Ewald Sieben: ‘Doek valt voor Paterskerk’
Door: Wies van Erp RubriekMgr. Jan Liesen kwam speciaal naar Roosendaal om met een plechtige eucharistieviering ten overstaan van enkele honderden parochianen afscheid te nemen van de Paterskerk aan de Kade. Voor alle duidelijkheid: het bisdom neemt bewust afscheid, de teleurgestelde beminde gelovigen met tegenzin. En de ‘Kaai’ zelf neemt al helemaal geen afscheid en wil dit markante gebouw sowieso behouden.
Het blijft een vreemde toestand. Voor enkele tientallen trouwe wekelijkse kerkgangers kan het gebouw niet openblijven. Dat is begrijpelijk. Als de wekelijkse opkomst was geweest zoals tijdens de laatste dienst, was er geen probleem. En dat is meteen de kern van de zaak. Waar waren deze ‘betrokken’ mensen die andere 51 zondagen van het jaar?
Wel sympathie voor de kerk, geen affiniteit met de diensten. Dat mogen parochie en bisdom zich aanrekenen. In het dagbladverslag legt de familie Warmoeskerken de vinger op de zere plek. Het volk mist de beleving, de betrokkenheid. De wereld staat in brand, maar de kerk doet daar nauwelijks iets mee.
In Roosendaal hebben we alleen nog Aziatische priesters en die hebben - hun beste bedoelingen ten spijt - niet de gave om ons met gloedvolle, hoopgevende preken te troosten en inspireren. De kerkleiding zelf heeft de strijd allang opgegeven en verzuimde de modernisering die jonge generaties aanspreekt.
Men wil nu een ‘missionaire kerk’ zijn, wat zoveel betekent als: weg met die dure gebouwen; de laatste parochianen moeten zelf op pad om nieuwe leden te werven. Het is de vraag of deze ‘leek-apostelen’ die taak aankunnen.
Wat de toekomst van de Paterskerk betreft hoeft niet gerekend te worden op het bisdom. Die trekt zijn handen ervan af. Het eigendom van deze en alle andere leegkomende kerken en kloosters wordt overdragen aan de ‘Fundatie Zusters Franciscanessen van Charitas’. Een plan is er niet. Als er geen briljante ideeën opborrelen uit de maatschappij krijgt de hoogstbiedende waarschijnlijk het laatste woord…
