‘Het mooie van de accordeon is dat je in groepsverband kunt samenspelen’

SINT WILLEBRORD - Een jaar na de oprichting van Sempre Crescendo kon de dit jaar haar 60-jarig bestaan vierende accordeonvereniging Ben Heeren al als lid inlijven. Hij kent de club als zijn broekzak.

“Al ben ik wel heel even weggeweest,” vertelt hij. “Na vijf jaar ging ik in een bandje spelen. Dat heb ik drie jaar gedaan, voor ik weer terugkeerde. De oprichting van Sempre Crescendo is te danken aan Jack Tiebosch, een docent van het conservatorium in Rotterdam die hier een vakantiewoning had. Hij nam ‘s weekends een aantal accordeonisten uit de gemeente Rucphen onder zijn hoede. De toen pas 19-jarige Jan Evers werd dirigent. In een zaaltje achter een café zijn we op zondagochtend begonnen met repeteren. Later startte Jan Evers een muziekschooltje en oefenden we in de woonkamer bij zijn ouders thuis. Ik kreeg les op een klein accordeonnetje dat ik in bruikleen had. Ik weet nog dat er een kapelaan in het bestuur van Sempre Crescendo zat. Die heeft de toen nog rooms-katholieke accordeonvereniging ingewijd. In 1968 zijn we verhuisd naar gemeenschapshuis De Lanteern. Dat is sindsdien de thuishaven van Sempre Crescendo. Mijn voorbeelden waren de leden van het Rotterdamse accordeontrio The Three Jacksons. Zij kwamen regelmatig op tv. Voor mij was het het belangrijkste dat ik muziek kon maken. Bovendien was het, met allemaal leeftijdsgenoten, een gezellige boel. Het mooie van de accordeon is dat je in groepsverband kunt samenspelen. Bovendien kent het apparaat zó veel verschillende klankkleuren.”