Eindprijzen in de WBVC-veldcompetitie verdeeld in Wouw

WOUW - Het was zondag een drukte van belang rondom de loods van Rullens fietsen. Ruim 300 deelnemers streden in de finalemanche van de West-Brabantse Veldrit Competitie (WBVC) om de laatste punten in het klassement. Voor het tweede jaar op rij was de veldritcompetitie te gast op het grasland. “Na het succes van vorig jaar smaakte het naar meer. Toen ze ons vroegen of we de finalewedstrijd wilden organiseren hoefden we niet lang na te denken” zo vertellen Niels Rullens en Ian Jansen van Rullens.

Waar vorig jaar de strijd werd gestreden in de modder ligt het rondje er deze editie heel anders bij. “Het is een heel snel rondje vandaag. Hoe jong ze ook zijn, na de start duiken ze met een noodgang het veld in. Er wordt vandaag hard gereden” aldus Peter Hofland, een van de bedenkers van het parcours. “Ze gaan soms bijna harder dan de voorbijrazende treinen” zo lacht Ian. Ten opzichte van vorig jaar is het rondje net iets aangepast en ongeveer 500 meter uitgebreid tot een kleine twee kilometer.

Hartslag hoger dan bij de kleinkinderen 

“Ik denk dat mijn hartslag tijdens de 15 minuten cross soms nog hoger is dan die van hen” zo grapt de Belgische Erik Gys. Maar liefst vier van zijn kleinkinderen staan aan het vertrek; en niet onverdienstelijk. “Bij zowel de 5- tot 6-jarige als de 7- tot 8-jarigen zijn mijn kleinkinderen zeker van de eindwinst in het klassement. Zowel Thieu als Gust staan met een dusdanig groot puntenaantal voor dat ze niet meer ingehaald kunnen worden.” Ruim 50 procent van de deelnemers aan de cross is van Belgische komaf. Waarom de Nederlandse crossen zo geliefd zijn bij de Zuiderburen? “Hier heb je tenminste veel deelnemers, voor de kids is het zoveel leuker om met een heel peloton te starten dan met maar een paar. Gisteren stond Gust aan de start bij een cross in België, naast hem was er nog één andere deelnemer.”

Over het parcours dat de renners voorgeschoteld krijgen is Erik zeer te spreken. “Het mag dan enkel een grasland zijn ik denk dat het de organisatie is gelukt om er een selectief rondje van te maken.” Voor de tientallen vrijwilligers is het bij de jongste categorieën even aanpoten “We moeten vandaag het parcours drie keer ombouwen. Je kunt de 5- tot 6-jarigen bijvoorbeeld niet over de balken laten springen. Gelukkig zijn we met veel dus dat komt helemaal in orde.”

Balken en bruggen

Wie denkt dat een cross op een grasland niet gepaard kan gaan met spektakel had het mis. Een speciale brug over een sloot en balken, er was door de parcoursbouwers flink uitgepakt. Het waren niet enkel de parcoursbouwers die afgelopen week flink in de weer zijn geweest. De loods die normaal vol staat met fietsen was omgebouwd en aangekleed voor de uitreiking van de eindprijzen. “Dat hadden we vooraf een beetje onderschat. We zijn vanaf woensdag met een paar man bezig geweest om plek te maken. De fietsen hebben we in elke hoek weg moeten stoppen om genoeg ruimte te creëren” zo vertelt Ian.

De snijdende koude wind maakt dat de deelnemers en hun fans na de wedstrijd snel komen opwarmen in de loods. Warme chocomel en koffie zijn dan ook bijna niet aan te slepen. “Al die extra reuring rondom de laatste cross maakt het vandaag allemaal extra speciaal. Echt geweldig om te zien” zo vertelt Jansen.

Geluk bij een ongeluk

Voor een enkele deelnemer is het een geluk dat de wedstrijd wordt verreden bij een fietsenzaak. “Tijdens het inrijden is mijn pedaal afgebroken. Gelukkig hebben ze genoeg onderdelen en kennis om dat voor de start te fixen” zo vertelt de 11-jarige Mats. Of de cross in Wouw volgend jaar weer op de kalender komt? “In ieder geval niet de finale cross, die wordt elk jaar in een andere plaats gereden. Maar voor een reguliere cross staat de deur open” aldus Niels.