<p>&#39;Na m&rsquo;n pensioen willen we veel gaan reizen.&#39;</p>

'Na m’n pensioen willen we veel gaan reizen.'

(Foto: Ruben Oreel)

‘In Vlissingen was het toen een beetje een zootje’

VLISSINGEN - Helge Prinsen portretteert in de rubriek ‘Ik ben Vlissingen’ elke week een van haar stadsgenoten. Met haar korte portretten wil ze bekende en minder bekende Vlissingers in de schijnwerpers zetten en zo een mooi beeld van de stad schetsen waar zij is geboren en getogen.


Youssef El Kadouri (57). Getrouwd, 1 zoon. Geboren in het Rifgebergte, Marokko. Kwam in 1976 met z’n ouders naar Nederland. Is medewerker facilitaire dienst bij Ter Reede.

“Zelf noem ik me altijd schoonmaker. Ramen zemen. Schrobben. Komt heel veel bij kijken. Vuilafhaal in de gaten houden. Vergaderzalen klaarzetten. WVO is een fijne werkgever.”

“Het werk geeft voldoening. Niet slecht betaald. Je bent altijd bezig. De mensen waarderen het als ze me bezig zien. Dat zeggen ze ook vaak. Anders was ik al lang weggeweest.”

“Eerlijk gezegd hield ik niet zo van Vlissingen. Ben niet zo van de zee. Woonde in Middelburg. Zat veel in het café. Totdat ik in 1994 m’n vrouw leerde kennen, ‘n echte Vlissingse.”

“In Vlissingen was het toen beetje een zootje. Met allerlei slechte wijken zoals de Bonedijkestraat. Als je nu ziet hoe mooi het daar is geworden. De stad is heel erg opgeknapt.”

“Uiteindelijk werd het Oost-Souburg. Is rustiger. Klein en samenhorig. Ben een huismuis geworden. Maar na m’n pensioen willen we veel gaan reizen. Wij kamperen ook graag.”

“Ben jij wel eens een Marokkaan op een camping tegengekomen? Ik niet. Is ook veel gedoe hè. Opzetten. Afbreken. Zelf ben ik vernederlandst. Dit is mijn land. En hier woon ik.”

BIJDRAGE HELGE PRINSEN

 



NIEUWSBRIEF


Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief