemer werkt dat ook zo. Dat rugzakje gaat ook jouw keuzes beïnvloeden. Maar ik zeg altijd: als je vier keer linksom belazerd wordt, ga je de vijfde keer rechtsom.”
In 1986 werd je Europees kampioen. Wat is belangrijker: talent of drive?
“Mijn bokstrainer zei: ‘Joop is een van de meest talentvolle jongens die ik ooit gehad heb.’ Ik geloof daar niet in. Ik had vooral een drive vanuit mijn jeugd. Ik geloof niet dat je altijd talent nodig hebt. Die drive heeft mij uiteindelijk heel veel gebracht, maar heeft mij ook bijna mijn dood gekost.”
Wanneer merkte je dat die drive die je succesvol maakte, je kapotmaakte?
“Die drive nam ik uiteindelijk mee toen ik drugs ging verkopen. Op mijn 35e was ik helemaal de weg kwijt. Ik spoot mezelf ongeveer veertig keer per dag in mijn ader. Toen deed ik mijn eerste zelfmoordpoging op mijn verjaardag. Ik zei: ‘Drugs, gefeliciteerd. Jij hebt van mij gewonnen.’ Die mislukte en toen kwam ik in de gevangenis. Daar had ik een godservaring. God had mij helemaal stilgezet en een nieuw leven gegeven. Toen heb ik gezegd: ik ga nu radicaal veranderen. Uiteindelijk kwam ik erachter dat drugs een leugen is, een valkuil. Het komt binnen als iets moois, maar het heeft maar één doel: om jou te pakken, nooit meer los te laten en kapot te maken. Toen heb ik gezegd: drugs, ik zal de laatste zijn wie jij kapot hebt gemaakt. En toen kreeg ik een nieuwe drive. Niet meer kickboksen, maar ik ga alle jongeren waarschuwen voor de gevaren van drugs. In 2008 heb ik mijn stichting De Goede Aarde opgericht. Ik gaf 750 lezingen per jaar, door heel Nederland.”
Wat geef je aan die jongeren mee?
“We verkondigen het evangelie en waarschuwen jongeren voor de gevaren van verslavingen. Ik wil jongeren ervoor waarschuwen dat ze niet dezelfde stomme fouten maken als ik heb gemaakt. Niet iedereen heeft het getroffen met het nestje waarin je geboren wordt. Soms sta je bij je geboorte al 5-0 achter. Maar dat wil niet zeggen dat je geen toekomst hebt.”
Mooie boodschap, maar hoe haal je zo’n achterstand in het leven weer in?
“Soms moet je meer doen dan een ander om iets te bereiken. Bij sommige ondernemers komt het bijvoorbeeld al aanwaaien. Die worden in een gouden kooitje geboren. Maar dat wil niet zeggen dat je niets kunt bereiken als je 5-0 achterstaat. Ik heb ook mezelf moeten bewijzen. Ik heb de helft van mijn leven in Tholen gewoond en nu zes jaar in Fijnaart. De meeste mensen zien mij nog steeds als die grote crimineel, maar ik ben een nieuwe Joop. Dus ik zeg tegen iedereen: ‘Laat zien dat je het kunt’.”
Hoe klim je uit zo’n diep dal?
“Het zal niet makkelijk zijn. Maar hoe dieper het dal, hoe mooier de toppen die je kunt bereiken. En geniet niet alleen van het moment dat je de top bereikt. Die top is ook heel fragiel. Je moet proberen te genieten van de weg naar de top toe. Zie waar je vandaan komt en geniet van elk stapje. Europees kampioen worden is geweldig, maar ik heb niet echt genoten van de weg ernaartoe. Ik had maar één drive: ik zal kampioen worden en iedereen zal mij geweldig vinden. Dus geniet vanaf het moment waar je vandaan komt. Dat maakt het leven mooi.”
Heeft je dochter Melanie je ook geleerd wat voor vader je wilde zijn?
“Melanie had tot haar twaalfde in een medisch kinderthuis gewoond. Zij had er niet voor gekozen om in zo’n nestje geboren te worden. Ik had maar één wens: de allerliefste papa van heel de wereld worden en nooit, maar dan ook nooit, zo’n vader worden als die ik had gehad. Uiteindelijk kwam ze weer bij mij wonen. Dat was zo’n wonder. Toen besloot ik ook een boek te schrijven: Knock Out. Het is een heel heftig boek. Er gebeuren verschrikkelijke dingen in. Ik laat zien dat er altijd licht is in de tunnel.”
Je wilde als vader alles anders doen dan jouw eigen vader. Wat heb je uiteindelijk van hem wél meegenomen?
“Mijn vader had helemaal niks met welk geloof dan ook. Hij zei altijd: ‘Je moet in jezelf geloven. Jij moet het zelf doen.’ Hij heeft mij daarom bizar getraind om in mezelf te geloven. Ik had een boksbroekje dat ik als mijn geluksbroekje droeg. Mijn vader walgde daarvan. Er zit geen geluk in een broek, zei hij.”
Waarom wil je zo nadrukkelijk over je verleden blijven praten?
“Omdat ik mijn verleden wil gebruiken om andere mensen te helpen. Ik heb 25.000 euro per uur verdiend aan een drugslijn tussen Nederland en Marokko, terwijl mijn dochtertje op sterven lag in het ziekenhuis. Met al het geld kon ik één ding niet: het leventje van mijn dochter kopen. Dat geld had voor mij ineens geen waarde meer. Die ervaring neem ik nu mee om anderen te helpen.”
Topsporters hebben soms plankenkoorts. Had jij dat ook in de ring?
“Ja, ik ben van de eerste tot de laatste wedstrijd superzenuwachtig geweest. Uiteindelijk kwam ik er later tijdens therapie achter waar dat vandaan kwam. Die drive dat iedereen mij geweldig moest vinden, zorgde ervoor dat ik de lat zo hoog had gelegd. Ik was zo bang om af te gaan. Dan was ik namelijk weer die sukkel van vroeger.”
Als jij nu een lezing geeft, sta je dan nog steeds te trillen op het podium?
“Nee, het podium is nu echt mijn ding. Ik sta voor duizenden mensen te spreken en heb nul zenuwen. Mijn vrouw zei altijd dat ik geen prater ben. Dat heeft mijn vader mij ook nooit geleerd. Maar zet me op een podium en ik ben in mijn element. Ik vind het helemaal geweldig.”
Wat zijn dan de reacties uit de zaal?
“Ik kom soms bij jongeren die op het punt stonden om zelfmoord te plegen, omdat ze er niet meer uitkwamen. En dan hoor je dat ze weer moed en kracht kregen om verder te gaan. Daar doe ik het voor.”
Je hebt op een school in Bergen op Zoom drugsvoorlichting gegeven. Daar kwam je een oude klasgenoot tegen?
“Ja, de directeur had bij mij in de klas gezeten. Toen hij me zag, vertelde hij dat hij mijn leven had gevolgd en blij was dat het goed met me was gekomen. Hij zei: ‘Wat was jij vroeger een zielig, lief, klein knulletje. Jij werd niet alleen gepest, jij werd zelfs vernederd.’ Dat vond ik wel mooi om te horen.”
Slotvraag: met wie zou jij zelf nog eens aan de keukentafel willen zitten?
“Als ik met iemand aan tafel mag zitten, dan zou dat met Rico Verhoeven zijn.”
Paspoort
Naam: Joop Gottmers
Leeftijd: 63 jaar
Woonplaats: Fijnaart
Bedrijf/organisatie: Stichting De Goede Aarde
Burgerlijke staat: Gehuwd met Charlotte
Kinderen: Melanie (29)
Hobby’s: “Paarden verzorgen. Alles met paarden vind ik geweldig. Ik stap bijna elke dag op de fiets naar de stal. En ik heb ook nog een kat in huis.”
