Modelspoorclub Roosendaal: trots op Cultuurprijs, maar zorgen om ruimte
Door: Willem Laros AlgemeenROOSENDAAL - Als ik op het afgesproken tijdstip station Roosendaal inloop staat voorzitter Luc Zwegers van de ModelSpoorwegVereniging (MSV) Post B al me op te wachten. Hij heeft een sleutel waarmee we zonder OV-kaart het perron op kunnen, richting de vertrekken die de jubilerende vereniging (25-jarig bestaan) in gebruik heeft. Binnen wacht een enthousiaste groep modelspoorliefhebbers: jong en oud. Eerder dit jaar won de MSV Post B de Roosendaalse cultuurprijs. Dat klinkt feestelijk, maar vooralsnog overheersen de zorgen.
Het trotse bezit van de modelspoorwegclub is een maquette van het spoorcomplex Roosendaal (schaal HO, 1:87, het meest populair in ons land), met een totale lengte van zo’n 25 meter. Het stond lange tijd in het EKP-gebouw aan de Kade, maar het moest daar weg. Daarom is MSV Post B nu op zoek naar een locatie waar deze weer zichtbaar gemaakt kan worden. Een andere zorg is dat de werkruimten die ze nu in het station van Roosendaal kunnen gebruiken ook dreigen te verdwijnen. Om plaats te maken voor bibliotheek en dansschool. Geen zorg maar een wens is om het rijksmonument Seinhuis B vaker voor het publiek te kunnen openen.
Vooroordeel
Wie nog denkt dat modelspoorwegbouw iets is voor oude mannen op hun zolder moet dringend die wissel omzetten. Arno Verhagen: “Wij hebben zo’n 35 leden, in alle leeftijden. Er zijn enkele mensen met een NS-verleden, studenten en enkele vrouwen.” De club werd ooit opgericht om ‘Roosendaal’ na te bouwen. Met het station uit het begin van de 20e eeuw als blikvanger. Luc Zwegers, voormalig machinist, is de maker hiervan. “Er zit heel veel werk in. Gelukkig beschik ik over een werkplaats thuis, want je moet wel de ruimte hebben.”
Luc: “Door de instroom van jonge leden doen hier ook nieuwe technieken hun intrede. Denk aan 3D-printen en AI. Dat al die verschillende mensen zo samenwerken, dat is toch prachtig?” Waar mogelijk laat de vereniging zich zien. Dit jaar bijvoorbeeld bij de recente Dag van Roosendaal, waar zich ook enkele nieuwe leden aanmeldden.
Tijdens een rondleiding door de vertrekken val ik van de ene in de andere verbazing. Op diverse plekken zijn mensen aan het werk. Zo worden er boompjes gemaakt, die straks een plekje krijgen op een smalspoorbaan. In een ander vertrek liggen spullen opgeslagen: poeders voor het toevoegen van kleur, gereedschappen, accessoires. De maquette Roosendaal ligt troosteloos op elkaar gestapeld in een andere ruimte.
Italië
In een andere ruimte wordt de basis gelegd voor een nieuw project: een Italiaans treintraject. “Meestal is het iets uit de Alpen dat wordt nagebouwd, maar we willen nu eens buiten onze comfortzone iets maken”, luidt de verklaring voor deze smaakvolle keuze, die toepasselijk Val de Rose is gedoopt. Er wordt drie jaar voor ontwerp en bouw uitgetrokken. “Veel informatie is op internet in openbare archieven te vinden, zoals de maten van gebouwen.”
